Een blog over de natuur, de mens en het milieu, gezond leven, kunst en cultuur, schoonheid en fotografie.
Posts tonen met het label eenvoudig design. Alle posts tonen
Posts tonen met het label eenvoudig design. Alle posts tonen
dinsdag 6 november 2018
507. Simple design (7): De fruitschaal “Ouroboros”
Ik had twee wollen sokken te heet gewassen, ze waren gekrompen en vervilt. Weggooien doe ik zo’n prachtig oma-handwerkje natuurlijk niet, dus zocht ik naar een nieuwe bestemming. Vervilte wol is stijf en goed vormbaar. Ik legde ze in elkaar als een slang die in zijn eigen staart bijt, bekend als de Ouroboros, de Griekse benaming voor staartbijter. Het is een van de oudste mythische symbolen ter wereld, symboliserend de cyclische aard van de natuur, de kringloop en dus heel toepasselijk. In het geval van deze fruitschaal wordt dit oude alchemistische symbool vernieuwd doordat niet éen maar twee slangen in elkaars staart bijten. Twee oude sokken in elkaar, een schoteltje op maat erin en daarop wat vers fruit.
1.
2.
3.
4.
5.
Voor meer simple design items zie de zoekfunctie en tik in: simple design
donderdag 22 maart 2018
464. Van het een komt het ander
Ondanks de
strenge esthetische voorschriften voor de verkoop van groenten en fruit, komt
het af en toe nog wel eens voor dat er een afwijkend exemplaar tussen zit. Ik
vind ze voornamelijk bij bio-winkels.
Bijzondere vormen zoals: spiraalvormig in elkaar gedraaide wortelen,
hartvormen, gezichten, menselijke figuren, enzovoorts. Zo vond ik een tijdje
geleden nog een hartvormige aardappel en dezelfde vorm bij een pruim.
De aardappel
liet ik ruim een half jaar liggen totdat deze begon uit te schieten en
vervolgens maakte ik de aardappel tot een zeldzame exotische plant in een
modern interieur.
Het moet gezegd
dat pruim en aardappel beide ook een erotische uitstraling hebben. Wee degene die
het tijdens de huidige kuisheidsgolf waagt zo’n exemplaar te oogsten of nog
erger, op te eten. Deze foute vormen bij groenten en fruit vallen sinds kort
onder de nieuwe zedelijkheidswetgeving en dienen direct na ontdekking
vernietigd te worden. Het Nationaal Bureau ter Bestrijding en Verdringing van Prikkelende
Zaken ziet hier op toe.
donderdag 1 maart 2012
296. Simple design (6): De CD-waslijn
Hoe berg je CD’s op?
Meestal in een CD-rek, in CD-pilaren, in een kast, etc. De bestaande opbergsystemen bestaan uit tientallen rijen met vakjes in een rek of kast. Daarmee wordt wel meteen de herkenbare bovenzijde onzichtbaar. Lastig zoeken naar een CD tussen alle andere, ook het ontcijferen van de piepkleine lettertjes aan de voorkant is geen doen. Daarom hier dé oplossing: de CD-waslijn.
Je spant een of meerdere waslijnen tussen twee muren en bevestigt er wasknijpers aan. Tenslotte klem je de CD’s tussen de knijpers en klaar is kees!Voordelen: Je bespaart kast en/of –loopruimte doordat je bovenruimte gebruikt. De titels blijven zichtbaar. Het kost maar een fractie van andere systemen, namelijk enkele euro’s. Het is een supercool ontwerp en bovendien gemakkelijk te bevestigen tussen CV-buizen, trapleuningen en andere uitsteeksels. Desnoods met pluggen en schroefogen op de plekken die je graag wilt.
Er zijn kleurige kunststof knijpers in de handel die bovenaan al een voorgeboord gaatje hebben (alsof ze hebben zitten wachten op dit ontwerp). Deze zijn o.a. verkrijgbaar bij Blokker. 12 plastic wasknijpers in kleur met gaatje, kosten 89 cent.
48 houten wasknijpers kosten ook 89 cent, daar moet je dan nog wel een gaatje door boren. Een CD-waslijn met houten knijpers voor 500 CD’s kost dus een tientje. 20 meter waslijn kost 1,29 (ook bij Blokker), genoeg voor minstens 1500 CD’s.
Als je niet veel CD’s hebt, dan kun je de draad ook door het spiraalgaatje halen. In dat geval komen de CD’s in de breedte te hangen, met de gehele voorkant in beeld.
dinsdag 14 februari 2012
282. Simple design (5): Het eierdopje
Ik heb geen eierdopjes in huis. Voor iemand die graag een eitje bij het ontbijt wil, moet je dan iets leuks verzinnen. Zo kwam ik vanzelf uit op de toiletrol. In het gat van het kartonnetje past precies een ei. Het papier kun je daarnaast nog als servet gebruiken, ook voor de gebroken eierschalen is dat handig. Zo’n eierdopje is niet topzwaar, zoals veel andere exemplaren dat wel zijn, het staat stabiel op tafel. Na het ontbijt kun je de eierdop eventueel meenemen naar het toilet, dat gaat in één moeite door. Wat kan het leven soms toch heerlijk eenvoudig zijn!
Nu nog een tip voor romantici: schrijf van te voren een gedicht of een mooie tekst aan de binnenzijde van het papier. Als je geliefde tijdens het ontbijt gebruik maakt van het eierdopje, zullen de woorden zich vanzelf ontvouwen. Een aangenaam vervolg is dan verder een zacht gekookt eitje.
Voor meer simple design items zie zoekfunctie en tik in: simple design
dinsdag 7 februari 2012
277. Simple design (4): De crisislamp
Een tijdlang heb ik het woordje ‘crisis’ uit de krant geknipt. Niet met een speciale bedoeling maar meer omdat het zo vaak in de krant stond en het mij prikkelde. Wat ik ermee ging doen wist ik niet. Maar zoals u ziet is het een lamp geworden, de crisislamp. Op een rommelmarkt vond ik een tijdje terug een rond frame van ijzerdraad. Zeven A4-tjes heb ik in repen gescheurd en die tussen het ijzerdraad gevlochten. Vervolgens heb ik met veel geduld de crisiswoordjes erop geplakt. Daarmee is het een echte crisislamp geworden. De kosten bedragen 50 cent voor het geraamte en 50 cent voor de stroomdraad. Bij de schroothandel vond ik nog een plafond-ornamentje, dat kostte 1 euro. Dan moest er nog wel een spaarlamp in die bol, want anders heb je niks aan een lamp: 5,95. Een mooie crisislamp voor 7,95 euro met een pakkende tekst die nog vele jaren meegaat.
Voor meer simple design-items zie zoekfunctie en tik in: simple design
donderdag 5 januari 2012
255. Simple design (3): De toiletrolhouder
Met ijzerdraad, plakband, touw en elastiek, is de wereld misschien nog te redden. Als je niet mee wilt of kunt doen, aan de gekkigheid van shoppen, consumeren, verspillen en weggooien, als je je leven niet voornamelijk wilt laten bepalen door de industrie en de commercie, dan zoek je naar creatieve oplossingen voor de alledaagse dingen. Daar is alleen een nieuwe kijk voor nodig, wat eenvoud en basaal denken, zodat gebruikte materialen en alles wat je in je huis en werkplaatsje hebt liggen, een nieuw leven kan krijgen. Eigenlijk kun je met heel weinig, ontzettend veel doen. Zo kom ik nu uit bij de closetrolhouder. Benodigdheden: een stuk ijzerdraad van 2 mm dik en 55 cm lang, 2 kleine schroefjes, 2 pluggen en een buisje van een oude ballpoint of zo. Kosten: 35 eurocent. Gemakkelijk zelf te buigen met een tangetje! Rol is eenvoudig te verwisselen. Levensduur: vele jaren. Bovenstaand exemplaar gebruik ik nu 10 jaar en mocht ie 't ooit begeven dan haal ik gewoon mijn rolletje ijzerdraad tevoorschijn.100 x meer kost de Sfinx 300 verchroomd hieronder. Te koop voor 35 euro.
Voor meer simple design items zie zoekfunctie en tik in: simple design
dinsdag 31 mei 2011
143. Simple design (2): De atelierstoel
De atelierstoel is van 1997 en is behoorlijk bezeten, als u begrijpt wat ik bedoel. Hij is gemaakt van jonge berkenstammetjes uit een hakhoutbos in Brabant, namelijk het natuurgebied De Mortelen tussen Best en Oirschot. Berkenstammetjes vertonen zich als ze jong zijn in allerlei prachtige kleurvariaties. Dat gaat van spierwit tot donkerbruin en van dieprood tot lichtroze. Het is er in goud, brons en zelfs in groen door algen gepatineerd brons. Stammetjes met vlekjes, streepjes en zwarte punten, afschilferend beige met zilver en roodbruine randjes en ga zo maar door. Voor deze atelierstoel heb ik voornamelijk de gouden berkenstammetjes gezocht.
Klik op de foto's voor een groter beeld.
De atelierstoel ‘Elsje’ was eigenlijk niet voor mijzelf bedoeld maar voor een aardige vrouw die Els heet. Ik zocht in die tijd naar een atelier in een natuurlijke omgeving en vond uiteindelijk een geschikte ruimte welke oorspronkelijk ook als atelier was bedoeld. Het atelier had grote ramen aan de noordzijde, stond in een weiland met schapen en behoorde toe aan een echtpaar die vanuit hun huiskamer uitkeken over de landerijen en dat gebouw. Toen ik aanbelde bij het huis deed Els dus open en reageerde meteen positief op mijn vraag of ik het kon huren. Alleen moest ze het nog even aan haar man vragen, wat me een formaliteit leek te zijn. Een tijdje daarna ging ik er opnieuw langs. Maar de heer des huizes wilde het niet en daar was verder ook geen speld tussen te krijgen. Intussen was ik uit een soort van voorbarige dankbaarheid al heel optimistisch een stoel voor haar aan het maken, genaamd: ‘Elsje’. Ik dacht, als ik dat atelier straks mag gebruiken, krijgt zij van mij een mooie stoel kado. Maar dat ging dus niet door. Ik heb de stoel afgemaakt en nu zit ik er zelf al jaren in.
Details
Het opmerkelijke van deze stoel zijn de bijzondere groeivormen die ik in tweevoud moest vinden, vier paren van speciale vormen: de gevorkte voorpoten met spiraal, de armleuningen, de achterpoten en de bovenrug. Alle vormen zijn vrij gegroeid in het bos en niet geforceerd gebogen. Vooral de voorpoten die zich vertakken met een spiraalvormig deel zijn uniek. Vind daar maar eens twee identieke exemplaren van.
De stoel heb ik gemaakt toen het hout nog niet helemaal droog was, zodat de verbindingen met verdekte schroeven geborgd konden worden. Voorbeeld: het maken van een pen-en-gatverbinding voor armleuning en poot. Deze verbinding heb ik niet gelijmd maar aan de bovenzijde van de leuning heb ik met een scherp mesje een kerf gemaakt die niet helemaal doorloopt. De kerfsnede heb ik voorzichtig opgelicht, daaronder een gat geboord door de leuning heen en vervolgens een kleiner gaatje in de poot geboord. Dan de schroef er stevig ingedraaid en de kerf dicht gevouwen met wat lijm. Niks meer van te zien. Zo heb ik dus alle verbindingen gemaakt.
Tot nu toe blijkt het na intensief gebruik nog steeds een stevige stoel te zijn en geniet ik elke dag opnieuw weer van de verscheidenheid aan tinten en vormen van het hout. De achterzijde bestaat uit een krom gegroeide vorm die de berkenstokken van de rugleuning op z’n plek houden. Op deze vorm is een berkenschijf bevestigd als een zon. In de strook bijenwas die daaromheen zit zijn duivenveren gestoken.
Voor meer simple design items zie zoekfunctie en tik in: simple design
maandag 31 januari 2011
74. Simple design (1): Het houten schatkistje
Dit eenvoudige houten kistje heb ik ooit gemaakt uit een grenen balk.
Onderzijde, voor- en achterkant bestaan uit één stuk.
De zijkanten zijn gezaagd uit de kopse kant van de balk, zodat de houtnerf doorloopt.
Het geheel is met deuvels en lijm aan elkaar bevestigd.
Aan de voorzijde ontbreekt het ‘slotje’, een houten hartje met pen die precies in het gaatje paste waardoor de deksel geborgd werd.
Afmetingen:16 x 9 x 11 cm.
In het schatkistje zitten oude sleutels met een geschiedenis.
Oh ja, onderstaand muisje kwam ook nog uit diezelfde balk gekropen.
Voor meer simple design items zie zoekfunctie en tik in: simple design
Abonneren op:
Reacties (Atom)























