
Ooit, heel lang geleden, heb ik wel eens een hap van zo’n gevulde benzinepompkoek genomen, dat was meteen de laatste keer. Ik bedoel daarmee niet dat ik dood neerviel, maar vies is het wel. Dit ‘gebak’ wordt door ratelende machines uitgespuugd, vijf stuks per seconde, de plastic verpakking zit er al om heen geseald. Gevuld met de allergoedkoopste rommel die er op de wereldmarkt te vinden is: een mengsel van gemalen lupinezaad, groene erwten en geharde vetten, afgemaakt met eipoeder van doodzieke kippen en veel suiker, geur-, smaak-, en kleurstoffen om het bitter van de vuilnisbelt te verdoezelen. Alles wat in een tankstation verkocht wordt ademt de sfeer van de verloedering en het naderende einde.
“De Kampioen”, het lijfblad van de ANWB, het is één doffe ellende van reclame en dombo-marketing. Met die eeuwige korting op uitstapjes naar het Tweedehands Dierenpark in Rhenen, Apenheul, het Nationaal Varkensmuseum in Eersel inclusief gratis tafelkleed met opdruk en maar liefst 25 % korting op de toegangsprijs……. Genoeg, ik hou er over op!