513. Urban exploring

Twee inbrekers

Oude leegstaande gebouwen, ze wenken mij. Ik kan er geen weerstand aan bieden. Zo kwam ik langs een oud verlaten herenhuis anno 1900. Aan de achterzijde stond een raam open, blijkbaar was iemand me voor geweest. Binnen donker, mysterieus, een brede eikenhouten trap. Helemaal bovenin leidde een vlizotrap me naar de zolder. Daar lagen oude boeken opgestapeld.

Te laat hoorde ik het kraken van de trap. Tree voor tree kwam er iemand naar boven. Mijn hart bonsde in mijn keel: “Nu ben ik erbij”. Een hoofd kwam boven de zoldervloer uit. Heel even keken we elkaar in de ogen. Dan, met een noodgang, rende hij als een gek naar beneden, gleed nog uit over de vochtige tegelvloer en was verdwenen.

262. Tongzoen

Ik vond nog een oud krantenknipseltje met deze leuke tekst:

Heel ver weg dat Zuid-Korea. Schitterend land, allervriendelijkste mensen. Als je voor een bestelling een juffrouw wilt roepen, zeg je ’Tong-sen’, dat betekent ‘meisje’.

Hoe ik het ook probeerde, het lukte niet de juiste uitspraak te vinden. In een laatste variatie zei ik ‘Tongzoen’ en zij kwam meteen vragen wat ik wilde drinken.

4. Korte verhalen: De Grote Pannenkoekenbakker

 

Ontelbare bollen, werelden in een universum. Klein en tegelijkertijd onmetelijk groot. Op een zo’n bolletje krioelen wezentjes door elkaar. Sommigen van hen bewegen zich traag voort in een blikken trommeltje op wielen. Anderen kijken aanhoudend op een schermpje. Ze hebben het druk.

    Ik had pannenkoeken gebakken, liet de koekenpan volstromen met water en zag hoe er duizenden vetbolletjes op het water dreven. Met zeep en een schuursponsje heb ik het universum in de koekenpan geneutraliseerd tot niks. Nu maar hopen dat de Grote Pannenkoekenbakker míj niet om zeep brengt in Zijn ijver om de kosmische pan eens grondig te kuisen.