266. Overwinteren in elkaars zomer

Dit is het 4e deel van een serie aforismen, verzen en gedichten van AdeM (een pseudoniem). AdeM is een kunstenaar waarmee ik correspondeer en mail-art uitwissel. De aforismen zijn uit het leven gegrepen, soms opgewekt, vaak wat triestig, maar altijd met humor en een kwinkslag geschreven. Meer aforismen en gedichten zijn te vinden in de rechterbalk onder: 'labels'.

265. Wachtende mannen

   U kent hem wel, de man die liever buiten de winkel wacht en niet mee naar binnen wil om ondergoed of een overhemd te kopen. Zijn vrouw slooft zich voor hem uit om in de rekken een aardig model te zoeken, in de juiste kleur en maat. Intussen staat meneer voor de zaak een sjekkie te draaien. Vaak zijn het mannen van middelbare leeftijd die al jaren zijn getrouwd en niet zelden onder de plak zitten. Zelfs al is het voor hun vrouw bedoeld, dan nog blijft het voor veel mannen onwennig, zo’n kledingzaak en voelen ze zich opgelaten. Mannen zijn meer thuis in een bouwmarkt of elektronicazaak, ze houden niet van dat softe gedoe met textiel. Over het algemeen nemen mannen ook sneller beslissingen dan vrouwen. Ze bakkeleien op z'n hoogst nog wat met de verkoper over voor- en nadelen van een apparaat, maar dat is meer een haantjesritueel.

   Vrouwen daarentegen zijn bij stoffen en kleding in hun element. Ze bekijken alles grondig, draaien het om, voelen eraan, kijken naar de prijs, leggen het weg en hebben alweer iets anders gezien. Ondertussen ratelen ze maar door en zo luid dat de hele winkel kan meegenieten:

   “Is dit hier niks voor jou, Sjaak? Je hebt nog maar één pyjama, die draag je nu al 8 jaar."

   "Kijk hier eens", vervolgens houdt ze een pyjamabroek voor zijn middel.

   ”Nou, die staat je best goed! De elastiek zit helemaal niet zo strak, voel zelf eens even, daar heb je toch altijd zo’n last van?!"

Sjaak kan op zo’n moment wel door de grond zakken.

   "Staat je hartstikke leuk, zullen we dat maar doen?”

   “Okee”, bromt Sjaak, “ik loop vast naar buiten."

Winkelen is iets waar veel mannen niet van houden. Als ze dan toch met hun vrouw mee moeten om te shoppen en kleding te kopen, blijven ze wel buiten staan wachten. En dan liefst wat verderop, want anders roept ze je de winkel in om te komen passen of mee te beslissen. Een van de ergste dingen die een man kan overkomen is een pyjama passen. Dat hij in een kleedhokje moet waarvan het gordijn niet helemaal sluit. Tot overmaat van ramp komt zijn vrouw ook nog samen met de verkoopster kijken of het wel de juiste maat is. Zo’n traumatische ervaring komt een man nooit meer te boven.

Veel mannen besteden het kopen van kleding dus uit aan hun vrouw of doen een bestelling op het internet. Als ze dan tóch perse mee naar de stad moeten tonen ze een eindeloos geduld, zolang ze maar niet mee naar binnen hoeven. 

264. De held en de lafaard

   Kapitein Francesco Schettino van het gekapseisde cruiseschip Costa Concordia, wordt beschuldigd van doodslag. Hij wordt ervan verdacht een onnodig riskante manoeuvre te hebben uitgevoerd waardoor het schip vastliep op een rots. Tientallen mensen hebben hierbij waarschijnlijk het leven verloren. Daarnaast wordt hem verweten dat hij zijn schip, vóórdat de evacuatie was afgerond, heeft verlaten.

   Gisteren werd de dialoog tussen een functionaris van de kustwacht, Gregorio de Falco en de kapitein vrijgegeven, zie:  http://nos.nl/l/tcm:5-1160537/ . De kustwachtfuctionaris deed zijn werk uitstekend, hij handelde adequaat, krachtig en duidelijk, hij gaf de kapitein geen millimeter ruimte. Gregorio de Falco is de held, kapitein Francesco Schettino de lafaard. In de held herkennen de Italianen zichzelf graag, hij wordt op een voetstuk gehesen en is nu het symbool van het nieuwe Italië. De kapitein daarentegen kan zijn borst wel natmaken, hij is de vertegenwoordiger van alles wat misgaat, een lafaard, een slappe kerel. Net als ‘kapitein’ Berlusconi, bood hij zijn opvarenden glitter en glamour maar liet ze in de steek toen het schip aan de grond liep.

   De held en de lafaard, ze bevinden zich in een en dezelfde mens. Zo goed als grote helden uitzonderingen zijn, zijn grote lafaards dat ook. Ze huizen allebei in ons en gaan in min of meerdere mate in elkaar over. Soms zijn we wat meer de een en dan weer wat meer de ander. Ieder mens maakt fouten en heeft zijn specifieke sterke en zwakke kanten. In een uitzonderlijk geval kan een kleine fout of grap tot grote gevolgen leiden. In bovenstaand geval is het gemakkelijker een held te worden als kustwachtfunctionaris achter een computerscherm, dan je met een daverende klap te moeten realiseren een fout te hebben gemaakt die zeer ernstige gevolgen heeft. De kapitein zal, gezien zijn voortijdige vlucht van het schip, in paniek zijn geraakt en ontliep zijn verantwoordelijkheid. Zijn levenservaring en gerichte opleiding tot leidinggevende hebben dit blijkbaar niet kunnen voorkomen. Op een onverwacht en cruciaal moment werd hij gewogen en te licht bevonden. Dat geldt waarschijnlijk ook voor nog andere leidinggevenden want een kapitein doet zo’n klus niet in z’n eentje. Het is tragisch en triest, vooral ook voor de mensen die zijn overleden en hun verwanten. Zo kon een grapje, een zogenoemde ‘zeemansbuiging’, uitgroeien tot een verschrikkelijk drama.

  

263. IJs

262. Tongzoen

Ik vond nog een oud krantenknipseltje met deze leuke tekst:

Heel ver weg dat Zuid-Korea. Schitterend land, allervriendelijkste mensen. Als je voor een bestelling een juffrouw wilt roepen, zeg je ’Tong-sen’, dat betekent ‘meisje’.

Hoe ik het ook probeerde, het lukte niet de juiste uitspraak te vinden. In een laatste variatie zei ik ‘Tongzoen’ en zij kwam meteen vragen wat ik wilde drinken.

261. Een 'rijke vrouw'

Dit is het 3e deel van een serie aforismen, verzen en gedichten van AdeM (een pseudoniem). AdeM is een kunstenaar waarmee ik correspondeer en mail-art uitwissel. De aforismen zijn uit het leven gegrepen, soms opgewekt, vaak wat triestig, maar altijd met humor en een kwinkslag geschreven. Meer aforismen en gedichten zijn te vinden in de rechterbalk onder 'labels'.

260. Voorjaar in de winter

De magnolia staat in bloei, het speenkruid en de krokussen verschijnen boven de aarde, de kornoelje bot uit. De merels en het roodborstje zingen bij de eerste zonnestralen, het is voorjaar! De gemiddelde temperatuur begin januari was 8 graden. Wellicht volgt er nog wel enige kou, maar het is een opvallend zachte winter, een tendens van de laatste jaren. Het lijkt erop dat de winters milder worden wat waarschijnlijk te maken heeft met de snelle opwarming van de aarde. Wetenschappers zijn daar niet eenduidig over, het is ook moeilijk hard te maken binnen zo’n relatief kort tijdsbestek. Wat weer niet wil zeggen dat het allemaal zo’n vaart niet zal lopen. Pas als het water ons letterlijk tot de lippen is gestegen, beseffen we dat de natuur ons rijkdom bracht en dat de keuze voor het slijk der aarde niet de juiste was. Waarschijnlijk is het dan te laat. Toekomstige ruimtereizigers die de aarde bezoeken zullen de schedels kunnen vinden van een vreemd volk welke hier ooit geleefd heeft. In hun oogkassen bevinden zich mysterieuze tekens. Mogelijk ziet men het verband tussen deze tekens en de plotselinge teloorgang van een beschaving.

259. Aanslag op Iraanse kerngeleerde

Vanochtend is er in Teheran opnieuw een aanslag gepleegd, de zevende aanslag in een jaar tijd. Een motorrijder drukte een magnetische bom op een auto waarbij deze ontplofte. Hierbij kwam een kerngeleerde om het leven. Zowel vriend als vijand hebben het sterke vermoeden dat Israël en/of Amerika achter deze serie aanslagen zitten. Hoe belabberd en subjectief de berichtgeving van het NOS-journaal kan zijn, bleek vanavond weer toen nieuwslezer Rob Trip aan Correspondent Thomas Erdbrink vroeg: “Stel nu dat Israël of Amerika hier achter zitten, wat betekent dat dan”?
Erdbrink: “Nou, dat is dan heel slecht nieuws voor de Iraanse leiders. Jarenlang zeggen ze dat ze een van de machtigste landen van het Midden-Oosten zijn, dat de vijand ze nergens kan raken. Sterker nog, dat zij het zullen zijn die de vijand wel even zullen vernietigen, maar vandaag slaat de vijand dan toch toe en wel in het hart van Iran midden in de hoofdstad Teheran. Het laat zien dat de Iraanse leiders heel goed zijn in hun retoriek, maar als het neerkomt op het beveiligen van hun eigen wetenschappers, dan lukt ze dat niet. En dat geeft toch een beeld, niet alleen aan de buitenwereld, maar ook aan de mensen hier in Iran dat ze een stuk zwakker zijn dan we eigenlijk denken”.
Wat het volgens mij echt betekent is dat Amerika en/of Israël dan terroristische aanslagen plegen. Dat zij gebouwen opblazen en mensen, in dit geval wetenschappers, koelbloedig vermoorden in een ander land. Amerika, Israël en ook Iran, draaien hun hand niet om voor geheime ontvoeringen, moorden en aanslagen in andere landen als dat in hun straatje past. De NOS echter repte met geen woord over de misdadigheid van de recente aanslagen. Het betreft immers Iran, de vijand dus. ‘Ze kunnen niet eens hun weten-schappers beschermen en ze zijn zwakker dan we denken’, is blijkbaar de belangrijkste boodschap. Terwijl het natuurlijk een schande is om burgers te moeten beschermen tegen buitenlandse sluipmoordenaars. De hoogste militair in Israël waarschuwde een dag voor de aanslag al dat Iran dit jaar nog veel ‘onnatuurlijke’ zaken kan verwachten. Hij zei dit in een besloten zitting van een parlementscommissie. Zijn woorden werden gelekt.  

Zie ook blog nr. 227 Aanval op Iran?  http://pietschellekens.blogspot.com/2011/11/227-aanval-op-iran.html#!/2011/11/227-aanval-op-iran.html

  

258. Boomdoorsneden

Meer afbeeldingen: klik hier

257. De man die bomen plantte

De man die bomen plantte is het verhaal van Elisard Bouffier, die in zijn eentje door eenvoudig te volharden in zijn streven, een heel bos plantte. Heeft deze man echt bestaan of leefde hij alleen in de fantasie van auteur Jean Giono? In elk geval is het verhaal nog steeds springlevend en inspirerend. Het was de wens van Jean Giono dat zijn verhaal over de man die bomen plantte doorgegeven zou worden. Hij zag daarom af van zijn auteursrecht. Dit mooie boekje is te bestellen bij Uitgeverij Jan van Arkel. De vertaling is van Ernst van Altena met foto’s van Martin Kers, prijs 14,95. Het boekje is ook gratis te downloaden via www.genoeg.nl, zodat u er eventueel zelf een boekje van kunt maken.  Aansluitend hierop een bijzonder filmpje over het ontstaansproces van een eik:http://www.pietervandenberg.net/documentaireskijken/?p=6789

256. Onder de duim

Dit is het 2e deel van een serie aforismen, verzen en gedichten van AdeM (een pseudoniem). AdeM is een kunstenaar waarmee ik correspondeer en mail-art uitwissel. De aforismen zijn uit het leven gegrepen, soms opgewekt, vaak wat triestig, maar ook altijd met humor en een kwinkslag geschreven. Meer aforismen en gedichten zijn te vinden in de rechterbalk onder 'labels'.

255. Simple design (3): De toiletrolhouder

Met ijzerdraad, plakband, touw en elastiek, is de wereld misschien nog te redden. Als je niet mee wilt of kunt doen, aan de gekkigheid van shoppen, consumeren, verspillen en weggooien, als je je leven niet voornamelijk wilt laten bepalen door de industrie en de commercie, dan zoek je naar creatieve oplossingen voor de alledaagse dingen. Daar is alleen een nieuwe kijk voor nodig, wat eenvoud en basaal denken, zodat gebruikte materialen en alles wat je in je huis en werkplaatsje hebt liggen, een nieuw leven kan krijgen. Eigenlijk kun je met heel weinig, ontzettend veel doen. Zo kom ik nu uit bij de closetrolhouder. Benodigdheden: een stuk ijzerdraad van 2 mm dik en 55 cm lang, 2 kleine schroefjes, 2 pluggen en een buisje van een oude ballpoint of zo. Kosten: 35 eurocent. Gemakkelijk zelf te buigen met een tangetje! Rol is eenvoudig te verwisselen. Levensduur: vele jaren. Bovenstaand exemplaar gebruik ik nu 10 jaar en mocht ie 't ooit begeven dan haal ik gewoon mijn rolletje ijzerdraad tevoorschijn.100 x meer kost de Sfinx 300 verchroomd hieronder. Te koop voor 35 euro.

Voor meer simple design items zie zoekfunctie en tik in: simple design

254. De 'muffin-man' voor de rechter

De 51-jarige Belg, Steven de Geynst, moest deze week voor het Gentse hof van beroep verschijnen nadat hij vorig jaar werd veroordeeld tot zes maanden voorwaardelijke celstraf. Hij vond op 22 maart 2010 twee zakken muffins in een afvalcontainer van supermarkt GB in het Belgische Rupelmonde. De Geynst haalt al zeker tien jaar goed eetbaar voedsel uit afvalcontainers en deelt dat vervolgens uit aan arme en behoeftige mensen. Ook levert hij producten aan de Voedselbank, dit keer waren dat dus muffins. Toen hij  wilde wegfietsen bij GB, werd hij tegengehouden door personeel van het warenhuis die hem zijn bakfiets wilde afnemen. Er kwam veel machtsvertoon bij kijken: de bedrijfsleider, enkele personeelsleden, twee gemotoriseerde politieagenten, twee politieauto’s en een ziekenwagen werden ingezet en de man werd gearresteerd. Hij werd gedagvaard voor diefstal met geweld, omdat hij geprobeerd had zich los te wrikken van het supermarktpersoneel dat hem in een houdgreep hield. Omdat de bedrijfsleider daarbij zijn duim had bezeerd, oordeelde de rechter dat er sprake was van een misdrijf. De rechtbank  veroordeelde de man in mei vorig jaar tot zes maanden voorwaardelijke celstraf. De verdediging van de man had vrijspraak gevraagd, omdat het om weggegooide producten ging en tekende beroep aan. Supermarkt GB repte over marktvervalsing, diefstal, het in gevaar brengen van de volksgezondheid en meer afleidende beschuldigingen.

    In België wordt per jaar minstens 500.000 ton voedsel weggegooid voor een bedrag van bijna 2 miljard euro, cijfers die Steven de Geynst naar beneden wil brengen en waar hij zich positief voor inzet. Binnenkort volgt de uitspraak.

253. Van dik hout...

Dit is het eerste deel van een serie aforismen, verzen en gedichten van AdeM  AdeM is het pseudoniem voor een kunstenaar waarmee ik correspondeer en mail-art uitwissel. De aforismen zijn uit het leven gegrepen, soms opgewekt, vaak wat triestig, maar ook altijd met humor en een kwinkslag geschreven.
Meer aforismen en gedichten zijn te vinden in de rechterbalk onder 'labels'.

252. Bleke en blauwe pissenbedden

   Vanochtend was ik wat met tuinaarde in huis aan het knoeien en zag tussen de donkere aarde twee bleekwitte pissebeddenlarven. Ze zien eruit als gewone larven met een puntig uiteinde en een kop met twee donkere oogjes, maar daarnaast hebben pissebeddenlarven ook nog 7 paar pootjes en dat is een raar gezicht. Pissebedden lijken mij schrandere beestjes, nachtelijke reizigers die overal op zoek gaan naar vochtige plekjes waar wat te eten valt. Vooral ’s nachts stropen ze de omgeving af naar half vergaan plantaardig materiaal en zetten dat om in humus. Ook graven ze allerlei gangen in vermolmd hout en creëren zo prachtige bouwwerken. Ze houden van gezelligheid en leven in groepjes. Als er erg veel pissebedden vochtig bij elkaar zitten, kunnen ze last krijgen van een virisinfectie. Dan kleuren ze blauw/paars en sterven na enige weken.

251. André Kuipers en de vuurpijlmuis

André Kuipers vanuit het International Space Station: 'Ik wens iedereen een fantastisch en gelukkig 2011.'

Wij zouden allemaal wel André Kuipers willen zijn, maar ja, dát kan nu eenmaal niet. Dus waarom zouden we dan een lief muisje zo’n overweldigende ervaring in de ruimte niet gunnen? De twee jongens heeft het misschien enigszins aan inlevingsvermogen ontbroken voor het diertje. Ik vermoed eigenlijk dat ze door middel van de muis plaatsvervangend zichzelf de ruimte in schoten. Mogelijk bewaarden ze in hun achterhoofd ook nog het feit dat er vorig jaar in Nederland zo’n 500 miljoen runderen, varkens, schapen en pluimvee zijn geslacht. Wat zeur je dan nog over een muisje die de stad eens van bovenaf mag bekijken. Het muisje kan het navertellen en knabbelt intussen vrolijk aan het hooi dat de twee wakkere politiemannen voor hem hebben geregeld.  

Voor André Kuipers zal de ruimtevlucht ongetwijfeld nog een vervelend staartje krijgen. Na zijn landing op aarde zal hij net als de twee jongens gearresteerd worden door de caviapolitie. Hem zal uitlokking van dierenmishandeling ten laste worden gelegd en overtreding van artikel 36 van de Gezondheids- en welzijnswet voor Dieren. Hopelijk voor hem krijgt hij wat extra hooi in zijn cel.