438. Wijnruit (Ruta graveolens)

 

433. Amerikaanse vogelkers (Prunus serotina)

Ergens in de 17^e eeuw is de Amerikaanse vogelkers Nederland binnengekomen als een sierplant. Dat gebeurde nog incidenteel. Pas in het begin van de vorige eeuw werd de boom hier op grote schaal aangeplant vooral voor het hout, omdat de boom hard groeit en men er veel mee dacht te kunnen verdienen. Daarnaast vergaan de bladeren snel en verrijken de bodem. De Amerikaanse vogelkers werd ook wel geplant als brandwering in bossen, het blad blijft lang groen. Men had niet door dat de boom hier nauwelijks natuurlijke vijanden had. De vogels, die gek zijn op de vruchten, zorgden voor een ruime verspreiding. Toen het uit de hand liep en de vogelkers allerlei inheemse soorten begon te verdringen, kreeg de boom de naam “bospest” en moest uitgeroeid worden. Het is een sprekend voorbeeld van hoe de mens, verblindt door gewin, ingrijpt in de natuur en het bestaande evenwicht verstoort. Tegenwoordig richt men zich op het in toom houden van de boom door de jonge zaailingen zoveel mogelijk te verwijderen. De vruchten van de Amerikaanse vogelkers zijn voor de mens niet goed eetbaar, ze hebben een bittere smaak en bevatten cyanide. Dit bevindt zich voornamelijk in de pit en in de bast. Lijsterachtigen en kraaiensoorten hebben daar geen last van. Het blad verkleurt in het najaar in allerlei tinten, zie de afbeelding hierboven.

 

425. Hulst (Ilex aquifolium)

De ‘draakjes’ op de bovenstaande afbeelding zijn de afgevallen blaadjes van de hulst. Een sterke plant die gemakkelijk 100 jaar kan worden en dan is uitgegroeid tot een boom. Hulst voelt zich thuis in eiken- en  beukenbossen en verdraagt een zure bodem. De rode bessen zijn voor mensen giftig, hoewel vogels ze gewoon kunnen eten. De glanzende stekelige blaadjes zijn groenblijvend, totdat ze op de grond terecht komen en veranderen in donkerbruine tot zwarte tinten. Net als klimop, taxus, den en spar, heeft hulst door het altijd groenblijvende karakter tot de verbeelding van de mensen gesproken. Dat komt tot uitdrukking in allerlei oude verhalen en gebruiken die te maken hebben met leven en overleven.

415. Agrimonie

                                                                  Zaden van Agrimonie

Agrimonie (Agrimonia eupatoria L.) heeft een lange behaarde rechtopstaande stengel met regelmatige goudgele bloemetjes. Het is een sterke, krachtige plant. De zaden hebben stekeltjes met omgebogen haakvormige einden, die in je kleding haken en op dezelfde wijze achterblijven in de vacht van langslopende dieren.

Agrimonia is afkomstig uit het Grieks: Agros (veld) en Monas (eenzaam). Agrimonie staat meestal eenzaam in het veld en nooit in grote groepen. Eupatoria komt van Eupater (d.i. zoon van een goede vader), de bijnaam van de Griekse koning Mithridates Eupator (132 v.Chr. – 63 v.Chr.) die deze plant voor het eerst als geneeskruid zou hebben gebruikt.

414. Verschijningsvormen van de Wilde peen

De Wilde peen (Daucus carota L.), is een bijzonder levenskrachtige plant die aanspreekt door de opgaande lijnen van de bloem met zijn omwindselblaadjes. Verder zijn er de vele verschijningsvormen en kleurschakeringen die gaan van wit tot roze en dieprood. In het midden zit vaak één enkel roodpurperen bloempje tussen alle andere in. De bloem richt zich sterk naar het licht. Als de Wilde peen uitgebloeid is en de zaden zich gaan vormen, trekt de plant zijn bloem en omwindselblaadjes samen en lijkt deze sterk op een nestje. In zo’n ”vogelnestje” overwinteren en verstoppen zich vaak vele insecten (Voor alle duidelijkheid: de 'beestjes' op de 3 onderste afbeeldingen zijn, behalve het lieveheersbeestje,  de zaden van de Wilde peen). De Wilde peen is een 2-jarige plant, rijk aan caroteen en vitamine B, het is de oorspronkelijke voorouder van onze gekweekte oranje wortel. Als je voorzichtig een plant uit de aarde trekt, is dit duidelijk te ruiken en te proeven. De wortel is wat bleekwit, maar geur en smaak dragen zorg voor een ultieme zintuiglijke worteltjeservaring. Wilde peen is ook een medicinale plant. Het is samentrekkend en verwarmend, ondersteunt de werking van de lever en is wormverdrijvend. De Wilde wortel versterkt het immuunsysteem en heeft een antiseptische werking.

 

 

 

 

 

 

 

400. Look zonder look

Vergeelde blaadjes van Look zonder look (Alliaria petiolata)

399. Gehoornde klaverzuring

De blaadjes van Gehoornde klaverzuring (Oxalis corniculata) van links naar rechts, na een minuut, een uur, een dag, een week. 

396. De wortels van de Ficus

©  Copyright
Alle foto's op dit blog (http://pietschellekens.blogspot.nl/) zijn eigendom van
Piet Schellekens. Het kopieren, opslaan of gebruiken van beeldmateriaal
van deze site voor commerciële doeleinden is niet toegestaan.
Neem voor publicatie contact op: pietschellekens@live.nl .