279. Muffin-man vrijgesproken

   Muffin-man Steven de Geynst is gisteren vrijgesproken door het Gentse hof van beroep. De muffin-man werd vorig jaar veroordeeld tot zes maanden gevangenisstraf met uitstel (voorwaardelijk) wegens diefstal. Hij had twee zakken met muffins uit een afvalcontainer bij een supermarkt gevist.

   Volgens de rechter zijn niet alle voorwaarden om van een diefstal te spreken bewezen. Het Openbaar Ministerie stuurde opnieuw aan op een veroordeling. “Als deze man vrijgesproken wordt, kan iedereen vuilniscontainers en afvalzakken doorzoeken en alles gewoon meenemen. Wie is er dan verantwoordelijk voor de verspreiding van producten met gevaren voor de volksgezondheid?”, zo zei het Openbaar Ministerie het op de zitting van 3 januari j.l.

De Geynst haalt volgens zijn zeggen al jaren “nog perfect voedsel” uit afvalcontainers, wat hij vervolgens uitdeelt aan voedselbanken en volkskeukens. In Vlaanderen wordt per persoon zo’n 80 kilo voedsel per jaar weggegooid.

Zie ook:  http://pietschellekens.blogspot.com/2012/01/de-muffin-man-voor-de-rechter.html

254. De 'muffin-man' voor de rechter

De 51-jarige Belg, Steven de Geynst, moest deze week voor het Gentse hof van beroep verschijnen nadat hij vorig jaar werd veroordeeld tot zes maanden voorwaardelijke celstraf. Hij vond op 22 maart 2010 twee zakken muffins in een afvalcontainer van supermarkt GB in het Belgische Rupelmonde. De Geynst haalt al zeker tien jaar goed eetbaar voedsel uit afvalcontainers en deelt dat vervolgens uit aan arme en behoeftige mensen. Ook levert hij producten aan de Voedselbank, dit keer waren dat dus muffins. Toen hij  wilde wegfietsen bij GB, werd hij tegengehouden door personeel van het warenhuis die hem zijn bakfiets wilde afnemen. Er kwam veel machtsvertoon bij kijken: de bedrijfsleider, enkele personeelsleden, twee gemotoriseerde politieagenten, twee politieauto’s en een ziekenwagen werden ingezet en de man werd gearresteerd. Hij werd gedagvaard voor diefstal met geweld, omdat hij geprobeerd had zich los te wrikken van het supermarktpersoneel dat hem in een houdgreep hield. Omdat de bedrijfsleider daarbij zijn duim had bezeerd, oordeelde de rechter dat er sprake was van een misdrijf. De rechtbank  veroordeelde de man in mei vorig jaar tot zes maanden voorwaardelijke celstraf. De verdediging van de man had vrijspraak gevraagd, omdat het om weggegooide producten ging en tekende beroep aan. Supermarkt GB repte over marktvervalsing, diefstal, het in gevaar brengen van de volksgezondheid en meer afleidende beschuldigingen.

    In België wordt per jaar minstens 500.000 ton voedsel weggegooid voor een bedrag van bijna 2 miljard euro, cijfers die Steven de Geynst naar beneden wil brengen en waar hij zich positief voor inzet. Binnenkort volgt de uitspraak.

209. De damschreeuwer als hofnar

   De damschreeuwer is m.i. een dorpsgek, een goedaardig persoon met rare streken. Dit geldt ook voor de waxinelichtgooier en de concertgebouwprofeet. Deze drie unieke persoonlijkheden hebben met elkaar gemeen dat op zekere dag een koningin hun pad kruiste. Dat zou een heel goed teken kunnen zijn en in wezen is het dat ook: een koningin die koninklijke wijsheid en vrouwelijkheid uitstraalt, die zich ontvankelijk en welwillend opstelt en haar autoriteit gebruikt om de kwetsbare mens in de samenleving te beschermen. Want we hebben het hier over drie zeer gevoelige mensen die zich met moeite staande kunnen houden in een zich verhardende maatschappij. Een wijze koningin beseft zoiets en handelt er naar.

   Koningin Beatrix sprak in haar laatste Kerstboodschap o.a. de volgende woorden:

“Wanneer mensen het vertrouwde niet meer herkennen, groeit wantrouwen. Maar geduld, respect en saamhorigheid kunnen tegenwicht bieden. Het komt aan op maatschappelijke verbondenheid. De uitdaging is steeds elkaar te betrekken bij het oplossen van problemen. Wie zich deelnemer voelt, wordt ook gesterkt in besef van eigenwaarde.” Zij besluit haar toespraak met: “Bij de processen die het menselijk leven beheersen zijn wij allen betrokken. In tal van verbanden zijn wij met elkaar verbonden. Door ons te richten op een gemeenschappelijk perspectief kunnen wij trachten angst en argwaan te overwinnen en een goede balans te vinden tussen 'wij' en 'zij'. In de boodschap van geloof, hoop en liefde geeft Kerstmis ons bezieling en bemoediging.”

   Dat bleek holle retoriek. De koningin was na de betreffende incidenten onzichtbaar en zweeg in alle talen. Het justitieel apparaat kwam wel in actie. Gisteren is de damschreeuwer veroordeeld tot 1 jaar celstraf waarvan een half jaar voorwaardelijk. De waxinelichtgooier is vorige maand ontoerekeningsvatbaar verklaard. Hij wordt 1 jaar gedwongen opgesloten in een psychiatrisch ziekenhuis (inclusief gedwongen medicatie), een maatregel die in principe elk jaar weer verlengd kan worden. Deze man zat al een heel jaar in voorarrest, zat zelfs in de EBI (Extra Beveiligde Inrichting) bedoeld voor zware misdadigers. Omdat hij in hoger beroep gaat blijft hij in voorarrest zitten. De concertgebouwprofeet is gedwongen opgenomen in een psychiatrische inrichting. Het is mij niet bekend voor hoelang. Ik kan me niet aan de indruk onttrekken dat deze drie mensen onevenredig zwaar zijn en/of worden gestraft. De aanwezigheid van de koningin bij de incidenten speelt daarbij volgens mij een grote rol. Het klimaat in Nederland verhardt. Er lijkt in onze maatschappij voor veel groepen en individuen geen plaats meer te zijn. Mensen met problemen komen in de knel. De gevangenhouding, de rechtszaken, de beveiliging- en controlemaatregelen, de psychiatrische onderzoeken en behandelingen van het genoemde drietal, zijn zwaar overtrokken en kosten ons ook nog eens bakken met geld.

Menselijkheid en “een goede balans vinden tussen ‘wij’ en ‘zij" (de woorden van de koningin), zouden de plaats in moeten nemen van angst, wraaklust en vergelding. Een hele simpele, praktische en ook nog eens veel goedkopere oplossing is een persoonlijk begeleider. Als het klikt kan deze zijn als een vriend waar je bij terecht kunt in moeilijke perioden. De begeleider kan een en ander bijsturen en in goede banen leiden en voorkomt daarmee dit soort incidenten. Een bepaald risico op excessen blijft desondanks altijd en overal bestaan. 
   Het koningshuis zou wel wat luchtigheid, humor en relativering kunnen gebruiken. Een advies aan de koningin: doe zoals velen voor u reeds deden en trek een aantal hofnarren aan. Momenteel staan er al drie kandidaten in de wacht.   

9 maart 2012

Het gerechtshof in Amsterdam heeft in hoger beroep de damschreeuwer veroordeeld tot een gevangenisstraf van 16 maanden waarvan 8 maanden voorwaardelijk met als bijzondere voorwaarde een verbod op aanwezigheid bij de Nationale dodenherdenking op 4 mei op de Dam te Amsterdam gedurende een proeftijd van 5 jaren. De rechtbank had een gevangenisstraf van 12 maanden waarvan 6 maanden voorwaardelijk opgelegd met dezelfde voorwaarde.

Zie ook: "De waxinelichtgooier en de koningin"
http://pietschellekens.blogspot.com/2011/04/112-de-waxinelichtgooier-en-de-koningin.html

"De damschreeuwer en de vlinder van Lorentz"
http://pietschellekens.blogspot.com/2011/04/121-de-damschreeuwer-en-de-vlinder-van.html

204. Obama en de moord op Anwar al-Awlaki

   Vandaag was er het bericht dat Barack Obama de liquidatie van Anwar al-Awlaki heeft begroet als “een nieuwe, belangrijke mijlpaal” in de strijd tegen terreur. Ik weet niet op welke weg Obama rijdt en hoeveel van deze mijlpaaltjes hij nog tegen zal komen op zijn route, maar feit is wel dat hij met zijn methoden en retoriek steeds meer in de voetsporen treedt van zijn voorganger George Bush. Verdachten van terreur worden zonder enige vorm van proces vermoord. Degenen die toevallig in de buurt waren hebben pech, die worden mee de dood ingejaagd of verwond.

   Amerika kent de doodstraf. Voor een land dat zich vrij en democratisch noemt met hoge normen en waarden, is het al een barbaarse methode om je op deze manier te ontdoen van mensen die misdaden plegen. Maar daar blijft het niet bij. Vijanden van de staat zoals verdachten van terrorisme worden zonder enige vorm van proces geliquideerd, ook in het buitenland. Daarmee maakt Amerika zich schuldig aan illegale buitengerechtelijke executies, schending van de Amerikaanse grondwet en de rechten van de mens zoals vastgelegd in het Handvest van de Verenigde Naties. Het is niet zomaar een incident. Het koelbloedig vermoorden van verdachte terroristen en gevaarlijk geachte tegenstanders is schering en inslag. Dat geldt ook voor de ontvoering en opsluiting van verdachten zonder proces en zonder tussenkomst van een rechter en voor marteling. Nu Awlaki vanuit de lucht is vernietigd inclusief de ‘collateral damage’ (er zaten nog twee andere mensen in de auto), is er nog geen enkel ‘beschaafd’ land ter wereld die hier tegen heeft geprotesteerd. De enige kritische geluiden komen uit Amerika zelf en dan alleen nog omdat de betreffende verdachte een Amerikaan is. Blijkbaar hebben de mensen over de grens minder rechten. Ook in Nederland blijft het stil. Het zijn onze vrienden: Amerika, Israël, China, Rusland en nog wat schurkenstaten, die de mensenrechten consequent schenden. Het is  niet in ons belang om ze tegen het hoofd te stoten.

Liquidatie  van een verdachte door de Israëlische luchtmacht in de Gazastrook

   Menselijke ethiek gaat over het vormen van gedachten, over ‘moreel juist’ gedrag in allerlei situaties en niet alleen over de vraag: wat is op dit moment het meest voordelige voor mij of voor mijn familie en vrienden? Wij kunnen ons met ethiek bezighouden omdat we mensen zijn. Daarmee onderscheiden we ons enigszins van de dieren, waarbij de egoïstische overlevingsdrang de basis van het gedrag vormt. Mensen zijn in staat aan het welzijn van een ander te denken.
   Een beschaafd land is gegrondvest op humane principes. Haar leiders hebben een geweten en kunnen een bewuste keuze maken tussen de mechanismen van het dierenrijk en de menselijke principes die daarbovenuit stijgen. Voor een aantal zaken bestaan morele gedragscodes. Daarnaast hebben landen regels en wetten gemaakt waaraan elke inwoner zich heeft te houden, ook de politici. Er bestaan overkoepelende gedragscodes zoals de Universele verklaring van de rechten van de mens, een morele en juridische standaard voor elk beschaafd land. Obama huldigt blijkbaar het principe van “het doel heiligt de middelen”. Maar om een samenleving zonder misdaad en terreur te bereiken, mag je je niet verlagen tot dezelfde methodes als die je veracht, dan ben je geen haar beter. Vaak bereik je ook nog eens het tegenovergestelde en val je in je eigen zwaard. Obama's voorganger, George Bush, in samenwerking met Blair en kornuiten, belazerden de wereld met leugens en bedrog. Toen dat uitkwam riep Bush dat we niet moesten zeuren want de grote dictator was toch verdreven. De actie van Bush kostte aan ongeveer 1 miljoen Irakezen het leven, over de miljoenen gewonden en getraumatiseerden zullen we het maar niet hebben. De “enorme klap” die Obama nu weer zegt te hebben uitgedeeld met de liquidatie van Awlaki zal zich tegen hem keren. Het beantwoorden van terreur met terreur, het zaaien van dood en verderf, daarmee oogst men nu eenmaal geen vrede en rechtvaardigheid.

Zie ook blog 131: Verklaring van de famile van Osama Bin Laden

http://pietschellekens.blogspot.com/2011/05/131-verklaring-van-familie-osama-bin.html

167. De parachutehamster en de dierenvriend

Onderstaand berichtje stond enkele weken geleden in de krant:

‘Parachutehamster’ van flat gegooid'

In Hengelo is een 17-jarige jongen

aangehouden die ervan wordt verdacht

dat hij vorige week zijn hamster aan een

parachute van een gebouw heeft gegooid.

Kinderen vonden het dier, dat de val over-

leefde, en zijn parachute. Het dier is opge-

vangen door de dierenambulance. De jongen

zit vast, zijn ouders zijn ingelicht en volgens

de politie van Hengelo komt er hulpverlening.

Zo zou het kunnen zijn…het verhaal van een 17-jarige jongen:

   Zoals altijd, had ik voordat ik ging slapen mijn hamster nog gevoerd. Toen ik het deurtje van zijn kooi opendeed, kwam hij onder de houtkrullen vandaan en snuffelde nieuwsgierig aan mijn vingers. Het was de enige afleiding die het beestje had. Ik aaide hem over zijn kopje, streek zijn warme vacht glad en vulde zijn etensbakje. Mijn hamster was nu 4 jaar oud. Al die tijd had hij in dit kooitje doorgebracht. Een kooitje wat precies voldeed aan de EU-normen: minimaal 12 cm hoog, 10 cm breed en 18 cm lang. Nét ietsje langer dan mijn hand. In dat kooitje lag een hamsterbal waarin hij kon lopen. Wat een hondenleven heeft mijn hamster eigenlijk, realiseerde ik me op een dag. Vier jaar geleden vond ik het leuk, zo’n hamster in een kooi. Maar je raakt er aan gewend en ziet niet meer hoe dodelijk saai het voor dat beestje moet zijn. Toen ik 's avonds in mijn bed lag kon ik de slaap niet pakken en stelde me voor hoe het zou zijn om altijd opgesloten te zitten op mijn kamertje. Nooit vrienden of familie op bezoek, een dikke laag houtkrullen op de vloer, een bak met water en een bak met harde droge fabriekskorrels die niet zijn te vreten en dat elke dag opnieuw. Met als uitzondering op zondag, één pinda. Nee, dat is geen leven, daar moet ik iets op verzinnen.
   Vroeg in de ochtend ontwaakte ik en herinnerde me een droom van die nacht. Ik zweefde boven de aarde, over groene weiden en prachtige velden met bloemen. Een zacht briesje streek over mijn haren. Om mij heen was rust en een aangename stilte. Ik zag de schoonheid van het glooiende landschap onder mij, smalle wegen kronkelden naar een klein gehucht met wat huisjes. Hier en daar kringelde een rookpluim omhoog, autootjes kropen traag voort en de mensen leken wel poppetjes.

Ik overzag het geheel en wist dat iedereen druk bezig was met belangrijke zaken. Ook kende ik hun gedachten en bedoelingen, hun streven. Dit alles kende ik deels uit eigen ervaring, tegelijkertijd kwam het me klein en onbetekenend voor bezien vanuit hierboven. Het willen bezitten van allerlei, het rusteloos zoeken naar prikkels, het voortdurend streven en voort ploeteren naar een doel terwijl de essentie er al was, in en om mij heen, gehuld in een vanzelfsprekende stilte. Naast mij kwam een vogel vliegen, heel dichtbij. Hij vloeide als vanzelf met mij samen. Even nog zweefde ik verder, dan ging het plots hard, dook ik in een duizelingwekkende vaart naar beneden en werd wakker in mijn bed.

   Ineens wist ik het, ik zou mijn hamster vandaag trakteren op een onvergetelijke gebeurtenis. Ik zou hem over de stad laten zweven! 
Uit een oude regenjas scheurde ik het doek voor een echte parachute. 
De stof verbond ik met een tiental koordjes aan de hamsterbal. Onze flat was een van de hogere gebouwen van de stad en telde 12 verdiepingen. Op een winderige dag ging ik naar het dak, zette mijn hamster in de bal, nam de punt van de parachute tussen twee vingers en liet hem los. Daar ging mijn hamster, langzaam zweefde hij naar beneden. Dat moest een heerlijk gevoel geven. Door een plotselinge windvlaag verdween hij uit beeld, de hoek om. Snel rende ik naar de lift, maar die was intussen weg en moest helemaal van beneden naar boven komen. Toen ik eindelijk op de begane grond was, zag ik buiten gekomen geen parachute meer. Wel hoorde ik dat kinderen mijn hamster hadden gevonden en hem hadden meegenomen. Een tijdje later werd er thuis aangebeld. Politie!

Verdacht van overtreding van de Wet Gezondheid en Welzijn Dieren moest ik mee naar het bureau. Ik werd vastgezet in een cel en diverse malen verhoord alsof ik een misdadiger was. Ik zou een hamster van het dak gegooid hebben, mijn eigen hamster! Hoe was ik op dat idee gekomen? Waar had ik die parachute vandaan? Deed ik zoiets wel vaker? Had ik het alleen gedaan of met vrienden? Wisten mijn ouders er soms ook van? Had ik er een filmpje van gemaakt voor op internet, of foto’s? En nog talloze andere vragen. Mijn ouders kregen bezoek van de Dierenpolitie. Ook werden Bureau Jeugdzorg en Maatschappelijk Werk ingeschakeld. De zaak werd hoog opgenomen en kwam zelfs in alle kranten en op tv. Er staat me een taakstraf te wachten en er wordt een hulpverleningstraject opgezet. Zo kwam ik weer met beide benen op de grond terecht in de wereld van de volwassen dierenvrienden.

     

148. Opluchting in Friesland: géén heksenjacht.

   Sneek heeft een woningcorporatie met de naam ‘De Wieren’. Ik zeg het maar even vooraf: de betekenis van het woord ‘wieren’ is draaien, dansen (zwieren zal daar ook vandaan komen) en het heeft met levenslust te maken en dartelheid. De directeur van ‘De Wieren’ is Henk Heikema en deze man zal nu toch echt een andere naam voor zijn corporatie moeten gaan verzinnen. Hij heeft het enkele weken geleden gepresteerd om een gezin met kleine kinderen het huis uit te zetten vanwege 2 wietplantjes. Ja, u leest het goed, twéé wietplantjes! Tegen een ander gezin loopt momenteel nog een procedure. In totaal zijn er drie contracten ontbonden. Volgens Heikema verblijft het gezin nu bij kennissen.

   De Wieren zet mensen die wiet telen sinds mei vorig jaar zonder pardon op straat. “Ook als het maar om één plantje gaat en ook als dat op zolder staat van de tienerzoon zonder dat pa of ma daarvan weten. Dat is nog niet voorgekomen, maar we zullen ook dán niet aarzelen de huurovereenkomst te ontbinden”, aldus directeur Henk Heikema. Het Openbaar Ministerie gaat tot vervolging over bij minstens vijf plantjes, maar dat is voor Heikema geen reden zijn beleid te wijzigen. “Dat is strafrecht, wij werken onder het privaatrecht. Vorig jaar heeft een huurder het voor de rechter gebracht en die heeft ons gelijk gegeven. Als verhuurder mag je zeggen dat je geen wietplantjes in je eigendom wilt hebben”. Op de vraag hoe hij constateert of iemand wietplantjes heeft, antwoordt Heikema: “Soms zien de buren het, soms worden de planten tijdens onderhoud van het pand aangetroffen. We sturen echt geen mensen op pad om te controleren, maar soms staan de planten  gewoon in de tuin en kunnen we ze vanaf de straat zien. Laatst hadden we iemand met keurig één plant in de tuin, maar dan wel zo groot als een volgroeide rodendendron. Zogenaamd voor eigen gebruik, maar dan toch wel voor de hele buurt. Als er wiet is gesignaleerd gaat de corporatie in gesprek met de bewoner. Als deze ontkent dan komt de zaak voor de rechter. Deze zal om bewijs vragen, maar we gaan niet door roeien en ruiten om dat te verkrijgen. We mogen natuurlijk niet zomaar binnenvallen en gaan ook niet door de ramen gluren of door de tuin sluipen. We voeren geen heksenjacht”, aldus Henk Heikema.   

Bron: www.binnenlandsbestuur.nl

130, De kussende wielrenner en de billenfotograaf

Om de stukjes hierboven te lezen: klik op de tekst voor een groter beeld.

    Ik weet eigenlijk niet beter dan dat juist vrouwen altijd wielrenners kussen, althans die foto’s zie ik rond deze tijd veelvuldig op de sportpagina’s. Blijkbaar zijn wij mannen niet zo kinderachtig, we zullen over een zoen nooit ophef maken en zoiets ook zeker niet als ‘lastigvallen’ betitelen. Hoe meer vrouwen ons kussen des te beter. Eigenlijk krijgen we er nooit genoeg van, maar ook daar zeuren wij niet over. Zul je net zien, andersom kust een wielrenner een keer een vrouw en meteen hebben we de poppen aan het dansen. De politie adviseert in dat geval om "onmiddellijk 112 te bellen en liefst ook nog een foto van de boef te maken zodat we in actie kunnen komen”!

Nou ja, ik zeg nou wel 1 keer, maar deze wielrenner heeft 41 vrouwen gekust en wordt daardoor nu ineens een veelpleger genoemd. En met veelplegers weten we in Nederland tegenwoordig wel raad.

    Justitie noemt iemand een veelpleger als “tegen de persoon in kwestie meer dan 10 maal proces-verbaal is opgemaakt in zijn hele criminele carrière waarvan eenmaal in het afgelopen jaar wegens een mogelijk strafrechtelijk vergrijp”. Ook iemand zonder enige veroordeling, kan een veelpleger zijn. Dat wil zeggen dat indien tegen deze kussende wielrenner vorig jaar al 10 processen-verbaal zijn opgemaakt wegens kussen of andere kleine vergrijpen en hij wordt ervan verdacht dit jaar nog 1 keer gekust te hebben, dat hij dan direct in hechtenis kan worden genomen en door de rechter voor 2 jaar opgesloten. Die twee jaar komen dan nog boven op de tijd dat hij in hechtenis zat. Niet de zwaarte van het feit geldt, maar de bewijsbaarheid van het feit. Natuurlijk zijn er mensen die werkelijk veel overlast veroorzaken en waar iets mee moet gebeuren. Maar waar het mij om gaat is dat de overheid deze ISD-maatregel nu ook als instrument gebruikt om “lastige” burgers minimaal 2 jaar gedwongen op te sluiten*. In totalitaire staten heet zoiets een heropvoedingsprogramma. Wij noemen dat: “het aanbieden van een 2-jarig  reïntegratietraject”. Daklozen, zwervers en verslaafden, maar ook individuen die vaak protesteren tegen wantoestanden of  kritiek uiten, kunnen op deze manier eenvoudig uit de maatschappij verwijderd worden, geen haan die er naar kraait. De politie hoeft alleen maar te zorgen dat er een dossier is met 10 + 1 processen-verbaal.

* Zie ook de blogs over de damschreeuwer en waxinelichtgooier (april ’11) en de tuigdorpen van Wilders (febr ’11)

    De billenfotograaf hebben ze ook opgepakt, hè hè eindelijk! Hoewel…ik moet nu misschien ook wel op mijn tellen gaan passen want ik fotografeer borsten. Dat zijn dan wel meestal geen borsten van vrouwen, het zijn boomborsten. Maar toch, wie doet nou zoiets? Dan ben je ook niet goed snik! Misschien alvast eens gaan informeren naar zo’n traject, ik zal er wellicht iets van op kunnen steken.

121. De damschreeuwer en de vlinder van Lorenz

Lorenz, wiskundige en meteoroloog, was een van de voorvechters van de ‘chaos theory’. U kent waarschijnlijk wel de bekende uitspraak van hem: “De vleugelslag van een vlinder in Brazilië, kan een wervelstorm in Texas veroorzaken”. Lorenz onderzocht hoe kleine veranderingen, grote gevolgen kunnen hebben voor gedrag, situaties en natuurlijke processen. Het is een theorie die mij erg aanspreekt, ook omdat dit gegeven steeds zichtbaar is in het dagelijkse leven en daardoor niet enkel  denkbeeldig hoeft te blijven. Zo bezien is het in principe mogelijk dat een ogenschijnlijk nietig menselijk individu iets in gang kan zetten waardoor de gehele wereld ingrijpend verandert. Dat geldt voor zowel positieve als negatieve acties. Ik moest hieraan denken toen ik dit stukje over de ‘damschreeuwer’ begon te schrijven, het past wel binnen deze chaostheorie.

   

De damschreeuwer is de man die tijdens de dodenherdenking vorig jaar de stilte verbrak met een harde schreeuw. Daarop riep iemand  ‘bom, bom, koffertje, vlucht!’, waarop de menigte in beweging kwam. Met een luide klap viel een dranghek om en ontstond er grote paniek in de menigte. De koningin en haar gevolg wisten niet hoe snel ze weg moesten komen, zó bang waren ze voor…ja, voor wat eigenlijk? Voor een gevaar dat er niet was.

    De man die schreeuwde, o.a. bekend als Adam, wordt nu verdacht van het veroorzaken van zwaar lichamelijk letsel door schuld, verstoring van de openbare orde en feitelijke aanranding van de koningin en de troonopvolger. Adam zat eerst twee maanden vast in de Bijlmerbajes, zijn opsluiting werd aanvankelijk met 3 maanden verlengd maar in hoger beroep was het hof van oordeel “dat er onvoldoende verdenking bestaat van betrokkenheid  van de verdachte bij deze feiten” en werd hij vrijgelaten. Kort na zijn vrijlating werd hij opnieuw opgesloten wegens het beplakken van het monument op de Dam met een tissue. Twee stadswachten hielden hem aan waarbij hij nu ook nog verdacht wordt van bekladding van het monument en belediging van ambtenaren. Dat telt lekker op en zo groeit het dossier van Adam gestaag.

    Het is een jaar verder en bijna weer dodenherdenking. Onlangs is  Adam opnieuw opgesloten. Zijn versie: “Ik werd opgepakt wegens winkeldiefstal, ze dachten dat ik iets gestolen had bij De Bijenkorf, maar dat is niet zo. Ik ben uit voorzorg vastgezet omdat ze bang zijn dat ik op 4 mei opnieuw ga schreeuwen. Onzin, ze hadden me kunnen bellen, ik zou op vakantie gaan en had al een ticket geboekt”. De versie van de politie is dat hij “een overhemd en stropdas heeft gestolen. Hij heeft al vaker gestolen en dan is dit wat er met je gebeurt. In dit geval komt het ons goed uit”. Adam moet nu een zogenoemde ISD-zitting afwachten. Daarin wordt bepaald of hij in een Inrichting voor Stelselmatige Daders wordt geplaatst. In dat geval kan hij voor twee jaar worden opgesloten.

    Tsja, zo doen we dat in Nederland. Lastige mensen, vaak mensen die zich naar de mening van de autoriteiten niet voldoende aanpassen of kritiek uiten, verbannen we voor enkele jaren naar het platteland, achter hoge muren en prikkeldraad uit het zicht van de beschaafde wereld. Het doet denken aan de psychiatrische inrichtingen en werkkampen in Rusland en de heropvoedingsprogramma’s in China. Ook al hebben we hier in naam vrijheid en democratie, je wordt verplicht mee op te stomen in de vaart der volkeren, deel te nemen aan de heilige economische groei en dit zónder al teveel kritiek en tegenstand. Gooi je je kont tegen de krib dan heeft de staat haar instrumenten klaarstaan om je in het gareel te krijgen.

Nog even over Adam. Ik zag enkele filmpjes met interviews en las een aantal artikelen over Adam. Deze man lijkt me geen gevaarlijke gek maar eerder prettig gestoord. Zijn schreeuw kwam eigenlijk voort uit de verstoring van zijn gebruikelijke loop naar een stamcafeetje. Adam was enigszins beschonken en liep ineens tegen een  massa doodstille mensen, op een plek waar het anders altijd rumoerig is. “Ik vond het maar een suffe boel daar”, verklaarde hij en dat was het natuurlijk ook. Daar bracht hij impulsief verandering in. Vervolgens kwam de chaostheorie van Lorenz om de hoek kijken en groeide iets kleins uit tot iets groots. Het is m.i. zeker geen opzettelijk veroorzaken geweest van zwaar lichamelijk geweld of van aanranding van de koningin en haar gevolg. Dit laatste doet me trouwens denken aan de humor van deze Adam welke regelmatig naar boven komt. Breed lachend zei hij: ”Ik ben dol op het koninklijk huis en ik vind die Beatrix best een lekker wijf”.

    Adam is niet van onbesproken gedrag, er hebben in het verleden allerlei akkefietjes plaatsgevonden. Voor een rechtlijnig denkende en opererende overheid is het een lastpost. Maar eigenlijk is hij volgens mij een vrolijke en zeer vrijheidslievende man waar een steekje aan los is, zoals dat bij iedereen wel het geval is. Deze man behoeft wat extra specifieke aandacht, dat is alles. Een langdurige opsluiting is volstrekt niet op z’n plaats en zou een marteling worden. Wat gerichte persoonlijke aandacht dus. Maar daar willen wij in onze maatschappij geen tijd en plaats (lees: geld) meer voor vrijmaken. Iedereen moet in het gareel. Doe je niet mee dan word je verbannen, op locatie in mootjes gehakt en weer opnieuw in elkaar gezet, gedwongen heropvoeding op maat inclusief medicatie.

9 maart 2012

   Het gerechtshof in Amsterdam heeft in hoger beroep de damschreeuwer veroordeeld tot een gevangenisstraf van 16 maanden waarvan 8 maanden voorwaardelijk met als bijzondere voorwaarde een verbod op aanwezigheid bij de Nationale dodenherdenking op 4 mei op de Dam te Amsterdam gedurende een proeftijd van 5 jaren. De rechtbank had een gevangenisstraf van 12 maanden waarvan 6 maanden voorwaardelijk opgelegd met dezelfde voorwaarde.

Zie ook: "De damschreeuwer als hofnar 

http://pietschellekens.blogspot.com/2011/10/209-de-damschreeuwer-als-hofnar.html

 "De waxinelichtgooier en de koningin"
http://pietschellekens.blogspot.com/2011/04/112-de-waxinelichtgooier-en-de-koningin.html

118. Twee gevallen van oplichting

Vanochtend twee berichten in De Volkskrant, broederlijk naast elkaar op dezelfde pagina: “NUON VERHOOGT SALARIS TOPMAN MET 70 PROCENT’ en het andere artikel: “OPA OPGEPAKT OM VERVALSEN ZEGELTJES VOOR KINDERBOEKEN”.

    Nuon heeft een nieuwe topman en heeft zijn salaris met 70% verhoogd naar 750.000 euro. Omdat Nuon voor bijna de helft in handen is van een Zweeds bedrijf mag Nuon volgens de Zweedse wet geen bonussen meer uitkeren. De commissarissen hebben dit ‘opgelost’ door het vaste salaris met 70% te verhogen waardoor het dus geen bonus meer heet, maar salaris. Zo eenvoudig is dat. Daarnaast heeft Nuon ook nog eens de zogenaamde ‘misgelopen inkomsten’ bij zijn vorige werkgever Essent gecompenseerd. Daarvoor ontvangt meneer nog eens 724.000 euro extra, want anders kwam hij niet werken. Om in het Nuonjargon te blijven: een heuse Powerdeal! Het bedrijf licht een en ander toe door te verklaren dat het salarisbeleid niet is gewijzigd, maar dat enkel de uitvoering anders is.

    Het andere bericht verhaalt over een opa van 81 jaar die zijn kleinkinderen wilde verrassen. Een supermarkt heeft aangifte tegen hem gedaan van poging tot oplichting. De bejaarde man probeerde op de valreep twee zegelboekjes met valse spaarzegeltjes in te wisselen om gratis voorleesboekjes te bemachtigen. De actie liep ten einde en hij zag geen andere mogelijkheid meer om de serie van acht “Mysterieuze Kinderboeken” compleet te maken. Het winkelpersoneel hield opa aan en alarmeerde de politie. Deze heeft proces-verbaal opgemaakt en de aangifte doorgegeven aan het Openbaar Ministerie welke moet beslissen of het tot een strafzaak komt tegen de verdachte wegens poging tot oplichting.

112. De waxinelichtgooier en de koningin

    Erwin Lensink is degene die op Prinsjesdag 21 september 2010 een waxinelichthouder naar de Gouden Koets gooide. Daar zaten op dat moment de koningin in, prins Willem-Alexander en prinses Maxima. De waxinelichthouder raakte de Gouden Koets, wat zichtbaar is op een videofilmpje van de rijtoer door Den Haag. Erwin Lensink werd direct tegen de grond gewerkt door een groot aantal aanwezige agenten en bevindt zich nu in de Extra Beveiligde Inrichting (EBI) te Vught, de strengst beveiligde gevangenis van ons land die bedoeld is voor extreem gevaarlijke misdadigers. Hij zit nu al meer dan een half jaar opgesloten en wordt beschuldigd van vernieling van de Gouden Koets, belediging van de koninklijke familie en poging tot zware mishandeling van lakeien en persoonsbeveiligers die in de buurt van de koets liepen.

    Een en ander komt op z’n minst nogal aangezet over en deze worp mag toch zeker geen reden zijn om hem zo langdurig en ook nog tussen de gevaarlijkste misdadigers van het land vast te zetten. Een passende straf is op zijn plaats, maar het lijkt er verdacht veel op dat justitie deze man wil breken omdat hij pittige kritiek heeft geuit op het koningshuis. En als dat zo is belanden we stilletjes in de sfeer van een dictatuur. Zijn verblijf in de EBI liep enige keren uit op een verbanning naar de isoleercel, een prikkelvrije omgeving waar bijna ieder gezond mens op een gegeven moment min of meer gestoord gedrag gaat vertonen.
    Eén van de confrontaties binnen deze gevangenis dateert van begin januari j.l. en lijkt sterk op pesterij. Het was de ochtend waarop Erwin Lensink voor de rechter zou komen. Hij bevond zich toen in een isoleercel en had een papieren gevangenisoverall aan waarmee hij niet voor de rechter kon verschijnen. Men heeft hem toen vuile kleren aangereikt. Omdat Erwin in schone kleding voor de rechter wilde staan, ontstond er een discussie die zo hoog opliep dat men hem terug in de isoleercel plaatste. Eerder al had Erwin problemen gekregen doordat zijn brieven niet werden verstuurd of zelfs werden vernietigd. Zijn protest leidde vervolgens tot een verblijf in de isoleercel van 12 dagen.
    Dit is helaas geen uitzondering in Nederland, het komt meermaals voor in onze detentiecentra dat opgesloten personen op deze manier onder druk worden gezet of gestraft. Iets wat in strijd is met het mensenrechtenverdrag: het verbod op een inhumane en vernederende behandeling.
    De symbolische ‘verzetsdaad’, zoals Erwin Lensink de worp tegen de koets betitelt, komt voort uit door hem in het heden en verleden ervaren onrecht jegens hemzelf, zijn familie, enkele medegevangenen en ook o.a. wegens zijn emotionele betrokkenheid met slachtoffers van faillisementen. Daarnaast heeft Erwin sterke twijfels over het adellijke bloed van de koningin. Dit omdat zij een afstammeling zou zijn van een bastaard. Hij wil dan ook DNA-onderzoek laten doen bij de koningin. Als blijkt dat de koningin geen recht heeft op haar adellijke titel, zou Erwin Lensink haar mogelijk terecht als een oplichtster hebben betiteld en niet vervolgd worden voor deze belediging.
    De Haagse rechtbank heeft vorig jaar de expertise ingeroepen van het NIFP, het onafhankelijke kennisinstituut voor forensische psychiatrie en psychologie. Zowel rechtbank als NIFP ressorteren onder de landelijke dienst van het Ministerie van Justitie. De vraag is of je dan eigenlijk wel kunt spreken van onafhankelijkheid. Psychiater de Man van het NIFP had op 6 december 2010 een gesprek van 50 minuten met Erwin, een Rotterdamse psycholoog ongeveer 5 minuten. Op de zitting bleek dat beide heren regelmatig met elkaar hadden overlegd, maar zogezegd onafhankelijk van elkaar tot de eensluidende conclusie waren gekomen dat Erwin Lensink als volledig ontoerekeningsvatbaar moet worden beschouwd. Het duurde daarna 3 maanden voordat het verslag gereed was, dit werd vervolgens pas twee dagen vóór de zitting naar de verdediging gestuurd. De advocate moest na ontvangst hals over kop naar Vught rijden om het nog te kunnen doorspreken. Leuke grap en vanzelfsprekend moeilijk om je dan goed voor te bereiden op de zitting. Volgens het Openbaar Ministerie moet Erwin Lensink worden ontslagen van alle rechtsvervolging wegens volledige ontoerekeningsvatbaarheid en één jaar in een gesloten psychiatrische inrichting gedwongen worden behandeld inclusief medicatie. Om meer inzicht te krijgen in zijn geestelijke toestand dient hij eerst overgeplaatst te worden naar het Pieter Baan Centrum. Dit volgens het tussenvonnis wat vorige week vrijdag is uitgesproken, waarbij de rechtbank een tbs-maatregel als optie openhoudt. In dat laatste geval kan het nog jaren duren voor Erwin Lensink vrijkomt.
    Zijn ‘symbolische verzetsdaad’ was volgens hem een noodzakelijk kwaad om de aandacht van media en politiek te trekken. Een actie die hij als geslaagd beschouwd waardoor men naar zijn zeggen dus ook niet voor herhaling hoeft te vrezen, dit in tegenstelling tot de mening van de twee NIFP-experts die oordelen dat er wel degelijk gevaar voor herhaling is. Omdat de rechtbank dit advies heeft overgenomen zit Erwin Lensink voorlopig nog eens 7 weken langer vast, nu in het Pieter Baan Centrum met mogelijk zicht op TBS.

32. Hoe Berta aan haar einde kwam

     Dit weekend las ik een artikel in Het Parool over Berta. Berta Puentes Acosta, een 73-jarige vrouw uit Colombia, die pas geleden in het uitzetcentrum van Ter Apel is overleden. Ze leefde sinds twintig jaar op straat in Amsterdam waar haar tot op dat moment niet veel in de weg was gelegd. Maar op een kwade dag kruiste haar weg zich met twee ijverige dienders. Zij zagen een oude vrouw met een gitaar oversteken op een plek waar dat volgens de regels niet is toegestaan. Dat werd het begin van haar einde.

     "Mevrouw, wij zagen u zojuist oversteken op een plaats waar dat verboden is. Oversteken kan 50 meter verderop, dáár bij het zebrapad. U bent dus in overtreding. Wij willen even uw identiteitsbewijs zien!"
     De agenten kwamen tot de conclusie dat haar papieren niet in orde waren, Berta moest mee en werd vastgezet in de gevangenis. Eerst drie maanden in vreemdelingenbewaring in Zeist en toen haar gezondheid verslechterde, in Rotterdam. Haar advocaat spande een kort geding aan omdat Berta niet in staat was om in de gevangenis te verblijven, ze was zwak, verward en had veel last van haar longen. Daarop werd ze snel overgeplaatst naar het uitzetcentrum Ter Apel, vanwaar de IND haar het land uit wilde zetten. Afgelopen week overleed zij in Ter Apel aan een longembolie. Haar advocaat verwijt de leiding van het uitzetcentrum medische nalatigheid omdat zij niet de zorg kreeg die zij nodig had.

     Berta was een aardig mens, had in Bogota gewerkt als verpleegkundige en was daarnaast flamencodanseres. Ze speelde hartstochtelijk gitaar en maakte in Colombia twee platen met volksliedjes. Op de Nieuwmarkt in Amsterdam, zong en speelde Berta vaak haar liedjes en bracht vreugde en blijdschap in het leven van de mensen die haar ontmoetten.

     Een triest verhaal over een kwetsbaar mens van 73 jaar die op een dag door twee ambtenaren in functie van de straat is geplukt. Ze werd in de cel gegooid, is daar ziek geworden, verwaarloosd en gestorven.
     Niet alleen de twee politiemensen treft blaam, maar ook de vele tientallen andere slaafse  uitvoerders van de wet die haar deze periode beroepsmatig voorbij zagen komen en dit nu eenmaal als hun werk beschouwen. Waar gehakt wordt vallen spaanders. 'Wij beslissen daar niet over.... , wij voeren uit wat ons opgedragen wordt', enzovoorts, dat werk. Zouden ze er rustig onder kunnen slapen? Ik vrees van wel, want morgen is er weer een dag en we moeten er vroeg uit.