337. Naakt op de markt

336. De onverwachte verrassing

 Mevrouw Rita Anderson in betere tijden

Van mevrouw Rita Anderson ontving ik vandaag onderstaande mail. Ik ken haar niet en heb haar, voor zover ik me kan herinneren, ook nooit ontmoet. Maar daarom juist is het zo ontzettend aardig dat deze vrouw aan mij denkt! Zouden de verhalen over de nobele daden die ik verricht dan toch tot ver over de grenzen reiken? Zou mijn naam bij veel meer mensen rondzingen dan ik ooit in mijn ijdelste fantasieën durfde hopen? Is er misschien toch nog iets van gerechtigheid?

Dat Rita zo gebrekkig schrijft komt ongetwijfeld door haar ernstige ziekte. Da’s niet leuk. Deze vrouw heeft het zwaar en zoekt iemand die haar kan helpen met een allerlaatste wens. Nou, dan is ze bij mij aan het goeie adres. Gelukkig wil Rita er niet over bellen, want ik ben niet zo’n beller. Ik zal haar snel een mail sturen, zodat ik de betreffende weeshuizen en weduwen kan ondersteunen. En met de 20% van het kapitaal die er over blijft komt het wel goed. Om haar eigen cryptische woorden te gebruiken : “…en neemt de resterende 20% om goede zorg van uw zelf te nemen”.

Zie hier de  mail van Mevr. Rita Anderson:

Geachte Geliefde.

Ik ben mevrouw Rita Anderson uit Groot-Brittannië, ben ik getrouwd met de heer David Anderson i en mijn overleden man was in, beheer van onroerend goed en ook een regering Estate Aannemer voor mijn man dood op 25 januari 2009. We waren elf jaar getrouwd zonder een kind als gevolg van mijn fibriod probleem. Hij stierf na een korte ziekte, dat voor slechts vier uurde days. Before zijn dood waren we weer zowel christelijke geboren. Sinds mijn man dood ik zijn gediagnosticeerd met slokdarmkanker. Toen wijlen mijn man nog leefde we afgezet de som van $ 7.5Million (USD) dollar in een bank. Presently het geld is nog steeds in de bank. Onlangs heeft mijn dokter vertelde me dat ik niet zou duren voor de komende vier maanden als gevolg van kanker probleem. Van alle indicaties wordt mijn conditie echt verslechtert en is vrij duidelijk dat ik niet kan leven meer dan twee maanden, omdat de kanker stadium heeft gekregen om een ​​zeer gevaarlijke fase.

 Het gebalsemde lijk van David Anderson

Nadat bekend mijn conditie heb ik besloten om dit fonds te doneren aan goede persoon die dit geld zal gebruik maken van de manier waarop ik ga hierin instrueren. Ik wil dat je ten minste 80% van dit fonds te gebruiken voor weeshuizen, weduwen en en ook het uitdragen van het Woord van God en in te spannen dat het huis van God wordt gehandhaafd en neemt de resterende 20% om goede zorg van uw zelf te nemen. l nam deze beslissing omdat ik heb geen kind dat dit geld zullen erven. Dit is de reden waarom ik deze beslissing te nemen om dit fonds te doneren voor het goede doel. Ik ben niet bang voor de dood dus ik weet waar ik heen ga. Ik weet dat ik ga in de schoot van de Lord.Exodus 14 vs 14 zegt dat "de Heer zal mijn zaak aan te vechten en ik zal mijn vrede te houden". Ik heb geen telefonische communicatie niet nodig in dit verband vanwege mijn gezondheid.

Mijn geluk is dat ik een leven van een waardige christelijke woonde. Wie dat wil de Heer dienen moet Hem dienen in geest en waarheid, altijd

biddende zijn uw hele leven. Schrijf mij via e-mail onmiddellijk en enige

vertraging in uw antwoord geeft mij ruimte in het sourcen van een andere goed mens, want deze zelfde purpose.Assure me dat je dienovereenkomstig zal handelen zoals ik hierin opgenomen. In de hoop om uw reactie direct te ontvangen. Reply: mrsritaanderson530@gmail.com

Bedankt en Blijf gezegend in de Lord.

l blijven van u

zuster in Christus.

Mevrouw Rita Anderson

mrsritaanderson530@gmail.com

Rita Anderson na haar trauma

334. Horen en luisteren

   “Wie niet horen wil moet maar voelen”, zegt de volkswijsheid. Horen staat hier voor gehoorzamen. Maar voetstoots iets aannemen of doen omdat een autoriteit dat beveelt is niet bepaald bevorderlijk voor de ontwikkeling van een onafhankelijk en vrij mens. Daarom dus ook dat het voelen er achteraan komt. Horen heeft te maken met het signaleren van geluiden door onze oren. Bij luisteren gaat het om de inhoud van het gehoorde. Luisteren leert men via inleving, door levenservaring en zelfreflectie kan het empathisch vermogen groeien.

   Goed kunnen luisteren is een zeldzame vaardigheid die maar weinig mensen zich eigen hebben gemaakt. Als basis is er een bepaalde innerlijke rust nodig, daarnaast werkelijke interesse, aandacht en betrokkenheid. Van daaruit kan er een oprechte bereidheid ontstaan om te luisteren en zo te weten te komen wat iemand bezighoudt en mogelijk probeert te uiten. Dat is meteen ook de grondslag voor een aansluitende reactie. Pas dan kan er sprake zijn van werkelijk contact.

   Vaak echter willen mensen alleen maar spuien. Ze kennen hun eigen stilte niet, luisteren niet naar de ander, praten letterlijk tegen, door en langs elkaar heen en staan in de startblokken om bij het minste geringste gaatje in het gesprek direct de ruimte te vullen met het eigen verhaal. Geen van beiden krijgt zo aandacht, begrip en waardering voor wie men is. Luister eens naar gesprekken tussen mensen in de omgeving, luister eens naar bedrijfsleiders, presentatoren en politici, zelden laten ze iemand uitspreken. Men gebruikt de ander om zichzelf nog belangrijker te maken en te scoren, van luisteren naar elkaar is nauwelijks sprake.

   Nu zijn er wel verzachtende omstandigheden aan te voeren voor aandachtvragers, veelpraters of mensen die slecht kunnen luisteren. Volwassenen, kinderen of huisdieren die om aandacht vragen hebben over het algemeen ook echt een tekort aan essentiële aandacht gehad en proberen deze leegte nu aanhoudend op te vullen. Een onbewust proces wat daarom niet opschiet. De beste manier om hiermee om te gaan, is dicht bij jezelf te komen. Het eigen zuivere ritme, het eigen gevoel en de waarneming blijven volgen met inachtneming van de omgeving, zodat de basisvoorwaarden aanwezig zijn om een evenwichtige afstemming op elkaar mogelijk te maken

   Goede luisteraars zullen bemerken dat er bijna niemand is die echt naar hén luistert. Tsja, daar zal men mee moeten leren leven, want het is niet anders. Leren luisteren en spreken is tegenwoordig vaak een onderdeel van cursussen en opleidingen, meestal gepresenteerd als een techniek die men zich snel eigen kan maken. Echt luisteren daarentegen kan alleen maar ontstaan vanuit een doorleefde open houding waarvan rust, stilte en inzicht in de eigen roerselen de basis vormen.

  



333. Lissabon

332. Over stemmen, verkiezingen en democratie

   Ik heb gisteren niet gestemd. Naar mijn mening zijn de verkiezingen een wassen neus. Een flinke meerderheid van de bevolking is immers niet werkelijk geïnteresseerd in het welzijn van de ander. Men is voornamelijk uit op eigen voordeel, zich niet of nauwelijks bewust van zijn mechanismen, goedgelovig en gemakkelijk te beïnvloeden. Als zo’n meerderheid gaat stemmen weet je al wat de uitkomst is. Een eigengericht en materialistisch ingesteld volk kiest navenante leiders. Degenen met de mooiste praatjes en het meeste geld, degenen die het gewiekst zijn en het beste kunnen liegen en bedriegen, zij winnen de verkiezingen. Terwijl men elkaar voor de verkiezingen het licht in de ogen niet gunt, speelt men daarna mooi weer en smeedt coalities met zijn vijanden, als men maar kan regeren. Macht corrumpeert. Dat zien we weerspiegeld in het parlement waar men over onze hoofden heen met elkaar kissebist over de verdeling van het belastinggeld en men het volk in samenwerking met de banken en het bedrijfsleven in een steeds diepere crisis stort. Stemmen op een politicus of een partij betekent je verantwoordelijkheid uit handen geven aan slimme praatjesmakers die enkel gaan voor geld, macht en aanzien. Een eerlijk en zuiver mens houdt het in de politieke arena nog geen dag uit en komt alleen daardoor al niet op het pluche terecht. Voor beschaafde mensen is er in de politiek geen plaats. Willen we werkelijk democratie en een betere wereld dan zal het echt anders moeten.

 Hoe kan het dan beter?

-   Door voorlichting over een meer bewuste levenswijze en aandacht voor de ontwikkeling van een vrij, creatief en onafhankelijk denken.

-   In het verlengde daarvan een eerlijk en rechtvaardig belastingsysteem waarbinnen de wensen en verlangens van het individu en de gemeenschap optimaal tot hun recht kunnen komen.

   De eigen unieke kracht ontdekken en omzetten in daden is veel zinvoller dan een hokje rood kleuren op een stembiljet en verder maar zien wat de volksvertegenwoordigers er van bakken. Dat is als het laten vallen van een druppel kleurstof in de oceaan, er blijft niks van over. Een betere wereld begint met het diepe besef dat elke wereldburger een goed en welwillend mens is met unieke talenten. Ieder individu heeft in principe de potentie in zich om de wereld in positieve zin te veranderen. Als een mens zich hiervan bewust wordt en ook weet dat hij niet wezenlijk anders in elkaar zit dan ieder ander, groeit er vertrouwen en respect. Als hij daarnaast zijn behoefte aan bevestiging en de daaruit voorkomende mechanismen doorziet, de eigen hebzucht en honger naar macht gaat herkennen en beheersen, kan er een wezenlijke verandering plaatsvinden.

   Regeren draait simpel gezegd voornamelijk om de verdeling van inkomsten en uitgaven. Ons belastinggeld wordt gebruikt om gemeenschappelijke voorzieningen te bekostigen op landelijk, regionaal en plaatselijk niveau. Binnen het huidige systeem heeft de belastingbetaler geen of nauwelijks invloed op de begroting en de besteding van het belastinggeld. Politici, partijen en regeringen, ze trekken hun eigen plan. Vaak een plan wat volledig in tegenstelling is met vooraf gedane beloftes aan de kiezers. Dat is niet democratisch te noemen. De individuele belastingbetaler moet maar accepteren dat zijn belastinggeld ook wordt besteed aan projecten waarvoor hij niet kiest, zoals nieuwe gevechtsvliegtuigen, megastallen en subsidies aan oliemaatschappijen, om maar iets te noemen. De burgers betalen, de machthebbers beslissen wat er met dat geld gebeurt. Wij zijn zo gewend geraakt aan het huidige systeem dat het lijkt alsof het niet anders kan. Maar dat kan wel degelijk.

   We zouden o.a. kunnen komen tot een vereenvoudigd democratisch systeem, waarbij de belastingbetaler voor een belangrijk deel zelf bepaalt voor welke zaken en projecten hij verantwoordelijkheid neemt en geld over heeft. In dat geval zitten de belastingbetalers zelf aan de knoppen en betalen niet langer mee aan projecten waar ze principieel tegen zijn. Natuurlijk zal het belastinggeld uitgesplitst moeten worden, zodat er geld is voor zowel buurt- en gemeentevoorzieningen als voor omvangrijke projecten van regionaal en landelijk belang. Maar als er bijvoorbeeld bij de bevolking te weinig draagvlak en dus te weinig geld is voor een nieuwe kerncentrale, komt deze er ook gewoon niet. Op microniveau kunnen buurtbewoners een bepaald deel van hun belastinggeld besteden aan bijvoorbeeld het planten van bomen in hun straat. Een straat verder vinden ze dat misschien minder belangrijk, daar besteden ze hun aandeel liever aan een kinderopvang, etc. Zo’n systeem is in ieder geval veel eerlijker en rechtvaardiger dan de burgers te laten betalen aan projecten waar ze niet achterstaan. Zo krijgt de bevolking écht een stem in de besteding van haar belastinggeld. Last but not least: bijkomend groot voordeel is dat de machthebbers minder macht krijgen. Mensen met veel macht zijn als uitgehongerde beesten, ze willen steeds meer, proberen alles naar hun hand te zetten en dulden geen tegenspraak. Hun beleid gaat gepaard met leugens en bedrog, het achterhouden van informatie, etc. De huidige crisis, de voortdurende oorlogen, de uitputting van de aarde, het zijn sprekende voorbeelden van machtsmisbruik en gebrek aan wijsheid en inzicht. Ons democratisch systeem is duidelijk aan vernieuwing toe en dat begint heel simpel aan de basis door een bewustwordingsproces van het individu.





331. Honden