257. De man die bomen plantte

De man die bomen plantte is het verhaal van Elisard Bouffier, die in zijn eentje door eenvoudig te volharden in zijn streven, een heel bos plantte. Heeft deze man echt bestaan of leefde hij alleen in de fantasie van auteur Jean Giono? In elk geval is het verhaal nog steeds springlevend en inspirerend. Het was de wens van Jean Giono dat zijn verhaal over de man die bomen plantte doorgegeven zou worden. Hij zag daarom af van zijn auteursrecht. Dit mooie boekje is te bestellen bij Uitgeverij Jan van Arkel. De vertaling is van Ernst van Altena met foto’s van Martin Kers, prijs 14,95. Het boekje is ook gratis te downloaden via www.genoeg.nl, zodat u er eventueel zelf een boekje van kunt maken.  Aansluitend hierop een bijzonder filmpje over het ontstaansproces van een eik:http://www.pietervandenberg.net/documentaireskijken/?p=6789

256. Onder de duim

Dit is het 2e deel van een serie aforismen, verzen en gedichten van AdeM (een pseudoniem). AdeM is een kunstenaar waarmee ik correspondeer en mail-art uitwissel. De aforismen zijn uit het leven gegrepen, soms opgewekt, vaak wat triestig, maar ook altijd met humor en een kwinkslag geschreven. Meer aforismen en gedichten zijn te vinden in de rechterbalk onder 'labels'.

255. Simple design (3): De toiletrolhouder

Met ijzerdraad, plakband, touw en elastiek, is de wereld misschien nog te redden. Als je niet mee wilt of kunt doen, aan de gekkigheid van shoppen, consumeren, verspillen en weggooien, als je je leven niet voornamelijk wilt laten bepalen door de industrie en de commercie, dan zoek je naar creatieve oplossingen voor de alledaagse dingen. Daar is alleen een nieuwe kijk voor nodig, wat eenvoud en basaal denken, zodat gebruikte materialen en alles wat je in je huis en werkplaatsje hebt liggen, een nieuw leven kan krijgen. Eigenlijk kun je met heel weinig, ontzettend veel doen. Zo kom ik nu uit bij de closetrolhouder. Benodigdheden: een stuk ijzerdraad van 2 mm dik en 55 cm lang, 2 kleine schroefjes, 2 pluggen en een buisje van een oude ballpoint of zo. Kosten: 35 eurocent. Gemakkelijk zelf te buigen met een tangetje! Rol is eenvoudig te verwisselen. Levensduur: vele jaren. Bovenstaand exemplaar gebruik ik nu 10 jaar en mocht ie 't ooit begeven dan haal ik gewoon mijn rolletje ijzerdraad tevoorschijn.100 x meer kost de Sfinx 300 verchroomd hieronder. Te koop voor 35 euro.

Voor meer simple design items zie zoekfunctie en tik in: simple design

254. De 'muffin-man' voor de rechter

De 51-jarige Belg, Steven de Geynst, moest deze week voor het Gentse hof van beroep verschijnen nadat hij vorig jaar werd veroordeeld tot zes maanden voorwaardelijke celstraf. Hij vond op 22 maart 2010 twee zakken muffins in een afvalcontainer van supermarkt GB in het Belgische Rupelmonde. De Geynst haalt al zeker tien jaar goed eetbaar voedsel uit afvalcontainers en deelt dat vervolgens uit aan arme en behoeftige mensen. Ook levert hij producten aan de Voedselbank, dit keer waren dat dus muffins. Toen hij  wilde wegfietsen bij GB, werd hij tegengehouden door personeel van het warenhuis die hem zijn bakfiets wilde afnemen. Er kwam veel machtsvertoon bij kijken: de bedrijfsleider, enkele personeelsleden, twee gemotoriseerde politieagenten, twee politieauto’s en een ziekenwagen werden ingezet en de man werd gearresteerd. Hij werd gedagvaard voor diefstal met geweld, omdat hij geprobeerd had zich los te wrikken van het supermarktpersoneel dat hem in een houdgreep hield. Omdat de bedrijfsleider daarbij zijn duim had bezeerd, oordeelde de rechter dat er sprake was van een misdrijf. De rechtbank  veroordeelde de man in mei vorig jaar tot zes maanden voorwaardelijke celstraf. De verdediging van de man had vrijspraak gevraagd, omdat het om weggegooide producten ging en tekende beroep aan. Supermarkt GB repte over marktvervalsing, diefstal, het in gevaar brengen van de volksgezondheid en meer afleidende beschuldigingen.

    In België wordt per jaar minstens 500.000 ton voedsel weggegooid voor een bedrag van bijna 2 miljard euro, cijfers die Steven de Geynst naar beneden wil brengen en waar hij zich positief voor inzet. Binnenkort volgt de uitspraak.

253. Van dik hout...

Dit is het eerste deel van een serie aforismen, verzen en gedichten van AdeM  AdeM is het pseudoniem voor een kunstenaar waarmee ik correspondeer en mail-art uitwissel. De aforismen zijn uit het leven gegrepen, soms opgewekt, vaak wat triestig, maar ook altijd met humor en een kwinkslag geschreven.
Meer aforismen en gedichten zijn te vinden in de rechterbalk onder 'labels'.

252. Bleke en blauwe pissenbedden

   Vanochtend was ik wat met tuinaarde in huis aan het knoeien en zag tussen de donkere aarde twee bleekwitte pissebeddenlarven. Ze zien eruit als gewone larven met een puntig uiteinde en een kop met twee donkere oogjes, maar daarnaast hebben pissebeddenlarven ook nog 7 paar pootjes en dat is een raar gezicht. Pissebedden lijken mij schrandere beestjes, nachtelijke reizigers die overal op zoek gaan naar vochtige plekjes waar wat te eten valt. Vooral ’s nachts stropen ze de omgeving af naar half vergaan plantaardig materiaal en zetten dat om in humus. Ook graven ze allerlei gangen in vermolmd hout en creëren zo prachtige bouwwerken. Ze houden van gezelligheid en leven in groepjes. Als er erg veel pissebedden vochtig bij elkaar zitten, kunnen ze last krijgen van een virisinfectie. Dan kleuren ze blauw/paars en sterven na enige weken.

251. André Kuipers en de vuurpijlmuis

André Kuipers vanuit het International Space Station: 'Ik wens iedereen een fantastisch en gelukkig 2011.'

Wij zouden allemaal wel André Kuipers willen zijn, maar ja, dát kan nu eenmaal niet. Dus waarom zouden we dan een lief muisje zo’n overweldigende ervaring in de ruimte niet gunnen? De twee jongens heeft het misschien enigszins aan inlevingsvermogen ontbroken voor het diertje. Ik vermoed eigenlijk dat ze door middel van de muis plaatsvervangend zichzelf de ruimte in schoten. Mogelijk bewaarden ze in hun achterhoofd ook nog het feit dat er vorig jaar in Nederland zo’n 500 miljoen runderen, varkens, schapen en pluimvee zijn geslacht. Wat zeur je dan nog over een muisje die de stad eens van bovenaf mag bekijken. Het muisje kan het navertellen en knabbelt intussen vrolijk aan het hooi dat de twee wakkere politiemannen voor hem hebben geregeld.  

Voor André Kuipers zal de ruimtevlucht ongetwijfeld nog een vervelend staartje krijgen. Na zijn landing op aarde zal hij net als de twee jongens gearresteerd worden door de caviapolitie. Hem zal uitlokking van dierenmishandeling ten laste worden gelegd en overtreding van artikel 36 van de Gezondheids- en welzijnswet voor Dieren. Hopelijk voor hem krijgt hij wat extra hooi in zijn cel.

250. Het roodborstje in de winter

De winter is een moeilijke tijd voor het roodborstje. Bij een strenge winter haalt meer dan de helft van de roodborstjes het voorjaar niet en sterft. Dit komt doordat het voedselaanbod beperkt is en de insecten dieper wegkruipen in kieren en spleten. Daarnaast zijn de dagen natuurlijk korter en is er dus minder tijd om voedsel te zoeken. Het roodborstje heeft door de kou meer voedsel nodig en legt daartoe in het najaar alvast een vetreserve aan. Als hij in deze periode ook zijn winterterritorium goed heeft afgebakend en de winter niet al te streng is, zal hij voldoende voedsel kunnen vinden om te overleven. 

    Roodborstjes hebben zich eigen gemaakt om in een koude winter dieren en mensen op te zoeken om zo gemakkelijker aan voedsel te komen. Molshopen bijvoorbeeld, zijn erg in trek en ook andere vrijgemaakte ijs- en sneeuwplekken, waaronder voedertafels in tuinen. Bij vorst en sneeuwval zijn ze veel minder schuw. De winter en het vroege voorjaar is dan ook de beste tijd om eventueel bevriend te raken met een roodborstje. Met veel geduld en beleid zal het roodborstje je gaan vertrouwen en uiteindelijk  uit je hand komen eten. Dat is een wonderlijke ervaring. 

Vrouwtje en mannetje

249. Interieurs

248. Politie gebruikt afluistersoftware

   Nederland begint steeds meer op een politiestaat te lijken. Vandaag werd bekend dat Het Korps Landelijke Politiediensten al enige tijd computers van verdachte burgers binnendringt. Daartoe installeert het KLPD heimelijk software op de pc’s van de nietsvermoedende gebruikers. Het hacken gebeurt op afstand via internet met allerlei trucjes waardoor betrokkenen bijvoorbeeld niet in de gaten hebben dat hun e-mail kan worden ingezien. Ook het afluisteren van Skype-gesprekken en microfoongeluiden behoort tot de mogelijkheden. Daarnaast kunnen webcambeelden worden doorgegeven, kan de harde schijf worden gekopieerd en kan men van buitenaf zelfs ‘belastende informatie’ op de pc plaatsen, volgens een woordvoerder van de Duitse Chaos Computer Club:  http://www.dw-world.de/dw/article/0,,15449054,00.html

    Deze hackersvereniging ontdekte oktober j.l. dat de Fa DigiTask spyware had geleverd aan Duitse opsporingsdiensten, dit vond drie jaar geleden plaats. Hiermee kunnen Trojaanse paarden worden geïnstalleerd en heeft men onbeperkt toegang tot computers. Na de onthullingen van de Duitse hackers, werd een en ander eerst ontkend, vervolgens afgezwakt en uiteindelijk moeizaam toegegeven. Het zou worden gebruikt voor de strijd tegen het terrorisme, om de zware criminaliteit te bestrijden en niet te vergeten: kinderporno, drugs, enzovoorts. Toen er bij onze Oosterburen een rel ontstond en er gesuggereerd werd dat soortgelijke apparatuur ook aan Nederland was geleverd, werden daarover Kamervragen gesteld aan Minister van Justitie Opstelten. Worden er Trojaanse paarden gebruikt? Door welke diensten? Hoe is deze software ingezet?  Na een maand kwam dan vandaag eindelijk het antwoord van de minister. Voor de precieze tekst, de vragen van Kamerleden en de antwoorden van Opstelten:

http://www.scribd.com/doc/75546128/Opstelten-bevestigt-Politie-spyware

   De minister geeft dus toe dat KPLD beschikt over de betreffende spyware, waarmee heimelijk en op afstand pc’s gehackt worden bij verdachten van ernstige misdrijven, met de bedoeling gegevens op- of over te nemen. Maar, schrijft de minister, ‘inzet t.b.v. een heimelijke doorzoeking is binnen de wettelijke kaders niet toegestaan’. Waarmee niet is gezegd dat het toch niet gebeurt en anders kan men altijd nog de AIVD inschakelen die sinds jaar en dag de meest geavanceerde spyware gebruikt en onder wiens mantel ongeoorloofde acties als zijnde geheim, kunnen worden afgedekt.

   Het is begrijpelijk dat er iets tegenover de misdaad gesteld moet worden, maar er is ook nog zoiets als de privacy van de burgers en dat is zeer zwaarwegend. Als de overheid deze risicovolle middelen wil gebruiken moet dat zijn verankerd in stevige wetgeving en omgeven met openheid en transparantie. Nu kwam het per ongeluk naar buiten door de Duitse affaire waarna verontruste Kamerleden hierover vragen gingen stellen. Blijft, ondanks de ‘geruststellende’ antwoorden van de minister, toch nog de vraag bestaan of voor deze praktijken wel een wettelijke grondslag aanwezig is. Zoniet, dan wordt de wet gewoon aangepast, zo gaat dat toch.

   We drijven steeds meer af naar een maatschappij waarbij elke stap en elke handeling van de burger kan worden gevolgd en gecontroleerd door de overheid. Nederland krijgt de nare trekjes van een dictatuur. De infrastructuur is aangelegd, de loper al uitgerold, het wachten is nog even op de grote leider welke de massa gewiekst heeft bespeeld en voorbereid. Dit gebeurt geheel op democratische wijze, via het stembiljet. De democratie blijkt een wassen neus geworden. Het volk wordt zoetgehouden met leuke speeltjes, vette happen, drank, voetbal en TV-celebrities, het systeem is uitgehold en zakt verder in elkaar. Voor onafhankelijk denkende mensen hebben politici, kletsmajoren en bankdirecteuren allang afgedaan, ze hebben aanhoudend hun macht misbruikt en zijn niet in staat gebleken de mensheid vrede en geluk te brengen. Of het nog ooit zover komt? Ik heb er een hard hoofd in.

 Stoelpoot met houtworm

247. De zee (2)

Zie ook: de zee (1)

http://pietschellekens.blogspot.com/2011/06/155-de-zee.html

246. "Hij doet niks!"