278. PVV verzamelt klachten over Oost-Europeanen

Herman Finkers: “Al die buitenlanders die te lui zijn om te werken komen hier onze banen afpakken”.

De PVV is vandaag een site begonnen waar mensen kunnen klagen over Oost-Europeanen in Nederland. De PVV zegt inzicht te willen krijgen in de overlast en problemen die er in Nederland zijn met Oost-Europese werknemers. Tevens zou uit de site moeten blijken of deze groep in bepaalde sectoren banen wegkaapt voor de neus van autochtonen. “Wij willen goed inzicht krijgen in de overlast van Midden- en Oost-Europeanen op het gebied van criminaliteit, alcoholisme en drugsgebruik, het dumpen van huisvuil en prostitutie”, aldus het PVV-Kamerlid Ino van de Besselaar.

Hans Teeuwen:”…die buitenlanders; de hele dag shoarma vreten en dat allemaal van mijn uitkering.

Alvorens de PVV klachten gaat verzamelen over zuipende criminele buitenlanders, lijkt het mij goed als men eerst schoon schip maakt binnen de eigen partij. Onderstaande lijst van Tweede Kamerleden en (oud-) medewerkers van de PVV kan mogelijk dienen als een geheugenopfrisser:

Hero Brinkman kreeg in 2009 een waarschuwing wegens ontoelaatbaar gedrag en een schermutseling in Perscentrum Nieuwspoort van de Tweede Kamer. De barman wilde hem geen alcohol meer schenken omdat hij al zwaar beschonken zou zijn. Brinkman wilde daarop achter de bar komen om zichzelf in te schenken wat uitliep op een handgemeen. Nadien bekende hij een alcoholprobleem te hebben. Eerder, in 1991, omzeilde Brinkman al eens een alcoholcontrole. Toen hij de politie zag staan, maakte hij snel rechtsomkeer en ging er met gedoofde lichten vandoor. Hij heeft veroordeling door de rechter kunnen voorkomen door een schikking voor rijden onder invloed en het wegrijden. Brinkman haalde in 2010 weer het nieuws i.v.m. een uit de hand gelopen ruzie. Hij zou een aannemer hebben bedreigd met een bijl.

Over Dion Graus heeft Dagblad De Limburger een stevig dossier samengesteld. Graus zou in 2002 zijn acht maanden zwangere vrouw zodanig hebben mishandeld dat zij moest worden opgenomen in het ziekenhuis. Artsen van de vrouw spraken over een “zeer bedreigende situatie”. In 2003 seponeerde Justitie de aangifte wegens gebrek aan bewijs. Persofficier Smits lichtte toe dat hiertoe is besloten om de privacy van alle betrokkenen te beschermen. Er zijn tegen Graus toentertijd nog diverse aangiftes gedaan van o.a. bedreiging, mishandeling en stalking, zie Dagblad De Limburger: dossier Dion Graus.

Marcial Hernandez kwam in opspraak vanwege een klap en een kopstoot tijdens een ruzie op een terras.

PVV-Kamerlid J. van Bemmel is in 2010 beschuldigd van faillissementsfraude. Kort voor het faillissement van zijn muziekwinkel in Alkmaar, haalde hij het bedrijf leeg. Inboedel en voorraden verkocht hij en maakte het geld over naar andere bedrijven die op zijn naam staan.

Eric Lucassen werd in 2002 veroordeeld wegens ontucht met twee ondergeschikten. Hij kwam nogmaals in het nieuws toen buren hem beschuldigden van bedreigingen.

Richard de Mos kwam in 2010 in opspraak. Hij had ten onrechte op zijn cv vermeld dat hij schooldirecteur is geweest.

Een aantal PVV-ers zijn de afgelopen jaren al opgestapt, o.a  heeft Gidi Markuszower zich teruggetrokken. Hij werd in 2008 op een Israëlisch congres aangehouden met een vuurwapen in zijn bezit, die zaak werd geseponeerd.

James Sharpe was directeur van een telecombedrijf in Hongarije, welke tweemaal werd veroordeeld voor oplichting en misleiding. De sms-datingservice van zijn pornobedrijf verstuurde profielen van dames die niet bestonden.

Mellony van Hemert trok zich terug nadat ze door de PVV was gepresenteerd als psycholoog/gezinstherapeut welke gepromoveerd zou zijn op het onderwerp “kindermishandeling”, wat niet waar was.

En dan was er nog Arjan Brogt die veroordeeld werd tot het terugbetalen van een vergoeding als raadslid bij de economische faculteit waar hij nooit kwam opdagen.

Bronnen: Dagblad De Limburger, De Pers, NRC, HP/DeTijd. NOS-Nieuws, Algemeen Dagblad, Elsevier, De Volkskrant.

http://pietschellekens.blogspot.com/2011/02/84-wilders-en-zijn-tuigdorpen.html

248. Politie gebruikt afluistersoftware

   Nederland begint steeds meer op een politiestaat te lijken. Vandaag werd bekend dat Het Korps Landelijke Politiediensten al enige tijd computers van verdachte burgers binnendringt. Daartoe installeert het KLPD heimelijk software op de pc’s van de nietsvermoedende gebruikers. Het hacken gebeurt op afstand via internet met allerlei trucjes waardoor betrokkenen bijvoorbeeld niet in de gaten hebben dat hun e-mail kan worden ingezien. Ook het afluisteren van Skype-gesprekken en microfoongeluiden behoort tot de mogelijkheden. Daarnaast kunnen webcambeelden worden doorgegeven, kan de harde schijf worden gekopieerd en kan men van buitenaf zelfs ‘belastende informatie’ op de pc plaatsen, volgens een woordvoerder van de Duitse Chaos Computer Club:  http://www.dw-world.de/dw/article/0,,15449054,00.html

    Deze hackersvereniging ontdekte oktober j.l. dat de Fa DigiTask spyware had geleverd aan Duitse opsporingsdiensten, dit vond drie jaar geleden plaats. Hiermee kunnen Trojaanse paarden worden geïnstalleerd en heeft men onbeperkt toegang tot computers. Na de onthullingen van de Duitse hackers, werd een en ander eerst ontkend, vervolgens afgezwakt en uiteindelijk moeizaam toegegeven. Het zou worden gebruikt voor de strijd tegen het terrorisme, om de zware criminaliteit te bestrijden en niet te vergeten: kinderporno, drugs, enzovoorts. Toen er bij onze Oosterburen een rel ontstond en er gesuggereerd werd dat soortgelijke apparatuur ook aan Nederland was geleverd, werden daarover Kamervragen gesteld aan Minister van Justitie Opstelten. Worden er Trojaanse paarden gebruikt? Door welke diensten? Hoe is deze software ingezet?  Na een maand kwam dan vandaag eindelijk het antwoord van de minister. Voor de precieze tekst, de vragen van Kamerleden en de antwoorden van Opstelten:

http://www.scribd.com/doc/75546128/Opstelten-bevestigt-Politie-spyware

   De minister geeft dus toe dat KPLD beschikt over de betreffende spyware, waarmee heimelijk en op afstand pc’s gehackt worden bij verdachten van ernstige misdrijven, met de bedoeling gegevens op- of over te nemen. Maar, schrijft de minister, ‘inzet t.b.v. een heimelijke doorzoeking is binnen de wettelijke kaders niet toegestaan’. Waarmee niet is gezegd dat het toch niet gebeurt en anders kan men altijd nog de AIVD inschakelen die sinds jaar en dag de meest geavanceerde spyware gebruikt en onder wiens mantel ongeoorloofde acties als zijnde geheim, kunnen worden afgedekt.

   Het is begrijpelijk dat er iets tegenover de misdaad gesteld moet worden, maar er is ook nog zoiets als de privacy van de burgers en dat is zeer zwaarwegend. Als de overheid deze risicovolle middelen wil gebruiken moet dat zijn verankerd in stevige wetgeving en omgeven met openheid en transparantie. Nu kwam het per ongeluk naar buiten door de Duitse affaire waarna verontruste Kamerleden hierover vragen gingen stellen. Blijft, ondanks de ‘geruststellende’ antwoorden van de minister, toch nog de vraag bestaan of voor deze praktijken wel een wettelijke grondslag aanwezig is. Zoniet, dan wordt de wet gewoon aangepast, zo gaat dat toch.

   We drijven steeds meer af naar een maatschappij waarbij elke stap en elke handeling van de burger kan worden gevolgd en gecontroleerd door de overheid. Nederland krijgt de nare trekjes van een dictatuur. De infrastructuur is aangelegd, de loper al uitgerold, het wachten is nog even op de grote leider welke de massa gewiekst heeft bespeeld en voorbereid. Dit gebeurt geheel op democratische wijze, via het stembiljet. De democratie blijkt een wassen neus geworden. Het volk wordt zoetgehouden met leuke speeltjes, vette happen, drank, voetbal en TV-celebrities, het systeem is uitgehold en zakt verder in elkaar. Voor onafhankelijk denkende mensen hebben politici, kletsmajoren en bankdirecteuren allang afgedaan, ze hebben aanhoudend hun macht misbruikt en zijn niet in staat gebleken de mensheid vrede en geluk te brengen. Of het nog ooit zover komt? Ik heb er een hard hoofd in.

 Stoelpoot met houtworm

99. Een "Big Brother Award" voor Ivo Opstelten

Bits of Freedom, een digitale burgerrechtenorganisatie heeft deze week weer de prijzen uitgereikt aan de grootste privacy schenders van het jaar. Er zijn vier categorieën: personen, overheid, voorstellen en bedrijven. Minister Ivo Opstelten heeft een Big Brother Award gekregen omdat hij van websites het IP-adres van alle lezers en reageerders wil weten. Daarnaast wil hij het reisgedrag van iedere automobilist in kaart brengen d.m.v. het automatisch scannen van kentekens. Camera’s op de wegen maken foto’s van de voor- en achterkant van de auto welke worden opgeslagen (in combinatie met tijd en plaats), waarbij niet enkel de kentekens zichtbaar zullen zijn maar ook de kleur en het merk van de auto. Bovendien zullen de bestuurder en eventuele passagiers te zien zijn en opgenomen worden in de database, althans indien in de toekomst de techniek nog meer verfijnd wordt. En geloof maar dat daar dan gebruik van zal worden gemaakt. Bij het wetsvoorstel wordt opgemerkt dat een en ander niet in strijd is met de privacywetgeving. “Aangenomen kan worden dat bij een dergelijke kortstondige waarneming van een voertuig op de openbare weg, de persoonlijke levenssfeer niet in het geding is”. Dit is een wetsvoorstel, maar de kosten voor de benodigde apparatuur zijn al gemaakt, er is namelijk bijna 5 miljoen euro voor uitgetrokken. In 2011 wil men de wet in werking kunnen stellen. Gezien de reeds gemaakte kosten zal die wet er dus gewoon komen. In zo’n privacy schendend wetsvoorstel durft men ook nog op te merken “dat Nederlandse burgers het recht hebben op bescherming van de persoonlijke levenssfeer” en dat “burgers het recht hebben om met rust gelaten te worden en onbevangen zichzelf moeten kunnen zijn”.
    Bij “een dergelijke kortstondige waarneming” zou de privacy volgens Opstelten dus niet in het geding zijn. Maar het dagelijkse leven is één aaneenschakeling van zulke kortstondige momenten waarvan ik er een aantal zal opnoemen: het verplichte legitimatiebewijs met vingerafdrukken, het elektronisch patiënten dossier, het kind dossier, de ov-chipkaart, de opslag en bewaring van het telefoon- en internetverkeer (wanneer en met wie iedereen mailt, sms’t en chat), vliegverkeergegevens, de “slimme energiemeter”, de zich steeds meer uitbreidende camerabewaking op straat in winkels en openbare gebouwen, persoonlijke gegevens van banken, verzekeringen, supermarkten, bibliotheken, verenigingen, telefoonmaatschappijen en internetproviders die door elke politieagent kunnen worden opgevraagd en dan heb ik het nog niet over het ongebreidelde afluisteren van telefoons waarin Nederland wereldkampioen is en over de camera-auto’s van Google (voor Street view) die tijdens het fotograferen van huizen en de omgeving en passant de computergegevens van onbeveiligde netwerken oppikten en verzamelden, een illegale praktijk waarmee ze al jaren “per ongeluk” bezig bleken te zijn. Ook bedrijven die handelen in persoonsgegevens gaan herhaaldelijk over de schreef. Vorig jaar werd bijvoorbeeld het mediabedrijf “Advance” nog gesommeerd om de (vaak intieme) persoonsgegevens van 2,2 miljoen Nederlanders te vernietigen die het zonder toestemming had verzameld via internet. In dit geval ging het o.a. ook over een test op internet welke zestigduizend mannen hebben ingevuld. Er werden zeer intieme vragen gesteld zoals over het aantal erecties per dag en hun specifieke seksuele wensen. Deze resultaten werden vervolgens aan Pfizer geleverd, de producent van Viagra, die ze verwerkte en weer doorverkocht.
    In het voormalige Oostblok was men ook aan zo’n systeem overgeleverd, het tot in de finesses controleren van burgers. Dit maakte het mogelijk om tegenstanders van de machthebbers te volgen en op te pakken. Een moderne variant daarop is o.a. China.

De mogelijkheden tot controle zijn sterk uitgebreid en men heeft tegenwoordig zeer geavanceerde apparatuur tot zijn beschikking. Het moge duidelijk zijn dat het niet wenselijk is om de overheid steeds meer handvaten te geven om haar burgers te controleren en haar critici de mond te snoeren. Ik hoop het niet, maar er zou zomaar een dag kunnen komen dat al deze opgeslagen gegevens tegen ons gebruikt gaan worden. Opstelten heeft de Big Brother Award m.i. terecht gekregen. Zijn commentaar dat de privacy totaal geen gevaar loopt, dat alle gegevens op termijn worden vernietigd en er niks aan de hand is, stelt me verre van gerust. Deze man is absoluut niet te vertrouwen en daarom moeten we deze gewichtig doende figuur eens goed in de gaten gaan houden, elk moment van de dag en ook ‘s nachts!

96. De pasfoto's voor een nieuw paspoort

    Een tijdje terug moest ik een nieuw paspoort aanvragen. Daar moet een pasfoto op welke moet voldoen aan allerlei voorwaarden. Die zijn zó streng dat je je gaat afvragen of jouw hoofd nog wel mag bestaan in deze wereld. Ik maak dagelijks foto’s en draai mijn hand niet om voor een portretje op een paspoort. Maar nu moest ik mijn hand dus wél omdraaien en dat viel nog niet mee. Mijn eerste foto’s werden afgekeurd nadat in het standaardmalletje van de gemeente was gebleken dat de ogen een half millimetertje te hoog uitkwamen.
    “Hebt u ze soms zelf gemaakt?”
“Ja.” Ik kreeg het dringende advies om naar de fotograaf op de hoek te gaan waarmee het gemeentehuis blijkbaar een deal had gesloten. Dat ik zelf fotograaf was maakte geen indruk. Logisch, want tegenwoordig is iedereen fotograaf. Ik dus naar het hoekje van de straat. Met een smoes ontfutselde ik de stagière die daar de hele dag pasfoto’s mag maken een fotomapje met firmanaam. U weet wel, zo’n mapje met een uitsparing waardoor je hoofd er ineens veel beter uit lijkt te zien. Thuis even nieuwe afbeeldingen gemaakt, half milimetertje hoger, achtergrondkleur ietsje meer getint en in het officiële mapje gestopt. Dat zag er al meteen een stuk professioneler uit. Op het gemeentehuis werd de foto in het malletje geplaatst, gecontroleerd en…. goedgekeurd!
    Wat een gedoe zeg met die foto’s, het is bijna onmogelijk om precies aan alle voorwaarden te voldoen, zeker in contact met een ambtenaar. Wel eens gekeken wat de nieuwe regels zijn voor een pasfoto op een paspoort? Op de site staan zo’n 50 voorbeelden hoe het niet moet. Maar hoe moet het dan wél? Daar is achter te komen via de "acceptatiecriteria voor de pasfoto in de Nederlandse reisdocumenten, Fotomatrix model 2007":

In kleur. Goedgelijkend. Natuurlijke weergave.
Scherp, voldoende contrast en gedetailleerd.
Onbeschadigd. Geen kopie. Niet bewerkt.
Afgedrukt op hoogwaardig, glad fotopapier.
Minimaal 400 dpi resolutie.
Achtergrond Lichtgrijs, lichtblauw of wit Egaal.
Eenkleurig. Geen kleurverloop.
Voldoende contrast tussen hoofd en achtergrond.
Hoofd onbedekt. Gezicht volledig zichtbaar.
Ogen volledig zichtbaar. Hoofd recht naar voren.
Ogen op een horizontale lijn. Hoofd niet gekanteld.
Schouders recht. Geen zichtbare ondersteuning.
Neutrale blik. Recht in de camera kijken.
Mond gesloten. Ogen volledig zichtbaar.
Volledig doorschijnende glazen.
Geen verstorende reflectie door de bril. Geen schaduw.
Gelijkmatige belichting. Geen onder- of overbelichting.
Geen schaduw in het gezicht of in de achtergrond.
Geen reflectie in het gezicht Geen reflectie door accessoires.
Hoofd volledig afgebeeld. Hoofd gecentreerd afgebeeld.

Moet lukken, zou je zeggen. En als je nou gelovig bent en je kunt aantonen( ? ) dat godsdienstige of levensbeschouwelijke redenen zich verzetten tegen het niet bedekken van het hoofd, dan gelden in dat geval voor de pasfoto "alle in deze fotomatrix opgenomen acceptatiecriteria met uitzondering van":
- categorie 4 WEERGAVE GEZICHT het element ‘hoofd onbedekt’.
Dat betekent zoiets van: we doen ons best om soepel te zijn voor mensen met een hoofddoekje, maar dan moeten ze wel…

Categorie ‘hoofd bedekt:

De afbeelding links is fout, gezicht "teveel bedekt".
Afbeelding rechts is goed, hoewel het hoofd (met tulband, baard en snor) van de man veel meer bedekt is dan dat van de vrouw.

Ziet u wat er mis is aan deze foto? 

Het "voorhoofd glanst".



 






"Geen neutrale blik."
Als u met zulke ogen bent geboren hebt u pech, dat betekent geen paspoort!
 
 
 







Links: "Mond niet gesloten, is fout!"
Rechts: is goed.

70. Missie Kunduz gaat door

                            26 januari 2011  

   Heb zojuist 10 minuten naar de commissievergadering gekeken, ik zag en hoorde mevrouw Sap van Groen Links en dhr. Rosenthal debatteren. Op basis van dat korte moment kan ik u reeds verklappen dat de missie in Kunduz doorgaat. Morgen nog een afrondend debat met dhr. Rutte en de zaak is beklonken. Met een triomfantelijke blik en een brede smile zal premier Rutte dan de pers te woord staan. Ook Jolanda Sap viert haar triomf, ze denkt haar eisen en het bijbehorende knievalletje van Rutte (ze had hem vandaag voor alle zekerheid nog maar even gebeld) aan haar achterban te kunnen verkopen. De Amerikanen zijn tevreden gesteld, misschien krijgen we als beloning het begeerde plekje bij de G20, de vergadering van ’s werelds grootste economieën. Hoe een klein landje steeds opnieuw groot wil zijn.

   Nederlandse instructeurs gaan in Kunduz de grotendeels analfabete politie trainen, wat meteen wil zeggen dat de leerlingen niks van het geleerde kunnen opschrijven of kunnen nakijken in boeken en dergelijke. De politie trainen in een chaotisch land met corrupte krijgsheren en een Karzai die wat corruptie betreft de kroon spant. Het is water naar de zee dragen. Moeten de door ons opgeleide politiemannen die lui trouwens niet meteen arresteren? Daar doen we het toch eigenlijk voor?!
   De strijd in Afghanistan is uitzichtloos en zal met militaire middelen niet opgelost kunnen worden. Onderhandelingen tussen de strijdende partijen bieden nog de meeste kans van slagen, iets waar nog nauwelijks energie in is gestoken.

63. De brand in Moerdijk (3)

8 januari 13.00 uur, (dag 4)

     Vandaag kopt het Algemeen Dagblad: “Hulpverleners Moerdijk-brand ziek” en op pagina 2 van De Volkskrant een relatief kort artikel met enkele kritische kanttekeningen: “Zeer giftige stoffen Moerdijk gevonden”. De media worden wakker, althans sommige. Niet vanuit zichzelf, vanuit een onderzoekende beroepshouding en een kritische blik op de gebeurtenissen, maar reactief vanuit burgers en hulpverleners die klagen over hun gezondheid. Wat hebben we in hemelsnaam aan media die autoriteiten napraten en niet zelf kritisch (mogen) nadenken, doorvragen en de verantwoordelijken daarmee onder druk zetten. Wat is de journalistiek nog waard als men zich braaf aanschurkt tegen de autoriteiten. Het is allang bekend dat de overheden het de kritische journalist moeilijk, zo niet onmogelijk maken om nog onafhankelijk en naar waarheid over gebeurtenissen te berichten. Het gaat eerst door een zeef, een redactionele zeef natuurlijk, maar die is niet meer zo vrij en onafhankelijk als men de burgers wil doen geloven. Het is nog net geen Italië, maar bij ons is het alleen meer verhuld. De invloed van de overheid op de media is sterk. Men houdt een dikke vinger in de journalistieke pap welke daardoor wel lauw moet zijn. Het is vrij simpel. Stelt een journalist ‘vervelende’ vragen aan bijvoorbeeld een minister of staatssecretaris, dan ontvangt de redactie een seintje van de woordvoerder die ongeveer deze strekking heeft: “Wij willen graag het bestaande goede contact tussen uw krant en de minister behouden, maar stuur de volgende keer wel graag een andere verslaggever!”. Pakt het betreffende dagblad of tv-programma die hint niet op, dan kan men het wel schudden en hobbelt men voortaan achter de feiten aan. Andere media nemen de opengevallen plek graag in. Dit even terzijde.

     Het Algemeen Dagblad van vandaag 8 januari bericht: “Behalve tientallen hulpverleners, hebben zich tot nu toe150 mensen gemeld met gezondheidsklachten. Dit zegt de medicus Henk Jans van de Gemeenschappelijke Hulp bij Ongevallen en Rampen. De politie is in stilte een grootschalig intern onderzoek begonnen uit vrees dat hulpverleners blijvende klachten houden of ziektes krijgen. Mogelijk hebben politiemensen ook door het zwaar vervuilde bluswater gelopen, dat vol zit met kankerverwekkende stoffen”. Dit “mogelijk” hadden ze er wel uit kunnen laten, ik zag het al op grote afstand vanuit mijn luie stoel en helaas is dit niet het enige. Ik lees verder: “Tot dusver menen de autoriteiten dat er geen grote gevaren zijn geweest voor de volksgezondheid van omwonenden en omstanders. Hoogleraar crisisbeheersing Ira Helsloot meent echter dat alle gevaarlijke stoffen die je maar kunt bedenken in de vrijgekomen rook zaten”. Chemisch technoloog Akkerman adviseert: “Mensen moeten ver uit de buurt van dat industrieterrein blijven!"
     Op de vraag aan de gemeente Moerdijk waarom er de afgelopen dagen zonder adembescherming kon worden rondgelopen bij en op het terrein van Chemie Pack, was het antwoord: “Dat is een goeie”. Daar bleef het bij. De sukkelige burgemeester Denie van Moerdijk dekte zich verder in door te verklaren: “Ik heb alle deskundigheid ingeschakeld om zo snel mogelijk inzicht te krijgen in de gevolgen voor het gebied”.

62. De brand in Moerdijk (2)

6 januari (dag 2)


     Ik vrees dat men deze brand en de gevolgen daarvan veel te licht inschat en er wel degelijk een gevaar bestaat voor de gezondheid van de mensen in de omgeving en de mensen die onder de giftige rook van de fabriek leven. Als de autoriteiten verklaren niet te weten wat er precies in die fabriek lag, maar wel weten dat het om zeer gevaarlijke stoffen gaat, moeten ze het zekere voor het onzekere nemen. In dit geval zou dat een evacuatie kunnen betekenen. Maar ze weten het wel degelijk, net zo goed als ik het weet, omdat vanaf het begin al bekend was dat er allerlei gevaarlijke stoffen opgeslagen lagen zoals bestrijdingsmiddelen, oplosmiddelen, verfproducten, etc. Stoffen die als ze zich vermengen, soms een zeer giftige reactie met elkaar kunnen aangaan, dampen die ontsnappen en min of meer ingeademd worden, ernstig vervuild bluswater welke in het riool en de sloten terecht komt en het grondwater bereikt, neergeslagen roetdeeltjes die zich over een grote afstand verspreiden.Daarnaast is het de taak van de autoriteiten om burgers adequaat en juist te informeren zodat zij op basis daarvan zelf een afweging kunnen maken. Ramen en deuren sluiten en in huis zitten helpt niks als het kiert en tocht, bovendien komt de lucht van buiten uiteindelijk toch naar binnen, een kwestie van uren.  Men gaat lichtzinnig en amateuristisch te werk. Bovendien, meen ik, is er sprake van bewuste misleiding en bagatellisering.

7 januari (dag 3)

     Inmiddels is dan bekend welke stoffen er in de fabriek lagen, maar het Openbaar Ministerie heeft de lijst in beslag genomen en houdt deze geheim “in het belang van het onderzoek”! Het zou gaan om honderden verschillende chemische stoffen die brandbaar, giftig en bijtend zijn. Ik voeg er zelf nog aan toe: kankerverwekkend en levensbedreigend, want zo is het. Het is zó ernstig dat we het niet mogen weten, als je begrijpt wat ik bedoel. De bevolking mag niet ongerust worden, eventuele claims houdt men het liefst verre van zich : “Er zijn geen giftige stoffen gemeten, er is geen gevaar voor de volksgezondheid” en naderhand zien ze dan wel weer hoe ze zich eruit redden.
     Ondertussen zie ik op de NOS- site dat de Fa van Gansenwinkel bezig is het zwaar verontreinigde bluswater op te zuigen met tankwagens. Twee werknemers lopen naar de sloot en leggen dikke slangen in het roodbruine giftige water. Ze hebben geen persluchtmaskers op en ademen dus gewoon de giftige dampen in ( een tijdje daarna heeft men over die sloten snel een schuimlaag gespoten om het dampen te verhinderen). De brandweerlieden en schoonmakers die ik even daarna op het fabrieksterrein door de giftige plassen water zie banjeren, ademen ook onbeschermd de verontreinigde lucht en dampen in. Het is onverantwoord! Even later komen een viertal gekwalificeerde onderzoekers het terrein op, volledig ingepakt en mét persmaskers op. Tsja, die weten heel goed waar ze mee bezig zijn.
     Hoogleraar Toxicologie aan de Universiteit Wageningen, Tinka Murk, spreekt over kankerverwekkende stoffen zoals de aromatische verbindingen, xileen, naftaleen, benzeen, over een zeer hoge concentratie van zwaar chemisch afval waarbij inademen uit den boze is. De ‘ongevaarlijke’ giftige rookwolken van de eerste dag heten desondanks volgens de autoriteiten op de 3e dag nog steeds niet schadelijk te zijn, maar de meetresultaten (waar en wanneer is gemeten, op welke stoffen, wat heeft men gevonden?) worden niet vrijgegeven. Waarom niet?
     Ik heb medelijden met de brandweerlieden en schoonmakers die niet beseffen waar ze mee bezig zijn, zij zijn het eerst de pineut. In tweede instantie de bewoners in de directe omgeving of verderop. Als zij over enige tijd of na een aantal jaren ziek worden is het leed al geschied en moeten ze maar zien dat ze het redden. Helaas, maar ik voorzie dat deze ramp nog een vervelende nasleep krijgt.

61. De brand in Moerdijk (1)

     Met stijgende verbazing heb ik gisteravond 5 januari de berichtgeving gevolgd over de ramp in Moerdijk, wat een geklungel! Als het al niet duidelijk was is nu één ding heel duidelijk geworden: vertrouw niet op de overheid bij rampen of ingrijpende gebeurtenissen. Wat er echt aan de hand is kom je via hen toch niet te weten. ‘Geen paniek, er zijn geen giftige stoffen gemeten, er is geen gevaar voor de volksgezondheid, ga naar binnen, sluit ramen en deuren en zet de radio aan’, dat is het standaardadvies. Bij zo’n brand als gisteren kun je als burger het beste zo snel mogelijk weg zien te komen, in ieder geval niet wachten tot die eventuele gifwolk je huis heeft bereikt. Dat risico moet je natuurlijk niet nemen.
     Het gaat hier om een verpakkingsbedrijf met een grote voorraad aan gevaarlijke chemische stoffen. Die liggen daar opgeslagen in vaten en grote opslagtanks, staan nu in brand en exploderen, waarbij dikke zwarte rookwolken met onbekende giftige gassen opstijgen en zich verspreiden over de wijde omgeving. Bij het begin van zo’n brand is het normaal dat men nog niet direct weet wat er aan chemische stoffen bij dat bedrijf liggen. Je zou zeggen, dat duurt een uurtje en dan moet dat toch duidelijk zijn, maar de gehele avond blijft dat een vraagteken. Officieel is dat na 6 uren nog steeds onbekend. Onofficieel begrijp ik van een insider, dat er een lijst is van zo’n 80 A4-tjes vol met gevaarlijke chemische stoffen.
     Maar dan nu de slechte berichtgeving, op dat moment van groot belang voor de mensen die zich daar in de omgeving bevinden. Men weet niet om welke stoffen het gaat, spreekt elkaar tegen, mensen die niet deskundig zijn op dit terrein doen uitspraken die ze niet kunnen en mogen doen. Een burgemeester van Moerdijk die geen daadkracht uitstraalt en duidelijk onder de medicijnen zit, een slampamper. Deskundigen in de tv-studio die angstig naar elkaar zitten te kijken, bang om elkaar af te vallen en de verkeerde dingen te zeggen, want iedereen is op het hart gedrukt: geen paniek, hou het volk rustig!
     Om een en ander te illustreren heb ik snel het een en ander genoteerd:
- De site en de alarmlijn juist voor informatie bedoeld, zijn lange tijd onbereikbaar.
- Sacha de Boer 8 uur journaal: "Volgens de brandweer zijn er geen giftige stoffen gemeten."
- De brandweer: "Er zijn wel giftige stoffen vrijgekomen, maar deze zijn niet meer gevaarlijk voor de volksgezondheid omdat ze verbrand zijn en door de wind worden verspreid. Wel binnen blijven en ramen en deuren gesloten houden".
- Toxicoloog Ruyter: "Zelfs de rook van de barbecue bevat giftige stoffen, dus hier ook, maar de rookpluim gaat door de hitte omhoog waardoor de mensen er geen last van hebben."
- Sacha de Boer in gesprek met weerman Hiemstra: "Er zitten geen giftige stoffen in die wolk, maar het is wel belangrijk waar die wolk naar toe gaat." (hoezo?)
Hiemstra: "Klopt, want dat bepaalt natuurlijk waar eventuele stoffen die daar inzitten terecht komen en wat daar belangrijk voor is, is de wind. Regendruppels zorgen er voor dat de stoffen die in de rookpluim zitten naar beneden vallen, dus dat verdunt de rookpluim. Dat lost als het ware op, want dat komt op de grond terecht. Dat is gunstig in het geval voor het gaat om stoffen die in de lucht voorkomen die slecht zijn voor de luchtwegen bijvoorbeeld, maar dat is ongunstig voor als het op de grond terecht komt. Wat daar precies nadelig aan is kan ik niet zeggen."
- Sacha de Boer vraagt aan verslaggever Theo Verbruggen: "Theo, volgens de brandweer zijn er geen giftige stoffen vrijgekomen?"
Theo Verbruggen: "Nou, er zijn wel giftige stoffen vrijgekomen, maar die zijn niet gevaarlijk. Dat heeft de brandweer gemeten. Nou, je moet je voorstellen, het zijn verpakkingsmaterialen, daar zitten diverse giftige stoffen in, maar doordat die verbrand zijn en door de wind verspreid, zijn ze niet meer gevaarlijk voor de volksgezondheid, zo zei de brandweer. Toch nog wel het advies van de brandweer richting Dordrecht en het Noorden om ramen en deuren nog even gesloten te houden."
- Toxicoloog Ruyter even later: ‘In huis biedt een aantal (???) uren bescherming.” En zo gaat het maar door.
     Het zijn dus maar verpakkingsmaterialen, dat stelt me in ieder geval gerust. Wel giftige stoffen, maar die zijn gelukkig niet gevaarlijk. Geen gevaar voor de volksgezondheid, da’s prettig. Ook fijn dat het regent want dan lost die ongevaarlijke giftige wolk op en komt het spul op de grond terecht. Het is niet giftig dus wat zeuren we dan steeds over die wolk en die neerslag. Maar ondanks dat, wel een nat washandje voor je mond houden bij klachten aan de luchtwegen, adviseert burgemeester Denie.

32. Hoe Berta aan haar einde kwam

     Dit weekend las ik een artikel in Het Parool over Berta. Berta Puentes Acosta, een 73-jarige vrouw uit Colombia, die pas geleden in het uitzetcentrum van Ter Apel is overleden. Ze leefde sinds twintig jaar op straat in Amsterdam waar haar tot op dat moment niet veel in de weg was gelegd. Maar op een kwade dag kruiste haar weg zich met twee ijverige dienders. Zij zagen een oude vrouw met een gitaar oversteken op een plek waar dat volgens de regels niet is toegestaan. Dat werd het begin van haar einde.

     "Mevrouw, wij zagen u zojuist oversteken op een plaats waar dat verboden is. Oversteken kan 50 meter verderop, dáár bij het zebrapad. U bent dus in overtreding. Wij willen even uw identiteitsbewijs zien!"
     De agenten kwamen tot de conclusie dat haar papieren niet in orde waren, Berta moest mee en werd vastgezet in de gevangenis. Eerst drie maanden in vreemdelingenbewaring in Zeist en toen haar gezondheid verslechterde, in Rotterdam. Haar advocaat spande een kort geding aan omdat Berta niet in staat was om in de gevangenis te verblijven, ze was zwak, verward en had veel last van haar longen. Daarop werd ze snel overgeplaatst naar het uitzetcentrum Ter Apel, vanwaar de IND haar het land uit wilde zetten. Afgelopen week overleed zij in Ter Apel aan een longembolie. Haar advocaat verwijt de leiding van het uitzetcentrum medische nalatigheid omdat zij niet de zorg kreeg die zij nodig had.

     Berta was een aardig mens, had in Bogota gewerkt als verpleegkundige en was daarnaast flamencodanseres. Ze speelde hartstochtelijk gitaar en maakte in Colombia twee platen met volksliedjes. Op de Nieuwmarkt in Amsterdam, zong en speelde Berta vaak haar liedjes en bracht vreugde en blijdschap in het leven van de mensen die haar ontmoetten.

     Een triest verhaal over een kwetsbaar mens van 73 jaar die op een dag door twee ambtenaren in functie van de straat is geplukt. Ze werd in de cel gegooid, is daar ziek geworden, verwaarloosd en gestorven.
     Niet alleen de twee politiemensen treft blaam, maar ook de vele tientallen andere slaafse  uitvoerders van de wet die haar deze periode beroepsmatig voorbij zagen komen en dit nu eenmaal als hun werk beschouwen. Waar gehakt wordt vallen spaanders. 'Wij beslissen daar niet over.... , wij voeren uit wat ons opgedragen wordt', enzovoorts, dat werk. Zouden ze er rustig onder kunnen slapen? Ik vrees van wel, want morgen is er weer een dag en we moeten er vroeg uit.