493. Golfpatronen aan het strand (2)

492. Golfpatronen aan het strand

440. Plastic afval

                                                      Aangespoeld afval aan de Zuid-Ierse kust
 
"Je moet het niet zo somber zien er gebeurt ook een heleboel goeds". Het is een uitspraak die je soms kunt horen als het gaat over het milieu. Het vált natuurlijk ook niet mee om te leven met de werkelijkheid van een stervende aarde, om de ernst van de huidige situatie onder ogen te zien en daar een passend stuk verantwoordelijkheid voor te dragen middels een andere levensstijl. Gewoontes van mensen zijn erg moeilijk te veranderen. Grote bedrijven spelen daar handig op in, ze hebben primair de intentie om flinke winsten te genereren. Ze verleiden de bevolking met reclameacties voor luxeproducten die ze meestal niet nodig hebben maar wel een grote milieubelasting vormen. Hun “groene revolutie” is niet oprecht. Die revolutie kwam pas mondjesmaat op gang toen de druk om duurzaamheid te sterk werd.

De berg plastic troep bijvoorbeeld die gefabriceerd wordt en vervolgens op termijn weer wordt weggegooid, het is een ramp. De zeeën, de stranden, de steden en dorpen, ze barsten van het plastic afval. Slechts een relatief klein deel wordt gerecycled. Het lijkt heel wat, de actie met de plastic tasjes waarvoor de consument voortaan moet betalen, maar in werkelijkheid is het een druppel op een gloeiende plaat. En dat kostte al zoveel tijd. Voor het grote brede karwei hebben we die tijd niet. Het is effectiever om bij de oorzaak te beginnen, strenge wetten voor multinationals, de politiek, eerlijke voorlichting, enzovoorts. Maar dat heet dan weer niet goed te zijn voor onze welvaart en economische vooruitgang. Zo manoeuvreert men ons in de vicieuze cirkel van honger naar prikkels en ontevredenheid welke tegelijkertijd weer de behoefte voedt aan nieuwe prikkels.

Het interesseert het overgrote deel van de westerse bevolking nauwelijks. Men heeft het simpelweg te druk met de uitwassen van onze economie: werken om te kunnen winkelen, feesten, eten en drinken. Liefst wil men het eigen “verdienmodel” oppoetsen om de huidige levensstijl voort te kunnen zetten en nog verder uit te bouwen. De jonge generaties groeien hier mee op en vinden dat doodnormaal. Men is druk met Facebook, Instagram, Snapchat en alle ‘vrienden’. Voordat ze er erg in hebben zijn ze verslaafd aan deze dwaalwegen en loopt de succesvolle route naar beroemdheid en het grote geld uit op een fikse teleurstelling. Goed, dan hebben we in ieder geval altijd nog de antidepressiva, die momenteel door meer dan 1 miljoen mensen in Nederland worden geslikt. Ga er maar aan staan, het is water naar de zee dragen.

                                              Het Stratumseind in Eindhoven na een uitgaansavond

                                                                                De ochtend na Koningsdag                                                    

419. Polranny (Ierland)

Ik was een tijdje in Polranny (West-Ierland) als artist in residence. Het huis ligt aan de kust in een nat veengebied. Het heeft een grote keuken en gezellige huis- en slaapkamers met in elke ruimte wel een kachel of open haard. Duizenden interessante boeken bezetten de wanden en er zijn sfeervolle lichte werkruimtes. Rondom bevindt zich een bijzondere tuin met bosachtige elementen waarachter het veen zich uitstrekt tot aan de zee. Je ervaart de enorme ruimte om je heen en komt er geen mens tegen. Weidse uitzichten met daarboven vaak dreigende donkere wolken die uit het niets aan komen snellen. Diverse malen hebben ze me genadeloos overvallen met hevige stortregens. Zelfs een geavanceerd outdoor-regenpak kon niet voorkomen dat ik tot op de draad kletsnat werd. Is ook een ervaring. Het landschap kleurt zich hier voornamelijk met het roestige rood van grassen en veenmossen; aan zee zijn er de wieren in allerlei okerachtige tinten, van lichtgeel en groen tot diepbruin. Ik heb ze even naast elkaar gelegd (zie hieronder) en zo ook nog wat blaadjes, takjes en dergelijke uit de natuur daar.

Link naar boek Polranny:

https://www.albelli.nl/onlinefotoboek-delen/27a5c3e0-46a1-4327-a529-e050c0a6d237?utm_source=Service-Mail&utm_medium=E-Mail&utm_campaign=CRM_SML_EML_T27211&id=23386823

386. Zandkrabben

Deze zandkrabben kwam ik tegen op het eiland Ko Chang in Zuid-Oost Azië. Ze maken prachtige balletjespatronen. Ik heb er al eerder een blog aan gewijd (blog 177: 'Een bijzondere krab'), maar toen had ik ze nog niet met eigen ogen bezig gezien.



Gebruik de link hieronder om op het filmpje te zien hoe de zandkrabben deze balletjes produceren.

http://www.youtube.com/watch?feature=player_detailpage&v=yyXDnkU1VW0