Zie ook blog 423. De mammoetplant (Gunnera manicata):
Posts tonen met het label bijzondere planten. Alle posts tonen
Posts tonen met het label bijzondere planten. Alle posts tonen
dinsdag 12 december 2017
woensdag 22 november 2017
427. De Lapsnuitkever en zijn werk
Ik heb een zwak voor de Gegroefde lapsnuitkever (Otiorhynchus sulcatus). Het beestje maakt mooie uitsparingen in het blad van de rododendron en eet voornamelijk van de buitenrand, zoals ook ikzelf de knapperige randjes van een pannenkoek het lekkerst vind smaken. Sommige tuinliefhebbers hebben problemen met de insecten die in hun tuin verschijnen. Ze kunnen moeilijk accepteren dat de planten die ze gezaaid of gekocht hebben, nu door ‘schadelijke’ insecten bezocht worden. Als insecten optrekken naar een plant, heeft dat een gegronde reden. Het zijn namelijk overwegend de zwakke en zieke planten die door hen uitgekozen worden. Vervolgens komt de vraag op: waardoor is die plant ziek geworden en hoe komt het dat deze zo weinig weerstand heeft? Een belangrijke oorzaak die meestal over het hoofd wordt gezien is het feit dat tuinplanten net zoals andere levende wezens, toegewijde zorg en aandacht nodig hebben, naast een gezonde bodem en omstandigheden die rekening houden met specifiek deze soort. De planten die worden aangeleverd en gekocht bij een tuincentrum, een supermarkt of bouwmarkt, hebben meestal een zware periode doorgemaakt, het is handel en verder niks. ’s Morgens even de tuinslang erover en dan hebben we het wel gehad. Vraag het de mensen met ‘groene vingers’ maar. Zij weten dat planten een specifieke plaats behoeven, dat je ze niet zomaar ergens neerzet en dat je er een band mee moet zien op te bouwen. Door voeling, geduld en aandacht zal een plant gaan floreren en zich ontwikkelen tot een krachtige levensvorm waar insecten zoals de lapsnuitkever liever en straatje voor omlopen.
Zie
ook: blog nr.303 Een Lapsnuitkever in de
keuken
maandag 13 november 2017
425. Hulst (Ilex aquifolium)
De
‘draakjes’ op de bovenstaande afbeelding zijn de afgevallen blaadjes van de
hulst. Een sterke plant die gemakkelijk 100 jaar kan worden en dan is
uitgegroeid tot een boom. Hulst voelt zich thuis in eiken- en beukenbossen en verdraagt een zure bodem. De
rode bessen zijn voor mensen giftig, hoewel vogels ze gewoon kunnen eten. De
glanzende stekelige blaadjes zijn groenblijvend, totdat ze op de grond terecht
komen en veranderen in donkerbruine tot zwarte tinten. Net als klimop, taxus,
den en spar, heeft hulst door het altijd groenblijvende karakter tot de
verbeelding van de mensen gesproken. Dat komt tot uitdrukking in allerlei oude
verhalen en gebruiken die te maken hebben met leven en overleven.
woensdag 8 november 2017
423. De Mammoetplant (Gunnera manicata)
In
Ierland kwam ik deze plant vaak tegen in de natte veengebieden. De
plant houdt van een vochtige, humusrijke en rotsachtige bodem in de
buurt van de zee. Als het te droog is worden de enorme bladeren
bruin. De mammoetplant doet zijn naam eer aan, ik heb bladeren gezien
met een afmeting van ruim 4 meter doorsnee en zaadkolven van 1 meter
hoog. Hij doet met zijn grote bladeren en stekels qua vorm wel
enigszins denken aan de reuzenbereklauw, een exoot die in ons land
vaste voet aan de grond heeft gekregen.
Abonneren op:
Reacties (Atom)