248. Politie gebruikt afluistersoftware

   Nederland begint steeds meer op een politiestaat te lijken. Vandaag werd bekend dat Het Korps Landelijke Politiediensten al enige tijd computers van verdachte burgers binnendringt. Daartoe installeert het KLPD heimelijk software op de pc’s van de nietsvermoedende gebruikers. Het hacken gebeurt op afstand via internet met allerlei trucjes waardoor betrokkenen bijvoorbeeld niet in de gaten hebben dat hun e-mail kan worden ingezien. Ook het afluisteren van Skype-gesprekken en microfoongeluiden behoort tot de mogelijkheden. Daarnaast kunnen webcambeelden worden doorgegeven, kan de harde schijf worden gekopieerd en kan men van buitenaf zelfs ‘belastende informatie’ op de pc plaatsen, volgens een woordvoerder van de Duitse Chaos Computer Club:  http://www.dw-world.de/dw/article/0,,15449054,00.html

    Deze hackersvereniging ontdekte oktober j.l. dat de Fa DigiTask spyware had geleverd aan Duitse opsporingsdiensten, dit vond drie jaar geleden plaats. Hiermee kunnen Trojaanse paarden worden geïnstalleerd en heeft men onbeperkt toegang tot computers. Na de onthullingen van de Duitse hackers, werd een en ander eerst ontkend, vervolgens afgezwakt en uiteindelijk moeizaam toegegeven. Het zou worden gebruikt voor de strijd tegen het terrorisme, om de zware criminaliteit te bestrijden en niet te vergeten: kinderporno, drugs, enzovoorts. Toen er bij onze Oosterburen een rel ontstond en er gesuggereerd werd dat soortgelijke apparatuur ook aan Nederland was geleverd, werden daarover Kamervragen gesteld aan Minister van Justitie Opstelten. Worden er Trojaanse paarden gebruikt? Door welke diensten? Hoe is deze software ingezet?  Na een maand kwam dan vandaag eindelijk het antwoord van de minister. Voor de precieze tekst, de vragen van Kamerleden en de antwoorden van Opstelten:

http://www.scribd.com/doc/75546128/Opstelten-bevestigt-Politie-spyware

   De minister geeft dus toe dat KPLD beschikt over de betreffende spyware, waarmee heimelijk en op afstand pc’s gehackt worden bij verdachten van ernstige misdrijven, met de bedoeling gegevens op- of over te nemen. Maar, schrijft de minister, ‘inzet t.b.v. een heimelijke doorzoeking is binnen de wettelijke kaders niet toegestaan’. Waarmee niet is gezegd dat het toch niet gebeurt en anders kan men altijd nog de AIVD inschakelen die sinds jaar en dag de meest geavanceerde spyware gebruikt en onder wiens mantel ongeoorloofde acties als zijnde geheim, kunnen worden afgedekt.

   Het is begrijpelijk dat er iets tegenover de misdaad gesteld moet worden, maar er is ook nog zoiets als de privacy van de burgers en dat is zeer zwaarwegend. Als de overheid deze risicovolle middelen wil gebruiken moet dat zijn verankerd in stevige wetgeving en omgeven met openheid en transparantie. Nu kwam het per ongeluk naar buiten door de Duitse affaire waarna verontruste Kamerleden hierover vragen gingen stellen. Blijft, ondanks de ‘geruststellende’ antwoorden van de minister, toch nog de vraag bestaan of voor deze praktijken wel een wettelijke grondslag aanwezig is. Zoniet, dan wordt de wet gewoon aangepast, zo gaat dat toch.

   We drijven steeds meer af naar een maatschappij waarbij elke stap en elke handeling van de burger kan worden gevolgd en gecontroleerd door de overheid. Nederland krijgt de nare trekjes van een dictatuur. De infrastructuur is aangelegd, de loper al uitgerold, het wachten is nog even op de grote leider welke de massa gewiekst heeft bespeeld en voorbereid. Dit gebeurt geheel op democratische wijze, via het stembiljet. De democratie blijkt een wassen neus geworden. Het volk wordt zoetgehouden met leuke speeltjes, vette happen, drank, voetbal en TV-celebrities, het systeem is uitgehold en zakt verder in elkaar. Voor onafhankelijk denkende mensen hebben politici, kletsmajoren en bankdirecteuren allang afgedaan, ze hebben aanhoudend hun macht misbruikt en zijn niet in staat gebleken de mensheid vrede en geluk te brengen. Of het nog ooit zover komt? Ik heb er een hard hoofd in.

 Stoelpoot met houtworm

99. Een "Big Brother Award" voor Ivo Opstelten

Bits of Freedom, een digitale burgerrechtenorganisatie heeft deze week weer de prijzen uitgereikt aan de grootste privacy schenders van het jaar. Er zijn vier categorieën: personen, overheid, voorstellen en bedrijven. Minister Ivo Opstelten heeft een Big Brother Award gekregen omdat hij van websites het IP-adres van alle lezers en reageerders wil weten. Daarnaast wil hij het reisgedrag van iedere automobilist in kaart brengen d.m.v. het automatisch scannen van kentekens. Camera’s op de wegen maken foto’s van de voor- en achterkant van de auto welke worden opgeslagen (in combinatie met tijd en plaats), waarbij niet enkel de kentekens zichtbaar zullen zijn maar ook de kleur en het merk van de auto. Bovendien zullen de bestuurder en eventuele passagiers te zien zijn en opgenomen worden in de database, althans indien in de toekomst de techniek nog meer verfijnd wordt. En geloof maar dat daar dan gebruik van zal worden gemaakt. Bij het wetsvoorstel wordt opgemerkt dat een en ander niet in strijd is met de privacywetgeving. “Aangenomen kan worden dat bij een dergelijke kortstondige waarneming van een voertuig op de openbare weg, de persoonlijke levenssfeer niet in het geding is”. Dit is een wetsvoorstel, maar de kosten voor de benodigde apparatuur zijn al gemaakt, er is namelijk bijna 5 miljoen euro voor uitgetrokken. In 2011 wil men de wet in werking kunnen stellen. Gezien de reeds gemaakte kosten zal die wet er dus gewoon komen. In zo’n privacy schendend wetsvoorstel durft men ook nog op te merken “dat Nederlandse burgers het recht hebben op bescherming van de persoonlijke levenssfeer” en dat “burgers het recht hebben om met rust gelaten te worden en onbevangen zichzelf moeten kunnen zijn”.
    Bij “een dergelijke kortstondige waarneming” zou de privacy volgens Opstelten dus niet in het geding zijn. Maar het dagelijkse leven is één aaneenschakeling van zulke kortstondige momenten waarvan ik er een aantal zal opnoemen: het verplichte legitimatiebewijs met vingerafdrukken, het elektronisch patiënten dossier, het kind dossier, de ov-chipkaart, de opslag en bewaring van het telefoon- en internetverkeer (wanneer en met wie iedereen mailt, sms’t en chat), vliegverkeergegevens, de “slimme energiemeter”, de zich steeds meer uitbreidende camerabewaking op straat in winkels en openbare gebouwen, persoonlijke gegevens van banken, verzekeringen, supermarkten, bibliotheken, verenigingen, telefoonmaatschappijen en internetproviders die door elke politieagent kunnen worden opgevraagd en dan heb ik het nog niet over het ongebreidelde afluisteren van telefoons waarin Nederland wereldkampioen is en over de camera-auto’s van Google (voor Street view) die tijdens het fotograferen van huizen en de omgeving en passant de computergegevens van onbeveiligde netwerken oppikten en verzamelden, een illegale praktijk waarmee ze al jaren “per ongeluk” bezig bleken te zijn. Ook bedrijven die handelen in persoonsgegevens gaan herhaaldelijk over de schreef. Vorig jaar werd bijvoorbeeld het mediabedrijf “Advance” nog gesommeerd om de (vaak intieme) persoonsgegevens van 2,2 miljoen Nederlanders te vernietigen die het zonder toestemming had verzameld via internet. In dit geval ging het o.a. ook over een test op internet welke zestigduizend mannen hebben ingevuld. Er werden zeer intieme vragen gesteld zoals over het aantal erecties per dag en hun specifieke seksuele wensen. Deze resultaten werden vervolgens aan Pfizer geleverd, de producent van Viagra, die ze verwerkte en weer doorverkocht.
    In het voormalige Oostblok was men ook aan zo’n systeem overgeleverd, het tot in de finesses controleren van burgers. Dit maakte het mogelijk om tegenstanders van de machthebbers te volgen en op te pakken. Een moderne variant daarop is o.a. China.

De mogelijkheden tot controle zijn sterk uitgebreid en men heeft tegenwoordig zeer geavanceerde apparatuur tot zijn beschikking. Het moge duidelijk zijn dat het niet wenselijk is om de overheid steeds meer handvaten te geven om haar burgers te controleren en haar critici de mond te snoeren. Ik hoop het niet, maar er zou zomaar een dag kunnen komen dat al deze opgeslagen gegevens tegen ons gebruikt gaan worden. Opstelten heeft de Big Brother Award m.i. terecht gekregen. Zijn commentaar dat de privacy totaal geen gevaar loopt, dat alle gegevens op termijn worden vernietigd en er niks aan de hand is, stelt me verre van gerust. Deze man is absoluut niet te vertrouwen en daarom moeten we deze gewichtig doende figuur eens goed in de gaten gaan houden, elk moment van de dag en ook ‘s nachts!

48. WikiLeaks en de scheuren in het ijs (1)

     WikiLeaks.org is een internationale klokkenluiderssite die in 2006 door een aantal journalisten en wetenschappers is opgericht om overal ter wereld misstanden aan de kaak te stellen. Iedereen kan op anonieme basis documenten plaatsen op deze site, iets waar bedrijven en overheden natuurlijk helemaal niet gelukkig mee zijn. Maar: “Wie niks te verbergen heeft, hoeft ook niks te vrezen”. Waren dat niet hun eigen woorden toen de privacy van de burgers weer eens ter discussie stond en er nieuwe beperkende wetgeving door het parlement moest worden gejaagd?
     WikiLeaks heeft de afgelopen jaren een aantal belangrijke onthullingen gedaan over kwalijke activiteiten van overheden en bedrijven. De martelingen op de basis Guantánamo Bay bijvoorbeeld, ook de verklaring van het Rode Kruis dat er twaalfjarige kinderen gevangen worden gehouden, witwas- en belastingontduikingspraktijken door banken, de video “Collateral murder” waarin te zien is dat 12 Irakese burgers vanuit een helikopter werden gedood, duizenden geheime documenten over de oorlogen in Irak en Afghanistan, enzovoorts. Allemaal documenten met informatie die onder de pet werden gehouden. En dan enkele dagen geleden op 28 november 2010, het lekken van 250.000 vertrouwelijke Amerikaanse stukken waaruit o.a. kan worden opgemaakt dat het Amerikaanse leger zich in Irak en Afghanistan heeft misdragen, dat diplomatie bijna synoniem is aan spionage, dat vice-president Massoud van Afghanistan op een vliegveld betrapt werd met 52 miljoen dollar in zijn koffer, maar ook dat er in Nederland Amerikaanse kernwapens liggen opgeslagen.
     Het zijn vaak zaken die de oplettende burger al wel weet of vermoedt, maar welke steeds glashard worden ontkend door de verantwoordelijke machthebbers. Men moordt, chanteert, sjoemelt, liegt en bedriegt buiten de controle van het parlement om. Het topje van de ijsberg ligt nu op straat en daarover is men erg boos.
     De mensen van WikiLeaks worden door het Witte Huis misdadigers genoemd, men is een klopjacht begonnen om hen de mond te snoeren en achter slot en grendel te krijgen. De Amerikaanse minister van Justitie zegt dat hij iedereen die de wetten heeft overtreden voor de rechter zal slepen (hij bedoelt hier de klokkenluiders mee en niet zichzelf, zijn collega’s en ondergeschikten). Minister Clinton spreekt over het ondermijnen van de “vreedzame relaties tussen landen”.
     We hebben het hier over vertrouwelijke stukken, dus nog niet eens over documenten met geheime of zeer geheime informatie. Want dan komen we bijvoorbeeld al gauw op het in het geheim elimineren van tegenstanders. Een moordcommando sturen naar personen of organisaties die dwarsliggen, bijv. de moord in Engeland op de Rus Litvinenko, de acties van o.a. Amerika en Israël om tegenstanders zonder enige vorm van proces vanuit de lucht te liquideren, recentelijk nog de moorden op Iraanse kerngeleerden, maar ook een vroegere actie zoals van de Franse inlichtingendienst die de Rainbow Warrior opblies en meer. Bijna alle, zich democratisch noemende, landen draaien daar hun hand niet voor om. Ze liegen, bedriegen en moorden als het hun belangen dient. Dat alles gebeurt buiten het parlement om, in het geniep. Het is duidelijk wie hier de wérkelijke misdadigers zijn.