518. Het Elzenhaantje (Agelastica alni)

Dit prachtige blad van de Hazelaar is bewerkt door het Elzenhaantje. Het staalblauwe metaalkleurige kevertje leeft o.a. op de bladeren van els, populier, wilg en hazelaar en vreet gaatjes in het blad.

De haantjes (veel bomen en plantensoorten hebben hun eigen specifieke haantjes), leggen omstreeks mei/juni honderden oranje eitjes aan de onderkant van het blad, waar dan na een dag of tien de larven uitkomen. Deze vreten van het blad totdat ze zich in juli onder de afgevallen bladeren verpoppen. Na enkele weken (juli/aug) verschijnen dan de haantjes die zich tegoed doen aan de bladeren. 

 

427. De Lapsnuitkever en zijn werk

Ik heb een zwak voor de Gegroefde lapsnuitkever (Otiorhynchus sulcatus). Het beestje maakt mooie uitsparingen in het blad van de rododendron en eet voornamelijk van de buitenrand, zoals ook ikzelf de knapperige randjes van een pannenkoek het lekkerst vind smaken. Sommige tuinliefhebbers hebben problemen met de insecten die in hun tuin verschijnen. Ze kunnen moeilijk accepteren dat de planten die ze gezaaid of gekocht hebben, nu door ‘schadelijke’ insecten bezocht worden. Als insecten optrekken naar een plant, heeft dat een gegronde reden. Het zijn namelijk overwegend de zwakke en zieke planten die door hen uitgekozen worden. Vervolgens komt de vraag op: waardoor is die plant ziek geworden en hoe komt het dat deze zo weinig weerstand heeft? Een belangrijke oorzaak die meestal over het hoofd wordt gezien is het feit dat tuinplanten net zoals andere levende wezens, toegewijde zorg en aandacht nodig hebben, naast een gezonde bodem en omstandigheden die rekening houden met specifiek deze soort. De planten die worden aangeleverd en gekocht bij een tuincentrum, een supermarkt of bouwmarkt, hebben meestal een zware periode doorgemaakt, het is handel en verder niks. ’s Morgens even de tuinslang erover en dan hebben we het wel gehad. Vraag het de mensen met ‘groene vingers’ maar. Zij weten dat planten een specifieke plaats behoeven, dat je ze niet zomaar ergens neerzet en dat je er een band mee moet zien op te bouwen. Door voeling, geduld en aandacht zal een plant gaan floreren en zich ontwikkelen tot een krachtige levensvorm waar insecten zoals de lapsnuitkever liever en straatje voor omlopen. 

  

                                Zie ook: blog nr.303  Een Lapsnuitkever in de keuken

                              

http://pietschellekens.blogspot.nl/2012/03/303-een-lapsnuitkever-in-de-keuken.html

322. Houtkevers en hun werk

   Ik zag vanochtend de eerste twee houtkevertjes vliegen in mijn huiskamer, een jaarlijks terugkerend verschijnsel en een vertrouwd beeld. Van april tot en met juni, kruipen de kevertjes (5 mm) van de kleine houtkever (Anobium punctatum) uit het gaatje wat ze geboord hebben. Later in het jaar vliegen dan nog diverse andere soorten uit, zoals de kleine wespenbok (Clytus arietis).

   Door de jaren heen heb ik allerlei houten stokken en bijzondere vormen verzameld waar vaak al larven in zaten. Daarnaast hou ik nogal van houtkevers en boktorren. Ja, ze boren inderdaad gaatjes in het hout, hoewel mijn meubels daarvan meestal verschoond blijven. Blijkbaar eten ze liever van het buitenhout. Het zijn de larven die de gangenstelsels graven, iets wat ze erg kunstig doen en waar ik bewondering voor heb. De kleine houtkever is in ons land de meest voorkomende houtgraver in gebouwen en daarbuiten, hij houdt van de zachtere houtdelen zoals het spinthout. Als de kevertjes met elkaar gepaard hebben legt het vrouwtje eitjes. De larve die uit zo’n eitje komt boort een aantal gangen in het hout. Ongeveer 2 à 3 jaar later verpopt de larve zich en metamorfoseert tot een kevertje welke zich een uitgang boort door het hout om te paren en vervolgens binnen een maand te sterven.
Zulke kevertjes vlogen hier dus vanochtend rond. Ze staan bijna stil in de ruimte terwijl hun vleugeltjes zeer snel bewegen als een kolibrie. Wat ook opmerkelijk is, maar dat is met het blote oog nauwelijks te zien, is dat de dekschilden lange rijen met kleine gaatjes vertonen. Op de foto’s een aantal kunstwerken van diverse soorten houtkevers.

Kleine wespenbok (Clytus arietis)

 

Patroon larve van de kleine houtkever

Gaatjes van de kleine houtkever

Ovale gaatjes van boktor

Boktorlarve in spinthout van grove den

Werk van schorskevers

Uitwerpselenpatroon van schorskevers

 Zie ook:

 blog 243 Houtbewerking door insecten en vogels

http://pietschellekens.blogspot.nl/2011/12/243-houtbewerking-door-insecten-vogels.html#!/2011/12/243-houtbewerking-door-insecten-vogels.html

en blog 29: Metaforen: de huid van de aarde

https://www.blogger.com/blogger.g?blogID=1718803392760133192#editor/target=post;postID=9005199233975243080;onPublishedMenu=allposts;onClosedMenu=allposts;postNum=23;src=postname

 

46. Slakkensporen

Klik op de foto's voor een groter beeld.

 Slakken hebben een zacht en vochtig lijf, bestaan overwegend uit water en leven van rottende planten- en dierenresten, overrijpe vruchten, schimmels, paddenstoelen en algen. De afbeeldingen hierboven zijn van slakken die algen hebben gegeten. Prachtige tekeningen maken ze. Met hun enigszins verharde mond gaan ze raspend over de ondergrond en laten daarbij talrijke ‘bijtafdrukjes” achter. Het lijken wel voetstapjes.

     De twee bovenste foto’s zijn van een vensterbank in de tuin. De onderste foto links is het raam van een kas, rechts is de door slakken bewerkte groene muur van een gebouw.

29. Metaforen: De huid van de aarde.

   De aarde is een organisme. De oerwouden, bossen en oceanen, de steppen en vlakten, vormen met hun beschermende en voedselrijke lagen de huid van de aarde. Die huid kan wel tegen een stootje. Beschadigingen, mankementen of probleempjes worden vanzelf opgelost, precies zoals het menselijk lichaam dat ook kan. Natuurlijke verwondingen genezen door het regenererend vermogen. Maar altijd tot op zekere hoogte natuurlijk, het moet niet te bont worden. Een algehele verstoring van de huid is ziekmakend, in een volgend stadium wordt het chronisch en als ook dit laatste signaal wordt genegeerd betekent dat het einde van het organisme. Een mens die een groot deel van zijn huidfunctie verliest, legt het loodje. De stoffelijke resten worden door de natuur met dank ontvangen en opgenomen in de kringloop waarvan alles en iedereen deel uit maakt.

   Zoals de mens en de aarde een huid hebben, zo heeft de boom ook een huid welke uit diverse lagen bestaat. Tussen de ziekteverschijnselen van een boom en die van de aarde zie ik overeenkomsten. Een boom die stervende is, zit vol met gaatjes en gangen. Dit beeld betekent in de natuur het einde van deze levensvorm. De zieke boom als een metafoor voor de geteisterde en geperforeerde aarde.                                       

   De buitenste en meest levenskrachtige laag van onze planeet is doorboord met ontelbare gangen voor delfstoffen zoals: zouten, metalen, olie, gas, water, enz. Kriskras over en onder elkaar liggen er draden, kabels, buizen en tunnels, worden er heipalen in de bodem geslagen, bergen afgegraven, rivieren verlegd, dammen en wegen gebouwd, oerwouden gekapt. Land, water en atmosfeer worden vergiftigd met allerlei chemicaliën. In een relatief zeer korte periode binnen onze mensheidsontwikkeling, hebben wij van de aarde een gatenkaas gemaakt. We  gedragen ons egoïstisch en onverantwoordelijk, we ondergraven de weerstand van het organisme waarvan ons voortbestaan afhangt, dommer kan het niet. Met mooie woorden als welvaart, duurzaamheid en economische groei verhullen we de hebzucht en het eigenbelang. Het resultaat van deze houding is een planeet die het niet meer bij kan benen, die zijn zelfgenezend vermogen verliest en als we niet heel snel zijn, ten dode is opgeschreven.