390. Bijzondere boomvormen

215. Bomen met een gaatje

97. Een bijzonder mooie boom

Maar de naam ben ik kwijt.

95. Boomvormen

58. De felicitaties van de haagbeuk

   Als een haagbeuk een naast familielid wil feliciteren met het bereiken van zijn hoge leeftijd is dat een langdurig proces wat vele jaren in beslag kan nemen. De boom zelf zit daar niet mee. Hij kent geen haast en bezit een vanzelfsprekend geduld. Een menselijke tijdsbeleving zoals het zich van hier naar daar verplaatsen is afwezig, een boom is altijd hier. Op de plaats waar hij geboren is, zal hij ook sterven.

   Een boom is verdraagzaam en tevreden met wat hem is toebedeeld. Hij accepteert de bodem waarin hij opgroeit, respecteert zijn familieleden, buren en wat verder tot zijn omgeving behoort. Verhuizen naar een andere plek om daar zijn geluk eens te beproeven is voor de boom niet aan de orde. Als vanzelf schikt hij zich naar de omstandigheden, haalt het optimaal mogelijke naar boven en schenkt  zijn rijkdom aan de kring om hem heen.

   Haagbeuken (overigens geen familie van de beuk) hoeven elkaar maar even lief aan te kijken of ze steken al een hand uit naar de ander. Vanaf deze eerste aanraking komt er een samensmeltingsproces op gang. Ook bij andere boomsoorten komt dit wel voor, maar niet in deze mate van gevoeligheid.
   Het hout van de haagbeuk is hard en vast. De schors is erg dun en heeft huidmondjes welke zich openen bij de aanraking van een soortgenoot. Vervolgens gaat het snel en worden op die plek extra cellen aangemaakt. Binnen enkele jaren zijn de bomen sterk aan elkaar gehecht geraakt en delen in elkaars sapstromen. Een tiental jaren verder kunnen twee of meerdere haagbeuken zelfs vergroeid zijn tot één krachtige boom waarbij met moeite nog iets van een begrenzing is te ontdekken.

Klik op de foto's voor een groter beeld, keer terug met de pijl li.boven. 

40. Uit- en instromend water

* Klik op de foto voor een groter beeld.

















     Twee gaten in twee verschillende bomen met een tegengestelde beweging. Links geeft een duidelijk beeld van uitstromend water, rechts lijkt wel op een putje waar het water instroomt. Zo zou het ongeveer begonnen kunnen zijn:

     De eik links had een tak boven in de kruin die bij een storm was afgescheurd. Resultaat was een grote wond met rafels. Doordat het een flinke gecompliceerde beschadiging was kon de eik de wond niet helen. In de loop der jaren ontstond er door de inwerking van regen, insecten en vogels, een rotte plek die zich steeds verder uitbreidde naar onderen en uiteindelijk een uitgang vond op een andere zwakke plek in de stam, daar waar ook al ooit een tak was afgewaaid. Nu stroomt het regenwater van boven de boom in en loopt er bij de stam weer uit.

     Bij de eik rechts is in het verleden een flinke tak afgezaagd, een tak die van binnen al een beetje rot was. Daar houden o.a. spechten van, want in rot hout leven allerlei insecten. De specht hakte het gat steeds dieper uit, meesjes, boomkruipers, etc., hielpen driftig mee. Op zekere dag besloot de specht om er een woning uit te houwen, al het rotte hout werd weggehakt en er ontstond een holte. De boom heeft de schade zo goed als mogelijk was hersteld en is daar nog mee bezig. De omhullende stroom om het gat te dichten is goed zichtbaar.

Piet Schellekens

9. Platanen

(Klik op de foto voor een groter beeld)

   Prachtig, die naar het licht gegroeide platanen in de Amsterdamse Lomanstraat! Een tijdje terug was ik m'n atelier aan het opruimen en vond het vergeelde en aangevreten krantenknipsel van alweer 10 jaar geleden. Laatst was ik in de buurt en maakte er een foto van. De platanen staan er dus nog steeds. Ik schat de leeftijd op zo'n 90 à 100 jaar.