Posts tonen met het label China. Alle posts tonen
Posts tonen met het label China. Alle posts tonen

donderdag 2 mei 2013

382. Chinatown Bangkok: het auto-onderdelendistrict


In Chinatown Bangkok heb je een wijk waar alleen maar bedrijfjes zijn gevestigd die handelen in gebruikte auto-onderdelen. Het ruikt er naar smidsvuur, laswerk, olie en ijzer en de straten liggen er bezaaid met stukjes metaal. Tussen grote stapels tandwielen, assen en kogellagers borstelen jongens de roest van het staal of halen automotoren uit elkaar. Het is veelal handwerk dat slecht wordt betaald en ook nog eens ongezond en gevaarlijk is. De bo-dem in dit deel van de Chinezenwijk is doordrenkt met wegge-lopen resten motorolie en kwalijke pcb’s.
    Ik vroeg me af hoe doelmatig nou zo’n berg met auto-onderdelen is. Het binnenste van de stapel is niet meer zichtbaar, dat lijkt me toch verloren ruimte. En hoe moet dat nu als je ergens onder in die berg een tandwiel denkt te kunnen gebruiken? Hoe krijg je zoiets er tussenuit zonder dat er een lawine aan ijzer en roest naar beneden komt? 
    Chinatown in Bangkok is sowieso een wonderlijke wereld. Zoals men hier tussen de rommel leeft, zo ongeveer moet het er 150 jaar geleden bij ons ook uitgezien hebben: primitief, armoedig en bovenal smerig. Maar nog steeds erg interessant en kleurrijk, zoals overal in deze oude Chinezenwijk.
 














woensdag 30 januari 2013

357. Chinatown Bangkok



   Chinatown in Bangkok is een van de oudste en grootste Chinese wijken ter wereld. De Chinese gemeenschap is rond 1780 uit de oude stad verhuisd naar de huidige locatie. De Chinezen beschouwen zich als Thai, maar ze hebben nog steeds hun eigen tradities. Hierdoor is de Chinese wijk toch weer heel anders dan de rest van Bangkok. De Chinese gemeenschap in Bangkok stamt af van Chinese handelaren uit vervlogen tijden. Het lijkt wel alsof de tijd er heeft stilgestaan, het is één grote doolhof van steegjes met duizenden ambachtelijke bedrijfjes, theehuizen en restaurantjes, winkeltjes, opium- en gokhuizen, bordelen, marktkraampjes en eetstalletjes. Er worden medicinale kruiden verkocht, gedroogde levensmiddelen en er is een keur aan groenten en fruit. Er zijn veel goudwinkeltjes, pandjeshuizen, maar ook talloze smederijen en metaalwerkplaatsen die zich meestal naast elkaar in één straat concentreren. De oude, vaak houten bouwsels, zijn verweerd en vervallen. Wat kapot gaat of versleten is, wordt in het beste geval provisorisch gerepareerd. Door deze zuinige houding blijft gelukkig de authenticiteit behouden. Vooral in de achterstraatjes is het vies, smerig en primitief, wat voor westerlingen met enige fantasie een beeld kan opwekken van de voorbije Middeleeuwen. Kakkerlakken, muizen en ratten leven hier in symbiose met de mens en zijn handelswaar. Zolang ik er zelf niet hoef te eten en te slapen heeft het zijn charme en schoonheid. Een bezoek aan Chinatown is een zeer boeiende, kleurrijke en overweldigende ervaring. Chinatown in Bangkok is het best te bereiken met de Chao Phraya River Boat Express (uitstappen bij Pier 5: Tha Ratchawong). Die boot wordt volgestouwd tot de mensen er met de benen buiten hangen en vaart dan zomaar plotseling weg. Zorg dus dat je niet tot de laatste passagiers behoort, dit om niet letterlijk tussen de wal en het schip te geraken.


























zondag 6 november 2011

227. Aanval op Iran?

Innerlijke beschaving begint in het midden van een mens. Het maakt niet uit waar mensen wonen, uit welke cultuur ze komen en of ze ergens in geloven of niet, we zijn wereldburgers en gelijkwaardig aan elkaar.
   Vrijdag j.l. kwamen er berichten naar buiten over de plannen voor een nieuwe oorlog, ditmaal tegen Iran. Die plannen liggen al enige tijd op het bureau en wachten op uitvoering, want je moet natuurlijk wel een goeie reden hebben om een ander land aan te vallen. Men zoekt dus naar een ‘smoking gun” en als die zo een-twee-drie niet voorhanden is, wordt die wel geconstrueerd (zie o.a. de Irakoorlog). In dat licht moet men ook de beschuldiging zien van krap een maand geleden dat Iran voornemens zou zijn om de Saoedische ambassadeur in Washington te vermoorden. Wie zich er enigszins in heeft verdiept weet dat het een belachelijk verhaal is dat aan alle kanten rammelt. Zo tracht men opnieuw diezelfde sfeer van verdachtmakingen te creëren als opmaat tot een nieuwe oorlog.


De regering in Iran onderdrukt haar volk op allerlei wijze, de mensenrechten worden regelmatig geschonden, vrouwen worden achtergesteld, homoseksualiteit is verboden en als het wordt gepraktiseerd leidt het tot zware straffen, het internet wordt door de staat gecontroleerd en sommige religieuze minderheden worden vervolgd. Los van het feit dat veel van deze zaken ook van toepassing zijn op bijvoorbeeld China en andere landen, lijkt ook Iran me op het wereldtoneel een gevaarlijk en onbetrouwbaar land. De regering van Iran zegt bezig te zijn met een vreedzaam atoomprogramma en ontkend categorisch de beschuldigingen dat men bezig is met het ontwikkelen van atoomwapens. Aan die ontkenningen hecht ik niet zoveel waarde, maar het zou natuurlijk kunnen. Zoals Iran zich bedreigd voelt door het taalgebruik en wapengekletter van Israël, Amerika c.s., zo voelt Israël zich bedreigd door de mogelijke toekomstige kernwapens van Iran. Tot zover is het nog begrijpelijk. Maar Israël heeft zelf in het geheim kernwapens ontwikkeld, weigert dit ter discussie te stellen en eist ondertussen wel van Iran een volledige controle op hun atoomprogramma. Als het al waar is dat Iran kernwapens aan het ontwikkelen is, blijft de vraag liggen waarom landen als Israël, Verenigde Staten, Rusland, Engeland, Frankrijk, China, India, Pakistan en Noord-Korea, wél kernwapens in bezit mogen hebben en Iran niet.