439. De frietkotten van Postel

Als je op een mooie zonnige dag toevallig eens in Postel verzeild bent geraakt in de buurt van de abdij, kijk dan eens naar de overkant in de richting van de parkeerplaatsen. Het lijkt op een drukke Vlaamse Kermis. Daar zijn straatjes ontstaan met alleen maar frietkotten naast en tegenover elkaar. Het moet ooit begonnen zijn met 1 frietkot, zou je zeggen. Als de zaken erg goed lopen volgt er meestal een verbouwing. Er verschijnt een groter kot, waardoor er nog meer friet wordt verkocht. Op een concurrent pal naast jou, die precies dezelfde producten verkoopt zit je als ondernemer natuurlijk niet te wachten. Maar op zekere dag staan er dan toch ineens 2 frietkotten! Ze staan net over de grens in België en ja, daar is wat meer mogelijk met vergunningen dan bij ons. Voor een heel jaar gratis friet en frikandellen wil een ambtenaar nog wel eens ‘n oogje dichtknijpen. Maar 7 frietbakkers, 3 ijscomannen en 2 worstverkopers…ik kan er niet over uit. 

 

438. Wijnruit (Ruta graveolens)

 

437. Varens

436. Het roodborstje

435. Het blad van de Mammoetplant

                               Zie ook blog 423. De mammoetplant (Gunnera manicata):

http://pietschellekens.blogspot.nl/search?updated-max=2017-11-10T10:57:00-08:00&max-results=15

434. Over bouwen

Ieder mens zou eigenlijk eenmaal in zijn leven zijn eigen huis moeten kunnen bouwen. Wat is er leuker en meer zinvol dan je binnenste tot uitdrukking te brengen in datgene wat jou in de toekomst gaat verwarmen, omhullen en beschermen?

Als ik naar die vervallen Ierse huisjes kijk, beginnen mijn handen te jeuken. Dan wil ik zo’n huisje weer opknappen en mooi maken. Met ‘mooi’ bedoel ik dan niet het rechttoe-rechtaan bouwen met keurige identieke bakstenen, op maat geschaafd hout en grindtegels rondom het huis. Nee, gewoon beginnen ergens aan het strand, de bergen of het bos met wat er om je heen ligt aan bouwmaterialen: natuursteen, takken en boomstammen, gebruikte oude balken, aarde, stro, leem, riet en water. Niet teveel plannen en uitkienen, beginnen en zien hoe alles onder je handen langzaam vorm krijgt. Er dienen zich tijdens het bouwen spontaan de leukste ideeën aan: muurtjes, rondingen, bogen en nissen, een overkapping, een kelder, een daktuin. Alles is mogelijk, het ontstaat vanzelf tijdens het bouwproces. Een huis dat één is met je zelf en de omgeving. 

433. Amerikaanse vogelkers (Prunus serotina)

Ergens in de 17^e eeuw is de Amerikaanse vogelkers Nederland binnengekomen als een sierplant. Dat gebeurde nog incidenteel. Pas in het begin van de vorige eeuw werd de boom hier op grote schaal aangeplant vooral voor het hout, omdat de boom hard groeit en men er veel mee dacht te kunnen verdienen. Daarnaast vergaan de bladeren snel en verrijken de bodem. De Amerikaanse vogelkers werd ook wel geplant als brandwering in bossen, het blad blijft lang groen. Men had niet door dat de boom hier nauwelijks natuurlijke vijanden had. De vogels, die gek zijn op de vruchten, zorgden voor een ruime verspreiding. Toen het uit de hand liep en de vogelkers allerlei inheemse soorten begon te verdringen, kreeg de boom de naam “bospest” en moest uitgeroeid worden. Het is een sprekend voorbeeld van hoe de mens, verblindt door gewin, ingrijpt in de natuur en het bestaande evenwicht verstoort. Tegenwoordig richt men zich op het in toom houden van de boom door de jonge zaailingen zoveel mogelijk te verwijderen. De vruchten van de Amerikaanse vogelkers zijn voor de mens niet goed eetbaar, ze hebben een bittere smaak en bevatten cyanide. Dit bevindt zich voornamelijk in de pit en in de bast. Lijsterachtigen en kraaiensoorten hebben daar geen last van. Het blad verkleurt in het najaar in allerlei tinten, zie de afbeelding hierboven.