409. De Nederlandse bevolking is ziek

Ziektecijfers voor 16.800.000 Nederlanders per jaar (peildatum 2011 tot 2017)*

- 15.000.000 95% van bevolking last van ontstoken tandvlees, voornamelijk gingivitis.
-   7.100.000 letsels per jaar waarvan 3.300.000 medisch moeten worden behandeld.
-   6.000.000 hebben overgewicht, waarvan er 1.500.000 ernstig te dik zijn.

-   3.100.000 migraine, 1.100.000 krijgen meer dan 3 aanvallen per maand.

-   2.000.000 kampten vorig jaar met een psychische aandoening.
    2.000.000 rheuma waarvan 1.200.000 met artrose.

-   2.000.000 maag- darm- en/of leverziekte.

-   2.000.000 constipatie (hoogstens 2 x per week naar wc, harde ontlasting).

-   2.000.000 met een allergie.

-   2.000.000 zijn verslaafd of misbruiken een middel.

-   2.000.000 hebben een volledige gebtitsprothese.
-   2.000.000 mensen lijden dagelijks aan ernstige pijn.
-   3.000.000 met influenza.

-   3.500.000 met anale klachten (aambeien, scheurtjes, fistels, e.d.)

-   2.500.000 zijn zwakbegaafd.

-   1.500.000 verborgen nierschade. 600.000 met functieverlies.

-   1.500.000 slechthorenden waarvan 1/3 deel een hoortoestel gebruikt.
-   1.500.000 arbeidsgehandicapten.

-   1.300.000 zijn laaggeletterd en niet in staat gedrukte of geschreven informatie te gebruiken.
       250.000 mensen zijn analfabeet.

-   1.000.000 hebben een angststoornis.

-   1.000.000 hebben een depressie.

-   1.000.000 met diabetes.

-   1.000.000 hart- en vaatziekten. 300.000 worden opgenomen in een ziekenhuis.

-   1.000.000 chronische longziekten (astma, COPD, sarcoïdose en longfibrose).
-   1.000.000 zijn vaak emotioneel uitgeput.
-   1.000.000 hebben last van tinnitus (oorsuizen)

-      850.000 nek- en/of rugklachten.

-      800.000 mensen met osteoporoseklachten.

-      500.000 incontinentie.
-      500.000 gevallen van infectie v/h maag/darmkanaal.

-      500.000 schildklierstoornissen.

-      425.000 eczeem (constitutioneel eczeem en contact-eczeem).

-      250.000 met dementie.

-      200.000 verstandelijke gehandicapten.

-      200.000 mensen met een vorm van autisme.

-      200.000 spierziekte.

-      160.000 staaroperaties.

-      150.000 hebben één of meerdere beroertes gehad.

-      125.000 mensen krijgen een longontsteking.

-      125.000 met epilepsie.

-      120.000 met een SOA (seksueel overdraagbare aandoening).

-      101.500 mensen krijgen kanker. 

-      100.000 krijgen een burn-out of zijn overspannen.

-        75.000 blinden.

-        15.000 doven.

-          2.000 mensen plegen zelfmoord.

Algemeen:  

-   2.000.000 hebben 3 of meer chronische aandoeningen.

-   1.500.000 mensen worden een of meerdere keren opgenomen in een ziekenhuis.

-   1500 sterven er door medische fouten of nalatigheid, dit zijn cijfers die door de

     ziekenhuizen zelf zijn aangeleverd. Het werkelijke aantal is waarschijnlijk hoger. Hoeveel

     mensen door medische fouten en nalatigheid blijvende schade hebben opgelopen is onbekend,

     maar dat moeten er duizenden zijn.

     * (Bovenstaande cijfers zijn afkomstig van het Nationaal Kompas Volksgezondheid, CBS, de Nierstichting, het Astmafonds, De Nederlandse vereniging van Hoofdpijnpatiënten, Long Alliantie Nederland en vele andere bronnen. De meeste cijfers komen uit onafhankelijke bron.

Dit is echter geen wetenschappelijk onderzoek. Bovenstaande cijfers heb ik overgenomen van publicaties op het internet en andere media. Soms overlappen ze elkaar. Ik heb ze niet gecontroleerd, zo dat al mogelijk is en ze zijn daarom niet volstrekt betrouwbaar. Wel geven ze een indicatie dat er iets goed mis is met de gezondheid van de Nederlandse bevolking.)

Het is helaas ernstiger dan hierboven zichtbaar wordt, omdat het maar een deel is van de ziekten die ik heb opgezocht. Dit massale ziekzijn is m.i. gekoppeld aan een gewetenloze farmaceutische industrie die ons liefst niet gezond door het leven ziet gaan, want dat zou uiteindelijk niets meer opleveren. Ieder jaar nóg meer winst maken, dat is hun devies. Dan moeten er wel meer mensen ziek worden, anders lukt dat niet. Oude ziektes en medicijnen worden in een nieuw jasje gestoken, nieuwe ziektes worden gecreëerd en lucratieve ‘geneesmiddelen’ op de markt gebracht. De grote voedselconcerns en de chemische industrie helpen daarbij een handje mee. Eerst wordt de bevolking door uitgekiende publiciteitscampagnes verleid tot een ongezonde levensstijl en vervolgens mag de medische wereld in actie komen om de reparaties te verrichten. De rekeningen daarvan worden steeds meer opgeschroefd. Ziekte is in toenemende mate een commerciële aangelegenheid. Het systeem lijkt er niet op uit te zijn om ons goede afgestemde medische zorg te leveren, men wil ons juist zo lang mogelijk uitmelken. 

    Wat kunnen we daar aan doen? Wij kunnen ons meer bewust worden van ons zelf, van de situatie waarin we verkeren en een eigen plan trekken. Dat houdt voornamelijk in: je eigen hart volgen, zelfstandig nadenken en zelf op onderzoek uitgaan. Je kennis verdiepen, luisteren naar je lichaam en ervaren wat goed en wat niet goed voor je is. Eigen keuzes maken in plaats van je allerlei te laten wijsmaken door overheden, fabrikanten, deskundigen en hypes. Wordt de deskundige van je eigen lichaam en geest met een geschikt bevonden medicus op de achtergrond. Laat je niet verder beïnvloeden door reclames, en mooie praatjes. Het resultaat dáárvan is namelijk klip en klaar als je goed om je heen kijkt. 

388. Het zaad van Europa

De Europese Commissie werkt aan nieuwe regels waardoor het kweken van groenten en fruit alléén nog maar mag met door Europa toegelaten zaad. Dit naar aanleiding van een uitspraak van het Europese Hof van Justitie dat vorig jaar heeft beslist dat in Europa enkel nog gecertificeerd zaaigoed mag worden verkocht. Dit geldt niet enkel voor de professionele land- en tuinbouw en voor biologische boeren, maar ook voor bijvoorbeeld volkstuinders. De lobby van biotechbedrijven zoals Monsanto, Bayer en DuPont heeft blijkbaar gewerkt. Het zijn dezelfde bedrijven die recentelijk in het nieuws kwamen vanwege de bijensterfte en de giftige neonicotinoïden waarmee zij hun zaaigoed behandelen. Drie van deze neonicotineoïden zijn nu in Nederland tijdelijk verboden. Let wel, dit zijn drie van de vele tientallen soortgelijke gifstoffen die nog wel zijn toegestaan. Daarnaast is sinds juni 2011 een verordening van Het Europese Parlement van toepassing, die bepaalt dat geen enkel gewasbeschermingsmiddel op de markt mag worden gebracht of gebruikt, tenzij het middel officieel is toegelaten. Het addertje onder het gras zit hem erin dat door deze verordening simpele huismiddeltjes als groene zeep tegen luizen, bier tegen slakken of melk om snijmesjes te ontsmetten, daarmee ook verboden zijn. Het zijn hulpmiddelen die in de sterk opkomende biologische landbouw veel toegepast worden en wat de biotechbedrijven dus geen geld oplevert. Voor het gebruik van deze simpele en onschuldige huismiddeltjes moet een boer of tuinder in de toekomst goedkeuring hebben van de Europese Commissie. Dat kan alleen als blijkt “dat de desbetreffende stof geen onmiddellijk of uitgesteld schadelijk effect heeft op de gezondheid van mens of dier, noch een onaanvaardbaar nadelig effect heeft op het milieu”. Een lidstaat of belanghebbende partij moet daartoe “een aanvraag indienen voor goedkeuring als basisstof, met eventueel beschikbare evaluaties over de mogelijke effecten”. Dit wil zeggen dat als een boer groene zeep wil gebruiken tegen luis op zijn tuinbonen, dit niet mag. Eerst zal de werking aangetoond moeten worden van elke werkzame stof in die groene zeep en zo van elk ander onschuldig middel. Zulk onderzoek kost tienduizenden euro’s per onderzochte stof en is voor biologische boeren niet op te brengen. Deze verordening wilde men er snel doordrukken, maar doordat er veel protesten kwamen, zijn de maatregelen inmiddels uitgesteld tot 1 januari 2014. Bedrijven krijgen tot 1 juli 2015 de gelegenheid om goedkeuring te verkrijgen.

Verwachting: over een tijdje kunnen we het wel schudden en is er geen sprake meer van enige vrijheid op elk gebied van het leven. Alles wordt van bovenaf bepaald, geregeld en gecontroleerd. Wie  niet mee wil in het systeem, wordt opgesloten en heropgevoed. Ouderen die ziek zijn, niet of minder productief, worden nog even volgestopt met ‘geneesmiddelen’, waarna er tenslotte één allerlaatste pil rest.

Piet Schellekens: 'Gentechmais met pauwenveren'

374. Boomwratten en boomgezwellen

370. TabakNee versus de tabakslobby

Twee longartsen, Wanda de Kanter en Pauline Dekkers, richtten de Stichting Rookpreventie op en zijn samen met onderzoeksjournaliste Stella Braam een website gestart, n.l. www.TabakNee.nl Vandaag is daarover ophef ontstaan omdat deze artsen de tabakslobbyisten ter verantwoording roepen. Op de site worden diverse invloedrijke mensen en politici die de tabaksindustrie op enigerlei wijze steunen, met naam en toenaam genoemd, o.a. CDA-kamerlid Hans Hillen, VVD-kamerlid Arno Rutte, hoogleraar Sociaal Recht Irene Asher, oud-CDA minister Elco Brinkman  en Onderwijsminister Edith Schippers. Zij stellen dit initiatief duidelijk niet op prijs.

Hans Hillen, fervent roker en bekend lobbyist voor tabaksfabrikant Philip Morris verdedigt zich door te zeggen dat hij geen lobbyist is maar een adviseur. Misschien adviseert hij de fabrikant wel om te kappen met deze ongezonde en ziekmakende business? Je weet maar nooit. Hans Hillen noemt tabaksproducenten “gewone bedrijven waar belasting wordt betaald”.

   CDA-er Elco Brinkman was in het verleden oud-minister in het kabinet Lubbers I en II, momenteel lid van de Eerste Kamer, daarnaast grossiert hij in bijbaantjes. Toentertijd was hij minister van Welzijn, Volksgezondheid en Cultuur, maar recentelijk nog commissaris van Britisch American Tabacco waar Philip Morris een onderdeel van is. Brinkman geeft geen commentaar: "Ik heb het er in mijn leven al genoeg over gehad".

   Fabrikant Philip Morris wil juridische stappen nemen tegenover TabakNee, omdat de website portretfoto’s heeft geplaatst zonder toestemming.

   Minister Schippers, alias, Minister van Tabak, heeft zich in het verleden al eens proberen te verdedigen door te zeggen dat zij meer zou praten met de anti-rokenlobby dan met de tabaksindustrie. Uit de documenten die zij openbaar  moest maken bleek echter het tegendeel, wat ingaat tegen een bepaling in een VN-verdrag welke Nederland heeft ondertekend. Daarin wordt vermeld dat overheden de tabaksindustrie op afstand moeten houden. Als praten echt noodzakelijk mocht blijken, dan alleen tijdens openbare hoorzittingen en dus maximaal transparant.

Minister Schippers neemt afstand van de beschuldigingen van de twee longartsen tegen topmensen van de sigarettenindustrie en noemt het "kwalijke aantijgingen die nergens op gebaseerd zijn". In plaats dus dat de minister verheugd is met deze steun uit de medische wereld tegen de kwalijke praktijken van lobbyisten en topmensen bij de tabaksindustrie, is ze juist erg boos. Dat maakt haar rol in deze kwestie op z’n minst verdacht.

365. Over zelfwaardering en een positief zelfbeeld

Erkenning krijgen voor wie men is, gewaardeerd worden, het behoort tot een van de meest essentiële behoeften die een mes heeft. Tegelijkertijd wordt deze basisbehoefte sterk onderschat. In het dagelijkse leven worden onze gedachten en gedragingen sterk beïnvloed door de mate van zelfacceptatie waaruit zelfwaardering en zelfvertrouwen ontstaan. Veel mensen hebben in hun jeugd de boodschap meegekregen dat ze het niet goed deden, ze kregen regelmatig negatieve kritiek of werden gepest. Daardoor zijn ze gaan geloven dat ze niet goed in elkaar zitten en hebben een negatief zelfbeeld ontwikkeld.

De zich steeds herhalende boodschappen kwamen meestal van ouders, opvoeders, familieleden, vrienden of collega’s die vaak gelijksoortige ervaringen hebben gehad. Dit kan zich generatie na generatie voortzetten. Een gebrek aan zelfwaardering leidt niet zelden tot een minderwaardigheidscomplex. Men heeft het gevoel altijd tekort te schieten, is zelden tevreden met een bereikt resultaat, vergelijkt zichzelf met anderen, trekt zich terug bij kritiek, heeft moeite met het ontvangen van complimenten en/of neemt een slachtofferhouding aan.

Het broertje hiervan is een meerderwaardigheidscomplex wat zich o.a. kan uiten in: extreme geldingsdrang, veel aandacht opeisen om te bewijzen dat men werkelijk wat voorstelt, groot doen, zich opzichtig en luidruchtig manifesteren, quasi-zelfverzekerd gedrag vertonen, geen kritiek kunnen innemen, etc. Voor de duidelijkheid: het overgrote deel van de mensen is onzeker en voelt zich ergens kwetsbaar. Iedereen is sterfelijk en heeft zijn vraagtekens over het leven na de dood, ook een gegeven waardoor mensen zich onzeker kunnen voelen. Hoe minder men zich bewust is van de eigen onzekerheid en de oorzaken daarvan, hoe meer men geneigd is dit te compenseren door zichzelf en anderen te overschreeuwen, door drukdoenerij, zeker-weten-gedrag, of juist het tegenovergestelde: zich terugtrekken in isolement en/of slachtoffergedrag. Die opgebouwde schil kan hard zijn en vaak totaal niet herkenbaar omdat men zich daar door de jaren heen mee is gaan identificeren. Je ziet zo’n pantser nogal eens bij politici, bestuurders en machthebbers. Niet zelden vertonen deze mensen flinke persoonlijkheidsstoornissen.

Waardering krijgen van en voor anderen begint met zelfwaardering en zelfrespect. Het begint met zien, weten en diep beseffen dat je goed bent zoals je bent. Het is zaak je intrinsieke waarde in je bewustzijn te koesteren en daarnaast de opgebouwde onzekerheden te herkennen die in allerlei situaties opdoemen. Wat helpt is openstaan voor je onzekerheden, deze opmerken en kunnen relativeren, de lichtzijden én daarnaast de gebreken en schaduwzijden kennen en accepteren. Humor is bij dit alles een essentieel element. De aandacht richten op de goede intenties van nu en het verleden. Dit, samen met een voortdurende zelfreflectie, is een mooi uitgangspunt om een meer positief zelfbeeld te ontwikkelen. Als iemand zich eenmaal bewust is geworden van zijn unieke waarde voor het geheel, wordt men rustig van binnen, leeft prettiger en schept daarmee ruimte voor zichzelf en de omgeving. Ieder mens is van onschatbare waarde voor de wereld door zijn specifieke eigenheid, zijn talenten en ideeën, vaardigheden en levenservaring. De volgorde is zelfacceptatie – zelfwaardering – zelfvertrouwen. Daaruit volgt automatisch een vertrouwen in de ander die als gelijkwaardig wordt gezien, in plaats van meer of minder. Met zo’n basis kan de wereld een hoopvolle toekomst tegemoet gaan.



343. Melk van de boer en melk van de boerin

Er is melk van de boer en er is melk van de boerin, dat is een wezenlijk verschil. Melk van de boer is koeienmelk, melk van de boerin is mensenmelk. Als ik zou mogen kiezen, geef mij dan maar melk van de boerin! Liefst zonder de tussenhandel, gewoon direct van een mooie boerin met blozende wangen. Maar nu dwaal ik af.

   Goed. Stel nu: u bent een intelligent persoon, een onafhankelijk denker die niet gemakkelijk is te beïnvloeden. U bevindt zich in pure ongeconditioneerde staat en hebt erg veel dorst. Om uw dorst te lessen mag u kiezen tussen de melk van een koe en die van een mens. Dan ligt het voor de hand om een keuze te maken voor de menselijke melk, omdat die hoort bij onze soort. Als ik u een wolkje melk van mijn lapjeskat zou aanbieden voor in de koffie, trekt u waarschijnlijk een vies gezicht. Maar van zo’n bruin of zwart/wit gevlekt bakbeest slokt de gemiddelde Nederlander gerust elke dag meer dan 1 liter (!) naar binnen in de vorm van melk, yoghurt, kwark, kaas, karnemelk, slagroom, roomboter, etc. 

Koeienmelk is bedoeld voor een jong kalfje, maar wordt massaal gebruikt door mensenkinderen en volwassenen. Die laatsten, wat moeten die sowieso met melk?! Blijven dat geen moederskindjes? De vraag die vervolgens bij mij opwelt is of een liter melk per dag van een vreemde diersoort eigenlijk wel goed is voor een menselijk wezen? In koeienmelk zitten allerlei hormonen en eiwitten die goed zijn voor een jong kalfje. Wat moet een volwassen mens met koeienhormonen en opbouwstoffen die zijn afgestemd op de ontwikkeling van een kalf? Bij mensenmelk kan ik me nog iets voorstellen, hoewel ook dat geen voedsel is voor een volwassen man of vrouw. Wij zijn de enigste zoogdieren ter wereld die melk drinken van een ander dier.

Misschien dat daarom veel mensen last  hebben van lactose-intolerantie. Vaak weten ze het niet en ook artsen hebben meestal niet door dat zuivel het immuunsysteem kan aantasten. Men heeft last van de longen, van o.a. slijmvorming, voorhoofdsholteontstekingen en spijsverteringsproblemen. Het zuivelgebruik is in de loop der jaren sterk toegenomen en onderdeel van onze cultuur geworden, zeker in Nederland. De zuivelindustrie heeft daar hard zijn best voor gedaan, de belangen zijn groot. Toch is het belangrijk om als consument aanhoudend kritisch en onafhankelijk te blijven denken en onze voedselkeuze niet te laten bepalen door de industrie en het bedrijfsleven. Het gaat om onze gezondheid, ons welzijn en daar hoort een frisse kijk en een bewuste keuze bij. 

                                              Zie ook: Joris Driepinter en de zuivelindustrie                             

                                          https://pietschellekens.blogspot.com/search?q=201. 

 

338. Voedsel en vergif als combinatie

   Het is iets waar ik me vaak over verbaas, de vanzelfsprekendheid waarmee sommige mensen allerlei kwalijke zaken consumeren zonder zich bezig te houden met de gevolgen voor henzelf en de omgeving. Het is bijna onbegrijpelijk, vooral omdat ik de mens graag zie als een redelijk denkend en bewust levend wezen en liever niet beschouw als een onverschillig gewoontedier dat klakkeloos consumeert wat hem door slimme uitgekookte jongens wordt voorgezet. Dit geldt niet alleen voor ons dagelijkse voedsel, maar ook voor de geneeskunde, het milieu, voor banen op de arbeidsmarkt, voor het kopen, gebruiken en produceren van allerlei consumptiegoederen en meer. Om een voorbeeld te geven: hoe is het mogelijk dat de combinatie van voedsel en vergif door het gros van de mensen wordt geaccepteerd? Het bespuiten en toevoegen van gevaarlijke chemische stoffen aan voedingsmiddelen, het laat het gros van de mensen koud. Eigenlijk weet iedereen van nature dat voedsel en vergif niet samengaan, maar men is het normaal gaan vinden. Het is ons soms letterlijk met de paplepel ingegoten en heeft helaas onze aandacht niet meer.

Gif wat via ons voedsel, het water en de lucht het lichaam binnenkomt maakt mensen langzaam ziek. Een groot deel van de bevolking beseft niet aan welke chemische stoffen men zich blootstelt. In het gunstigste geval vertrouwt men op de  overheid die richtlijnen en grenswaarden opstelt, die zullen dat toch zeker wel goed controleren? Niet dus, of laat ik zeggen nauwelijks, want gedegen onderzoek en controle kosten veel geld, zo af en toe een steekproef is het maximale. Daarnaast blijft het bepalen van grenswaarden meestal nattevingerwerk, want verbanden tussen sluipende vergiften en ziektesymptomen die soms pas jaren later optreden, zijn nou eenmaal moeilijk hard te maken, bovendien houdt men vaak geen rekening met stapelingseffecten. Commerciële belangen hebben over het algemeen meer prioriteit dan de volksgezondheid, al zal men dat nooit toegeven. De overheid is daarin niet te vertrouwen, men schrikt er niet voor terug om de limieten naar boven toe op te rekken als dat gunstiger is voor de economie. Ondertussen stijgen de cijfers voor ziekten als kanker, diabetes, hart- en vaatziekten, etc., nog elk jaar. Industrie en bedrijfsleven krijgen ruim baan om de bevolking nog meer aan te zetten tot de consumptie van drank, snoep en een vette hap. Bedrijven maken mooie winsten, maar de samenleving als geheel betaalt er  een zware prijs voor.

    Dieren lijken soms in hun voedselkeuze en levenswijze wel verder te zijn dan mensen, een dier neemt enkel datgene wat goed is voor zijn gezondheid. Uitgezonderd huisdieren en vee, want zij kunnen door onze bemoeienis hun zuivere instinct niet meer volgen en worden daarom net als wij geteisterd door beschavingsziekten.

   De mens is met rede begiftigd en kan vrije keuzes maken. Is het dan niet dom en onvolwassen om te blijven hangen in de gewoontes die ons ooit zijn opgedrongen door het bedrijfsleven, want daar kom je uiteindelijk bij uit? We laten ons toch niet zomaar naar de slachtbank leiden? Ook al is iets niet volstrekt verantwoord, leef je niet altijd gezond, werk je met tegenzin voor je baas, doe het dan tenminste met het volle verstand. Probeer elke dag opnieuw de wil tot verandering te voeden tot het resulteert in een optimale geestelijke en lichamelijke gezondheid.

    Dit is dus een pleidooi voor bewustzijn, voor het maken van bewuste keuzes. Besef aanhoudend wat je doet en breng dit in overeenstemming met je zuivere gevoel voor waarheid, ieder mens heeft dat in zich. Niet alleen het individu maar ook de wereld is ermee gebaat.

Hieronder een link voor een korte Duitse documentaire over het gentech-bedrijf Monsanto en het bespuitingsmiddel RoundUp.

http://www.wanttoknow.nl/overige/soja-nee-zoniet-dus-teken-de-petitie/

  

320. Regeneratie bij planten

   De ui (Allium cepa) is een gewas uit de Lookfamilie. Een van de kenmerken van deze familie is het sterke geneeskrachtige vermogen. Nu kan er spraakverwarring optreden bij het woord ‘geneeskrachtig’. Tegenwoordig ‘geneest’ een arts voornamelijk door pillen te geven met chemische stoffen welke inwerken op lichamelijke en/of psychische functies. Men richt zich hierbij voornamelijk op de symptomen welke als lastig worden ervaren en snel moeten verdwijnen. Maar de symptomen zijn niet de ziekte zelf, ze zijn een uitingsvorm van het organisme om duidelijk te maken dat men op een bepaald vlak niet goed bezig is. Doktersconsulten van maximaal 10 minuten en het verstrekken van chemische middelen hebben niks met genezen te maken, eerder met pappen en nathouden. De weg van genezing verloopt adequater via inzicht in de oorzaak van de symptomen en vervolgens in het ondersteunen en stimuleren van het zelfgenezend vermogen met natuurlijke middelen. In principe komen die middelen voor in onze directe omgeving, zo zit de natuur namelijk in elkaar, eenvoudig en duidelijk voor eenieder die oog heeft voor verbanden. Zo ben ik weer terug bij de ui, die tot de wondermiddelen van de natuurgeneeskunde behoort.

   Ik ontdekte vorige zomer dat het regenererend vermogen van een ui zo sterk is dat deze zichzelf volledig kan herstellen na een pittige amputatie. Ik zal het even verduidelijken. Ik had een ui in vieren gesneden om hem te fruiten in de pan. Na drie delen gesneden te hebben, zag ik dat het zo wel genoeg was en legde het overgebleven stuk ui afgedekt in de koelkast. Ruim een week later haalde ik dit stukje weer tevoorschijn en zag dat er uit de afgesneden onderzijde worteltjes waren gegroeid. Dat was me al eerder opgevallen, maar nu pakte ik een bloempot, vulde deze met potgrond en plaatste de ui een stukje onder de aarde. Wat zag ik: na enkele weken had de ui zich stevig geworteld en begonnen er zelfs groene bladstelen uit te groeien die groter en groter werden. Later in het jaar schoot de ui zelfs mooi in bloei.

   Iets soortgelijks deed ik met een winterwortel. Het topje eraf gesneden, net in het water gezet en na enige tijd begon ook deze te groeien. Er kwamen mooi geveerde blaadjes tevoorschijn, onderaan groeiden witte haarworteltjes die het water opzogen. De geamputeerde wortel zette ik in de aarde en ja, in de zomer stond er in de tuin een prachtige wortelplant te bloeien met tal van bloemschermen.

   Hetzelfde principe, zou dat nu ook voor mensen gelden? Dat vraag ik me dan onwillekeurig af. Dat moet u gezien het bovenstaande niet al te letterlijk nemen natuurlijk, maar feit is wel dat mensen na het overwinnen van een ernstige ziekte of het herstel na een zwaar ongeluk, vaak pas echt ervaren wat leven en genieten is en zich helemaal herboren kunnen voelen. Dat men het achteraf bezien, niet anders zou hebben gewild en zich veel gelukkiger voelt dan voorheen. Om het voorgaande even filosofisch samen te vatten: weerstand geeft warmte, hitte en uiteindelijk licht.

305. Woorden van Hippocrates (2)

'Een kunst die geheel tot techniek wordt, is ten ondergang gedoemd'.

"Niets gaat geheel verloren, niets wordt geschapen. Voor alle levende wezens geldt, dat ze niet anders doen dan groeien, zich vermeerderen en dan komt de teruggang, dit alles zover als binnen hun natuurlijk bereik ligt. Zo zijn geboren worden en sterven hetzelfde, zijn geboorte en dood twee aspecten van één zelfde fenomeen: het leven. Geboren worden is menging, compositie. Sterven is ontmenging, décompositie. Ieder ding staat in relatie tot het Al; het Al is te vinden in ieder ding, alles wat de aarde voortbrengt is conform die aarde!"

"Ziekte komt altijd neer op geweld aangedaan aan de mens, voortvloeiend uit gebrek aan eerbied voor natuurlijke wetten en natuurlijke behoeften van de mens, zowel de individuele mens betreffende als ook in groter verband. Symptomen zijn kreten van de natuur. Zij dienen om ons de toestand van ons lichaam te openbaren. Daarom moeten we hun taal leren verstaan. Wanneer de natuur sterk genoeg is zal ze de strijd winnen. Als ze onvoldoende krachtig is vraagt ze om onze ondersteuning. Zelfs excessen in de lichamelijke inspanning in die strijd vragen om matiging. De natuur geneest! Ze doet dat op drie manieren; op een passieve of statische manier door rust, onthouding, slaap; actief door oefening, beweging, voedsel. Tenslotte door zich te verzetten, door reacties tegen uitwendige invloeden die van haar eigen innerlijke wijsheid getuigen. Ziekte, zo gezien, is een vitaal gebeuren. Men moet dat niet verwarren met hetgeen men waarneemt als organische veranderingen die er slechts het gevolg of het resultaat van zijn. De arts is, ten overstaan van dit alles de tolk, daarnaast de dienaar van de natuur."
 

“Om een goed arts te worden dient men over zes eigenschappen te beschikken: de natuurlijke aanleg, een goede opvoeding, goede omgangsvormen, studeren vanaf de jeugd, liefde tot de arbeid en de bereidheid tijd te geven aan de mensen.”

304. Woorden van Hippokrates

    “Aan het menselijk organisme bestaat geen begin. Alles ervan is tegelijkertijd begin en einde. Aan een cirkel kan men ook geen begin vinden. Ziekten blijken mij dan ook van het gehele lichaam te zijn. Het deel draagt alles wat hem overkomt over op de hem verwante delen. Hierdoor is het, dat het gehele lichaam, door zijn relaties met het kleinste deel ervan, tot pijn of tot vreugde wordt gebracht, omdat in het kleinste deeltje alle delen vertegenwoordigd zijn en dit alles op zijn gelijken overdraagt en doorgeeft. Ook de deeltjes worden gevoed, ze voeden zich en groeien als gevolg van de door de mens gevolgde leefwijze, onder invloed van alles wat de mens beleeft en ondergaat. En zo zullen de lichamelijke en geestelijke gesteldheid van mensen over het algemeen met de eigen aard van een land overeenstemmen.

   Ziekten ontstaan door hetgeen boven het normale uitgaat dan wel door hetgeen daaraan ontbreekt. Het wezen van iedere ziekte is een teveel of een te weinig, alleen de lokalisatie is verschillend. En zo bestaat de geneeskunst in het wegnemen van het overtollige en dus schadelijke en het toevoegen van hetgeen ontbreekt. Het is daarbij niet voldoende, dat de arts al het nodige doet, maar zulks moet ook geschieden door de patiënt zelf, zijn naaste omgeving en de wereld rondom hem en daarbuiten.”

Hippokrates

232. Bloedsinaasappels: Moro, Tarocco en Sanquinello

   De sinaasappel komt oorspronkelijk uit China en is een hybride tussen pompelmoes en mandarijn. Er bestaan honderden sinaasappelsoorten en -rassen met elk hun specifieke eigenschappen. Een van de soorten die er uitspringt en vanaf eind november weer te koop wordt aangeboden, is de bloedsinaasappel. De bekendste rassen zijn: Moro, Tarocco en Sanquinello. Sanquinello betekent ‘bloed’, Moro betekent Moors of ‘zwart’ (dit sinaasappelras kan er van binnen en buiten soms bijna zwart uitzien) en Tarocco betekent ‘tol’ (naar de ovale vorm). Nergens anders worden bloedsinaasappels zo rood als op de vulkaanhellingen van de Etna op Sicilië. De vruchtbare grond en een combinatie van koude winternachten en een zonnig klimaat overdag, zorgen voor een optimale ontwikkeling van anthocyaninen. Dit zijn pigmenten die de vruchten van rood tot karmozijn en van dieppaars tot zelfs zwart kunnen kleuren. Ze hebben een antioxiderende werking, wat lichte beschadigingen van lichaamscellen kan voorkomen of herstellen, heb ik begrepen. De bloedsinaasappels afkomstig van de vulkaanhellingen op Sicilië zijn overwegend van ecologische en biologisch-dynamische teelt.

   De Moro is een ietwat kleine, ronde sinaasappel en heeft een dikke schil. Het is een relatief recente kruising en nog de meest kleurrijke van de drie rassen. Deze is verkrijgbaar van december tot februari. De Moro heet een volbloedsinaasappel te zijn, wat wil zeggen dat de vrucht van binnen én buiten roodkleurig is. Er worden echter ook Moro's aangeboden waarvan de schil gewoon oranje/geel is met binnenin enig rood, een halfbloedsinaasappel dus. De informatie vanuit de handelskanalen wil elkaar nog wel eens tegenspreken. Door het klimaat en de vruchtbare bodem hebben de Siciliaanse Moro’s vaak een dieprode kleur en een volle smaak. Het aroma is friszoet met een vleugje bitter en doet enigszins aan frambozen denken. Een kleine kanttekening moet ik maken: Moro schimmelt snel. Leg niet teveel voorraad aan, beter is het voor enkele dagen in te kopen. Daarbij goed inspecteren op zachte plekjes. Is er vandaag een klein beurs plekje, dan kan dit morgen zijn uitgegroeid tot een wit/groen beschimmelde sinaasappel. Moro is dus niet lang houdbaar.

   Tarocco is een halfbloedsinaasappel die opengesneden een mooie blonde kleur heeft met rood aangelopen randjes en strepen. De Tarocco heeft een dunne oranje schil, soms met een lichte rode blos en is verkrijgbaar van december tot april. Deze bloedsinaasappel is afgeleid van een mutant van de Sanquinello en is groter, zoeter en sappiger dan de Moro. Tarocco is daardoor een van 's werelds meest populaire sinaasappelen. Dit ras heeft ook het hoogste vitamine C- en kaliumgehalte van alle sinaasappels, voornamelijk vanwege de vruchtbare grond rondom de Etna. De Tarocco is gemakkelijk te schillen en bevat geen of nauwelijks pitjes.

   De Sanquinello komt oorspronkelijk uit Spanje en is van februari tot april verkrijgbaar in de winkel. De Sanguinello heeft een oranjegele schil met een rode blos en weinig pitten. Hij is rijp in februari, maar kan minstens tot april aan de boom blijven hangen. Het vlees is oranje met veel rode strepen.

   Van citrusfruit als sinaasappels en citroenen bewaar ik altijd de schil. Het is jammer om deze na het persen van sap weg te gooien. De etherische oliën ruiken heerlijk en citroen- en sinaasappelrasp zijn goed te gebruiken in de keuken voor allerlei doeleinden. Dus vóór ik de vrucht ga uitpersen was ik eerst de sinaasappel even en rasp daarna de schil. Deze vermeng ik in een bakje met kristalsuiker ter conservering. Vervolgens is het vele maanden te bewaren in de koelkast. Ook kun je sinaasappel of citroen dun afschillen, drogen op een schoteltje en bewaren voor in de thee bijvoorbeeld. Probeer het, geniet van de heerlijke frisse geur die dan vrijkomt en blijf verder het hele jaar door genieten van de gesneden of geraspte schil, liefst natuurlijk van onbehandelde vruchten.