De schelp van de
Penhoren (Turritella communis) is het spiraalvormige huisje van een zeeslakje
dat ik vond aan de Ierse Westkust nabij Polranny. Dit slakje houdt van relatief
rustig water en vindt dat hier in de baaien, waar hij zich ingraaft in de modderige
bodem. Door zijn kleine kieuwen filtert het weekdiertje de hele fijne
voedseldeeltjes uit het water, meestal samen met vele soortgenoten. De kleuren
van de schelpen variëren, ze gaan van bleekwit naar geelachtig, bruin en
bruinrood. Ze worden maximaal 60 millimeter lang en 15 millimeter breed. Het
schelpje komt beperkt ook in Nederland voor en dan voornamelijk in de noordelijke
provincies en op de Waddeneilanden.
Een blog over de natuur, de mens en het milieu, gezond leven, kunst en cultuur, schoonheid en fotografie.
Posts tonen met het label strandvondsten. Alle posts tonen
Posts tonen met het label strandvondsten. Alle posts tonen
dinsdag 27 februari 2018
woensdag 14 februari 2018
449. Het hout aan de stranden van Polranny
Aan de West-Ierse kust bij Polranny steken op allerlei plaatsen prachtige stronken uit de bodem. Resten van bomen die jaren geleden dicht bij het strand moeten hebben gestaan en hier nu verweerd en verbleekt door zon en zout hun laatste jaren slijten. De wind heeft de vormen gezandstraald. Als je goed kijkt zie je dat dit hout het water al eens eerder in zichzelf heeft ervaren. Het water dat door elke levende boom stroomt en haar sporen daarvan achterlaat als vloeiende lijnen in nerf en schors. Zachte vrouwelijke vormen rusten in het zand. Mooi afgerond en glad gepolijst liggen ze er in een kleurig decor van stenen, schelpen en zeewier. Elke dag en nacht ondergaan ze het ritme van de zee, van de maan die het water naar zich toetrekt en vervolgens weer laat gaan. Dan komen er schelpjes mee, springbeestjes, krabbetjes, kreeften en als het hard stormt, kleine en grote ronde keien. Het strand in de baaien bij Polranny is een verademing. Rust en stilte resoneren hier met de geluiden en bewegingen die eigen zijn aan de natuur.
vrijdag 8 november 2013
401. Strandvondsten: Pyriet
Pyrietknollen en puntige vormen, gevonden op het
strand van Escalles (Fr.)
Het mineraal pyriet wordt aangetroffen in vele krijtafzettingen zoals te Cap Blanc-Nez nabij Calais, Frankrijk en Höver in Duitsland. Cap Blanc-Nez (verouderd Nederlands: Blankenesse, "witte neus") is een kaap aan het Kanaal bij de Franse gemeente Escalles in het departement Pas-de-Calais. Haar top ligt 134 m boven de zeespiegel. Cap Blanc-Nez ligt 16 km ten noord-oosten van Cap Gris-Nez. De kaap is te voet en per auto te bereiken. Er is een wandelpad van de top van de kaap tot aan het strand. Plaatsnamen in deze streek verwijzen vaak naar het Middelnederlands. De verfransing gebeurde eerst tussen de 15de en de 17de eeuw. ‘Blackenest’ is een benaming van de kaap die in geschriften uit de 16de eeuw wordt teruggevonden waarbij black verwijst naar het Oud-Nederlandse woord ‘blanka’ wat zoveel als helder of blank betekent. 'Nest' verwijst naar ‘nessa’ wat vooruitstekend stuk land in water betekent.
Gehalveerde pyrietknol
Abonneren op:
Posts (Atom)












